Jakich zmian oczekują parlamentarzyści od nowej minister zdrowia? Kluczowe wyzwania według posłów i senatorów

Już teraz stoimy przed ważnym wyzwaniem – ustawą o szpitalnictwie. Chodzi tu głównie o rolę szpitali powiatowych w systemie ochrony zdrowia. Od dawna apeluję, by do tych reform podejść całościowo, systemowo. Nie można naprawiać jednej części systemu, pomijając inne – to musi być dobrze zaprojektowana i skoordynowana układanka.

Reklama

Reforma szpitalnictwa to jeden z najważniejszych projektów przygotowanych przez panią ministrę Izabellę Leszczynę do dalszej realizacji przez Ministerstwo Zdrowia kierowane po rekonstrukcji rządu przez panią Minister Jolantę Sobierańską- Grendę. Nowa ustawa o szpitalnictwie może przynieść przełom w zarządzaniu placówkami medycznymi, co będzie miało kluczowe znaczenie do podniesienia i usprawnienia jakości i dostępności usług medycznych dla obywateli. Możliwość elastycznego przekształcania oddziałów szpitalnych, łączenie szpitali przez samorządy i plany naprawcze dla zadłużonych placówek.

Reklama

Reforma szpitalnictwa jest jednym z „kamieni milowych” Krajowego Planu Odbudowy (KPO). Wiemy jak wyglądała sytuacja związana z zadłużeniem szpitali. Na koniec 2023 r. wyniosło 22 mld zł. Do tego likwidacja rezerw w NFZ - 16 mld. Szczegółowe dane dotyczą demografii, deficytu lekarzy, dostępności opieki zdrowotnej, wskazują na konieczność pilnego przeprowadzenia zmian systemowych. 

Najbardziej zadłużone są szpitale powiatowe (90 proc.), a powiaty nie mają pieniędzy na ich oddłużenie. Dlatego potrzebny jest długoterminowy kredyt na preferencyjnych warunkach z BGK, oczywiście, warunkowany realizacją programu naprawczego. 

Pani minister Jolanta Sobierańska-Grenda ma  duże doświadczenie w restrukturyzacji szpitali i efektywnym zarządzaniu placówkami medycznymi.

Obecnie największym wyzwaniem jest budżet – szpitale muszą otrzymać należne środki za wykonane procedury, a budżet nie jest z gumy. Jednocześnie musimy pamiętać, że funkcjonujemy w realnych nakładach rzędu ok. 7 proc. PKB – to jedno z najniższych finansowań ochrony zdrowia w Europie. A przecież potrzeby zdrowotne naszych obywateli oraz koszty procedur są podobne do tych w innych krajach.

[...] realnych środków finansowych lub innych pomysłów na oddłużenie szpitali, ale niepolegających na łączeniu ich w spółki, bo to prosta droga do prywatyzacji.

Reklama

Otyłość to dziś przyczyna ponad 200 jednostek chorobowych, w tym wielu nowotworów i chorób serca. Promuję program "Moje Zdrowie" oraz konieczność włączenia leczenia otyłości do koszyka świadczeń gwarantowanych. Bez skutecznej prewencji nie zbudujemy nowoczesnej medycyny.

Musimy mówić o adherencji, współodpowiedzialności i partnerskim udziale pacjenta w leczeniu. Edukacja zdrowotna powinna być jednym z filarów reformy.

Trzeba jasno określić, kto powinien trafiać na SOR. SOR-y są dla pacjentów ciężko chorych, a nie dla tych, którzy szukają szybkiej diagnostyki. POZ-y nie mogą protestować, a szpitale przejmować ich zadań. To przeciąża system i demotywuje personel.

Reklama

Istnieją ogromne dysproporcje w zarobkach pielęgniarek. Pielęgniarki z grupy I i II zarabiają o trzy tysiące więcej niż te z grupy 5 i 6. 

Apeluję też do nowej minister zdrowia o odważne podejmowanie dialogu ze związkami zawodowymi, samorządami zawodowymi, żeby jako ekspertów nie dobierała tylko menedżerów i ekonomistów, ale również osoby ze środowiska medycznego.

Domagam się nowelizacji ustawy o wychowaniu w trzeźwości – zakazu sprzedaży alkoholu na stacjach paliw. Trzeba też zaostrzyć politykę wobec jednorazowych papierosów i saszetek nikotynowych. Potrzebujemy nowej ustawy o zdrowiu publicznym.

Reklama

Oczekuję [...] zmian w kreowaaniu prozdrowotnej polityki publicznej. W tym ostatnim zagadnieniu liczę na jeszcze odważniejsze podjęcie niepopularnych politycznie decyzji w zakresie ograniczania dostępu i spożycia alkoholu oraz przeciwdziałania uzależnieniu od nikotyny.

Reklama

Wierzę, że pani minister jeszcze bardziej zaopiekuje się zarówno tymi dotychczas mało zauważonymi w systemie chorymi, np. kobietami chorującymi na endometriozę, które nie tylko potrzebują leczenia chirurgicznego, ale także holistycznego wsparcia już od wieku nastoletniego.

Oczekuję zwłaszcza szerokiej reformy systemu opieki zdrowotnej, wdrażania planu dla chorób rzadkich i kontynuowania ważnych reform, zarówno tych zapowiedzianych jak i wprowadzanych.

Są też pacjenci, dla których od dawna płynie wsparcie, jak w przypadku przywrócenia zdrowia psychicznego, jednakże potrzeby wciąż nie zostały zaspokojone. Pewne zmiany zostały zrealizowane, inne zapowiedziane, ale to wciąż za mało.