Prof. Paweł Derlatka: potworniak to nie wyrok

Medialna historia 24-letniej Klaudii, która w ciężkim stanie została ewakuowana medycznie z Pekinu do Polski, sprawiła, że wiele osób po raz pierwszy usłyszało o potworniakach. Ponieważ nazwa ta brzmi groźnie, doniesienia o rzadkich powikłaniach wywołały niepokój wśród kobiet, u których rozpoznano podobną zmianę.

Prof. Paweł Derlatka, kierownik Kliniki Ginekologii Onkologicznej Narodowego Instytutu Onkologii w Warszawie, apeluje jednak o spokój. W rozmowie z PAP podkreśla, że zdecydowana większość potworniaków jajnika nie ma charakteru złośliwego.

Profesor wyjaśnia, że potworniaki należą do grupy nowotworów zarodkowych. Ich cechą charakterystyczną jest to, że mogą zawierać różne rodzaje tkanek, w tym m.in.:

• włosy,

• zęby,

• chrząstkę,

• tkankę nerwową.

Choć dla pacjentek obecność takich elementów bywa zaskakująca, dla ginekologów operujących tego typu zmiany nie jest to niczym niezwykłym. Nowotwory te najczęściej rozpoznaje się u młodych kobiet, przed 30. rokiem życia.

W rozmowie z PAP specjalista wyjaśnił również różnicę między potworniakiem dojrzałym a niedojrzałym. Przede wszystkim obalił powszechne, ale błędne przekonanie, że każdy łagodny potworniak z czasem przekształca się w nowotwór złośliwy.

Sam rozmiar guza nie przesądza o jego złośliwości. Może on jednak zwiększać ryzyko innych powikłań mechanicznych, takich jak pęknięcie zmiany lub skręt jajnika, co wymaga pilnej diagnostyki i leczenia operacyjnego.

Onkolog odniósł się bezpośrednio do skomplikowanego powikłania, które wystąpiło u ewakuowanej z Chin pacjentki – autoimmunologicznego zapalenia mózgu związanego z przeciwciałami przeciw receptorom NMDA.

Prof. Derlatka wyjaśnił, że takie zjawisko może pojawić się u części pacjentek, u których w strukturze potworniaka rozwinęła się tkanka nerwowa. Układ odpornościowy, walcząc z tkanką w guzów, zaczyna wtedy omyłkowo atakować mózg. Lekarz wyraźnie jednak zaznacza, że „są to sytuacje ekstremalnie rzadkie”.

Ekspert zaapelował, by dramatyczny przypadek młodej Polki nie stał się źródłem nieuzasadnionego lęku u innych kobiet. Ma on bowiem charakter kazuistyczny (czyli stanowi wyjątkowy, odosobniony przypadek medyczny) i zupełnie nie odzwierciedla codziennej praktyki klinicznej.