Mieszkańcy wsi mają gorszy dostęp do opieki zdrowotnej

W 2020 roku na jednego mieszkańca wsi przypadły niecałe 3 porady lekarskie, a na jednego mieszkańca miasta niecałe 11. Z raportu GUS wynika, że pomimo wzrostu dostępności do opieki zdrowotnej na obszarach wiejskich, dysproporcje pomiędzy wsią a miastem są dalej duże. Zróżnicowanie jest również widoczne pomiędzy samymi województwami.

Duże rozbieżności pomiędzy miastem a wsią

Pomimo tego, że w miastach mieszka 60 proc. populacji, a na wsiach 40 proc., rozbieżności w dostępie do świadczeń medycznych są zbyt duże. Według raportu GUS “Obszary wiejskie w Polsce w 2020 roku” na terenach wiejskich w 2020 roku funkcjonowało 4,6 tys. przychodni, co stanowiło 21,5 proc. wszystkich placówek w Polsce. Od 2010 roku przybyło ich 440. Z kolei w miastach, w 2020 roku działało prawie 16,9 tys. (16866) przychodni, a przez 10 lat ich liczba wzrosła o 4448, czyli ponad dziesięciokrotnie w porównaniu z placówkami na wsi.

W 2020 roku na obszarach wiejskich udzielono 42,7 mln porad pacjentom, a w miastach 244,6 mln. Zaledwie 6,6 proc. wizyt pacjentów zamieszkujących miejscowości wiejskie dotyczyło opieki specjalistycznej, natomiast w przypadku mieszkańców miast było to aż 39,9 proc. Co ciekawe, od 2010 roku liczba udzielonych porad na wsi zmniejszyła się o 7,5 proc., podczas gdy w miastach wzrosła o 2,5 proc.

Z raportu wynika również, że przez lata nierównomiernie rosła liczba aptek w Polsce. Na terenach wiejskich od 2010 powstało 117 nowych aptek, natomiast w miastach 642. W 2020 roku na wsiach było ich 1952, a w miastach 10104, czyli ponad pięciokrotnie więcej. Prawie wszystkie punkty apteczne, jakie funkcjonują w Polsce, znajdują się na terenach wiejskich. Na jedną aptekę na wsi przypada 7,9 tys. osób, natomiast w miastach 2,3 tys. osób. Liczby te maleją od 2010 roku.

Nierównomierne rozmieszczenie personelu

Jak możemy przeczytać w raporcie GUS: “rozmieszczenie przestrzenne personelu medycznego pracującego bezpośrednio z pacjentem jest jednym z najważniejszych wyzwań polityki zdrowotnej, której celem jest m.in. zapewnienie mieszkańcom optymalnej dostępności do usług medycznych”. W Polsce, w tym obszarze również występują duże dysproporcje. Z uwagi na brak danych dla obszarów wiejskich wyodrębnionych na podstawie metodologii stosowanej przez GUS, dane o kadrze medycznej zostały przedstawione w raporcie zgodnie z typologią miejsko-wiejską Eurostatu i typologią regionów OECD.

W 2020 r. w Polsce 92,3 tys. lekarzy pracowało bezpośrednio z pacjentem. Liczba ta wzrosła o 16,3 proc. od 2010 roku. Na 10 tys. mieszkańców przypadało 24 lekarzy, czyli o 3,5 proc. więcej niż 10 lat wcześniej. Na poziomie województw wskaźnik ten wahał się od 16 lekarzy w województwie wielkopolskim do 28 w województwie zachodniopomorskim. 

Na obszarach podregionów przeważająco wiejskich, w 2020 roku pracowało 22 tys. lekarzy. Ich liczba na 10 tys. osób wahała się od 8 medyków w podregionie pilskim województwa wielkopolskiego do 30 w podregionie rzeszowskim województwa podkarpackiego. Z kolei wśród podregionów przeważająco miejskich najniższą wartość tego wskaźnika odnotowano w podregionie tyskim województwa śląskiego - 13,9, a najwyższą w podregionie miasto Kraków województwa małopolskiego - 60,5.

Liczba pielęgniarek i położnych

W 2020 r. liczba pielęgniarek w Polsce wyniosła 191,1 tys. osób i w porównaniu z 2010 r. była wyższa o 3,4 proc. Wśród podregionów przeważająco wiejskich, najmniej pielęgniarek na 10 tys. mieszkańców pracowało w podregionie konińskim województwa podkarpackiego - niecałe 24, a najwięcej w podregionie rzeszowskim województwa podkarpackiego - niecałe 67. Najwyższa odnotowana wartość tego wskaźnika w podregionach przeważająco miejskich to 102,5 w podregionie Kraków województwa małopolskiego, natomiast najmniejsza - w podregionie łódzkim województwa łódzkiego - niecałe 26,9. 

Od dekady w Polsce rośnie liczba położnych. W 2010 roku było ich 22,2 tys., natomiast w 2020 - 23,2 tys. Na 10 tys. kobiet w 2020 roku przypadło prawie 12 położnych. W podregionach przeważająco wiejskich najniższą wartość tego wskaźnika odnotowano w podregionie nyskim województwa opolskiego - 6,1, natomiast najwyższą w podregionie rzeszowskim województwa podkarpackiego - 21,7. Wśród podregionów przeważająco miejskich najmniej położnych przypadało w podregionie łódzkim województwa łódzkiego - trochę ponad 6 na 10 tys. kobiet, a najwięcej w podregionie miasto Poznań województwa wielkopolskiego - niecałe 35. 

Źródło danych: GUS

Polecamy także: