Krajowa Sieć Kardiologiczna i pieniądze. Ministerstwo Zdrowia pokazuje system motywacyjny

Ministerstwo Zdrowia przygotowało projekt rozporządzenia, który wprowadza system motywacyjny dla szpitali kardiologicznych. Nowe przepisy określają zasady przyznawania dodatkowych funduszy uzależnionych od jakości opieki oraz regulują finansowanie Narodowego Instytutu Kardiologii w Warszawie.

Wysokość dodatkowego wsparcia finansowego dla placówek medycznych (tzw. współczynnika korygującego) będzie zależeć od dwóch głównych filarów:

• Komponentu klinicznego – oceniającego bezpośrednie efekty i standardy leczenia pacjentów.

• Komponentu zarządczego – premiującego sprawną organizację pracy szpitala.

Ustawowy limit współczynnika korygującego ustalono na poziomie 1,25. W praktyce oznacza to, że szpitale dbające o najwyższą jakość mogą zwiększyć swoje finansowanie świadczeń kardiologicznych aż o jedną czwartą.

Projekt precyzuje również zasady finansowania Narodowego Instytutu Kardiologii w Warszawie (NIKARD-PIB), który pełni kluczową funkcję centralnego ośrodka koordynującego sieć. Placówka ta będzie otrzymywać stały roczny ryczałt na prowadzenie biura i koordynację działań. Kwota ta będzie szczegółowo wyliczana w oparciu o:

• liczbę pracowników i przepracowane przez nich godziny,

• aktualne stawki personelu,

• koszty rzeczowe oraz administracyjne.

Wprowadzenie Krajowej Sieci Kardiologicznej w 2025 roku miało na celu odwrócenie niepokojących statystyk zdrowotnych. Choroby układu krążenia wciąż stanowią główną przyczynę zgonów w kraju, a każdego roku w Polsce rejestruje się około 70 tysięcy zawałów serca. W obliczu starzenia się społeczeństwa zapotrzebowanie na specjalistyczną opiekę stale rośnie, dlatego głównym celem KSK jest realna poprawa skuteczności leczenia pacjentów.

W pierwszym roku działania sieci priorytetem stało się wypracowanie rozwiązań organizacyjnych, które usprawniają koordynację opieki i pozwalają na bieżąco monitorować jakość leczenia. KSK wprowadza jasne poziomy referencyjności dla poszczególnych ośrodków, standaryzuje procedury medyczne oraz zwiększa odpowiedzialność placówek za efekty terapii. Dzięki temu pacjenci zyskują bezpieczną i bardziej przewidywalną ścieżkę diagnostyczno-terapeutyczną.