Dr Gryglewicz: wykształcenie jednego lekarza kosztuje państwo około miliona złotych

Limity przyjęć na studia medyczne, rosnąca liczba absolwentów, brak lekarzy wybranych specjalności oraz wieloletnie próby reformy szpitalnictwa prowadzą do kluczowego pytania: czy państwo konsekwentnie realizuje własną strategię w ochronie zdrowia? O wyzwaniach kadrowych, systemowych i decyzjach Ministerstwa Zdrowia mówi dr Jerzy Gryglewicz, ekspert rynku ochrony zdrowia i wykładowca Uczelni Łazarskiego.

Mimo że liczba tegorocznych maturzystów wzrosła o jedną czwartą, Ministerstwo Zdrowia podniosło limity przyjęć na państwowe kierunki lekarskie zaledwie o 2 proc. Czy system marnuje potencjał wyjątkowo licznego rocznika? Zdaniem dr. Jerzego Gryglewicza decyzja ta wynika z realnych możliwości oraz długofalowej strategii, a nie z chęci blokowania kandydatów.

Ekspert przypomina również, że w Polsce działa już 39 uczelni kształcących medyków (wobec 14 w przeszłości), a wykształcenie jednego lekarza to koszt rzędu miliona złotych ze środków publicznych. Osoby, które nie dostały się na studia w tym roku, mogą próbować ponownie.

Choć pacjenci odczuwają ogólny deficyt medyków, dr Gryglewicz wskazuje, że problem ma charakter strukturalny i dotyczy wyłącznie wybranych dziedzin. Jak mówi, są dziedziny, w których sytuacja jest bardzo trudna. Dotyczy to między innymi interny, chirurgii, pediatrii czy pulmonologii. W tych specjalizacjach ponad 30 proc. lekarzy osiągnęło już wiek emerytalny. To z kolei oznacza realne zagrożenie dla ciągłości udzielania świadczeń. Są jednak także specjalizacje, w których sytuacja wygląda znacznie lepiej. W kardiologii średni wiek lekarzy wynosi około 45 lat, specjalistów stale przybywa, a sama dziedzina cieszy się dużym zainteresowaniem młodych medyków.

Głównym problemem polskiej ochrony zdrowia nie jest jednak wyłącznie liczba kadr, lecz wadliwa organizacja systemu i nadmierne obciążenie szpitali.

Polska przeznacza ponad połowę budżetu Narodowego Funduszu Zdrowia na lecznictwo zamknięte. W dobrze zorganizowanych systemach zachodnich wskaźnik ten wynosi około 30 proc., a ciężar opieki spoczywa na lecznictwie ambulatoryjnym.

Zdaniem eksperta problemem jest m.in. rozproszenie właścicielskie placówek oraz utrzymywanie nierentownych oddziałów.

Długi czas oczekiwania na wizytę u specjalisty to jeden z najbardziej palących problemów polskiego lecznictwa, niosący za sobą konsekwencje medyczne i finansowe. Ekspert mówi, że sytuacja, w której kolejki przekraczające trzy miesiące są nie do zaakceptowania. Nie chodzi tylko o wydźwięk społeczny, ale przede wszystkim medyczny. Pacjent, który tak długo czeka na konsultację, może w tym czasie trafić do lekarza z dużo bardziej zaawansowaną chorobą. To oznacza gorsze rokowanie, ale również znacznie wyższe koszty dla państwa.

O ile w kwestii limitów studenckich i map potrzeb zdrowotnych resort deklaruje kierowanie się analizami, o tyle decyzja o utworzeniu trzeciego ośrodka transplantacji serca w Warszawie wywołała spore kontrowersje i protest środowiska, w tym rezygnację konsultanta krajowego ds. kardiochirurgii.

Ekspert przypomina, że Polska zobowiązała się w Krajowym Planie Odbudowy (KPO) do centralizacji wysoko specjalistycznych świadczeń.