Jak wspierać dziecko w pierwszych dniach szkoły? Psycholożka podpowiada

– Zastanówmy się, czym szkoła była dla nas. Dla niektórych to miejsce radości, dla innych – niełatwy czas. Ważne, żeby nie przenosić tych doświadczeń na dziecko. Nie mówmy mu, że się boimy, że sobie nie poradzi – bo ono wtedy też zaczyna w to wierzyć – tłumaczy Tereszkiewicz-Mosek.

– Nie wiemy, jak będzie. Lepiej nie obiecywać. Skupmy się na konkretach: „nie wiem, jak będzie w tej szkole, ale wiem, że potrafisz rozwiązywać problemy, że jesteś wytrwały”. To wzmacnia pewność siebie, a nie złudne oczekiwania – mówi psycholożka.

– Zacznijmy wcześniej kłaść dziecko spać – choćby o 15 minut. Wprowadźmy w ciągu dnia spokojne aktywności – rysowanie, wspólne czytanie. To ułatwia przestawienie się z trybu wakacyjnego na szkolny bez szoku dla układu nerwowego dziecka – radzi ekspertka.

– Zamiast rzucać się od razu w wir zajęć dodatkowych, idźcie na spacer. Daj dziecku czas na adaptację. Niech dom pozostanie miejscem ciszy i bezpieczeństwa – podkreśla Tereszkiewicz-Mosek.

Reklama

– Zaciekaw dziecko: „co cię dziś zaskoczyło?”, „co było najfajniejsze?”. I nie nalegaj na odpowiedź od razu. Dzieci często mówią dopiero przed snem albo w kąpieli, kiedy robią coś wspólnie z rodzicem.

– Nie straszmy szkołą. Nie mówmy, że jak będzie gubić rzeczy, to sobie nie poradzi. Takie komunikaty niszczą sprawczość. Dajmy mu poczucie, że może decydować, wybierać, wyrażać siebie – choćby przez własny piórnik czy bluzkę z ulubionym bohaterem – radzi psycholożka.

Reklama

– Zaakceptuj emocje. Powiedz: „widzę, że trudno ci iść, chciałabym zrozumieć, co się dzieje”. Dziecko musi poczuć się usłyszane, a nie wypunktowane. Jeśli płacze – odłóż rozmowę. Porozmawiaj z nauczycielem, spróbuj zebrać informacje, ale nie oceniaj dziecka – mówi Magdalena Tereszkiewicz-Mosek.

– Odbierzmy dziecko ze szkoły bez pośpiechu. Posłuchajmy, co ma do powiedzenia. Dajmy sobie czas – to dla całej rodziny nowy etap. I naprawdę warto wejść w niego razem, krok po kroku, nie biegiem.