167 pacjentów dziennie, brak miejsc, trzyosobowy zespół. „Nie mamy już gdzie ich położyć” – mówi ortopeda z WUM

Warszawskie szpitalne oddziały ratunkowe już dawno przekroczyły próg swojej wydolności – alarmuje dr hab. n. med. Paweł Łęgosz z Kliniki Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu WUM. Ogromny napływ pacjentów, brak wolnych łóżek i niedobory kadrowe sprawiają, że opieka na SOR-ach staje się coraz mniej dostępna, a lekarze balansują na granicy fizycznej i psychicznej wytrzymałości.

Dr hab. n. med. Paweł Łęgosz z Katedry i Kliniki Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu WUM w rozmowie z PAP przyznał, że warszawskie SOR-y są wyjątkowo przeciążone i już dawno przekroczyły granice swojej wydolności. Jak tłumaczył, sytuację pogarsza rosnąca liczba ludności w stolicy, w tym turystów i migrantów, których liczby nie sposób dokładnie oszacować.

W ocenie ortopedy, problem potęguje także zamykanie kolejnych punktów opieki szpitalnej.

Dr Łęgosz zauważył, że wielu pacjentów trafia do Szpitala Dzieciątka Jezus nie tylko z powodu rejonizacji, ale także z powodu renomy placówki.

Według lekarza ten napływ pacjentów przekracza fizyczne możliwości placówki.

Szpital, w którym pracuje dr Łęgosz, specjalizuje się w transplantologii – przeszczepia się tam m.in. trzustki, wątroby i nerki. Jednak – jak zauważył – miejsca przeznaczone dla pacjentów z przeszczepami zajmowane są przez chorych z ciężką interną.

Lekarz próbował nawiązać współpracę ze szpitalami w regionie, ale bezskutecznie.

Dr Łęgosz zwrócił uwagę na paradoks – w ostatnich latach zlikwidowano około 500 łóżek internistycznych na Mazowszu, bo uznano je za zbędne. Z kolei w Warszawie pacjenci leżą na SOR-ach całymi tygodniami, zamiast być przekazywani na oddziały w ciągu 12 godzin.

W opinii ortopedy, źródłem problemu jest także niewydolność podstawowej opieki zdrowotnej. Jak stwierdził, wielu lekarzy POZ ogranicza się do wypisania skierowania na SOR, by uniknąć leczenia.

Dr Łęgosz opisał dramatyczną sytuację karetek, które pod SOR-em potrafią stać po kilka godzin. „To nie są postoje półgodzinne, ale niejednokrotnie pięciogodzinne” – mówił. Dodatkowo szpital ponosi kary za przestoje powyżej 15 minut.

Pacjenci czekają często w warunkach urągających godności.

Jak wskazał specjalista, brak systemowego wsparcia z NFZ i Ministerstwa Zdrowia sprawia, że sytuacja się pogarsza. Od trzech lat słyszy jedynie, że „niedługo będzie lepiej”. Brakuje miejsc opieki długoterminowej, a pacjenci, którzy mogliby być leczeni internistycznie w innym miejscu, zajmują łóżka miesiącami.

Problemem pozostaje też brak personelu.

Statystyki pokazują, że liczba pacjentów stale rośnie.

Na zakończenie rozmowy ortopeda apelował o realne zmiany. Proponował, by do systemu włączyć instytuty, które dziś kończą pracę o 15:00, a także zachęcić prywatne szpitale do współpracy.

Podsumowując, dr Paweł Łęgosz mówił wprost:

Źródło: PAP/Mira Suchodolska/MH