Czy nasze dane w placówkach medycznych są bezpieczne?

W 2024 roku aż 15-18% wszystkich cyberataków na świecie dotknęło szpitale, kliniki i laboratoria. Przestępcy kradną dane pacjentów, które sprzedają na czarnym rynku lub żądają okupu za ich zwrot. Sektor zdrowotny coraz częściej decyduje się na "testowe cyberataki", by znaleźć słabe punkty w swoich systemach ochrony.

W 2024 roku aż 15-18% wszystkich cyberataków na świecie dotyczyło sektora zdrowotnego. W USA, aż 67% placówek medycznych zgłosiło incydenty związane z cyberprzestępczością, co czyni tę branżę jedną z najbardziej narażonych na ataki. Hakerzy są szczególnie zainteresowani systemami medycznymi, bo przechowują one cenne dane, takie jak informacje o pacjentach, wyniki badań czy historie leczenia.

W Polsce również dochodzi do takich ataków. Aby się bronić, niektóre placówki medyczne zaczynają zlecać testowe ataki hakerskie, by sprawdzić, gdzie są ich słabe punkty.

W Stanach Zjednoczonych, jeden z największych cyberataków dotknął sieć szpitali HCA Healthcare, gdzie hakerzy wykradli dane 11 milionów pacjentów i sprzedali je na czarnym rynku. Podobny incydent miał miejsce w firmie Change Healthcare, gdzie wyciekły informacje dotyczące jednej trzeciej Amerykanów. Takie ataki to nie tylko kradzież danych – często prowadzą do paraliżu całych systemów zdrowotnych.

Przykładem jest Szpital Uniwersytecki w Düsseldorfie, który w 2020 roku po ataku nie mógł przyjmować pacjentów w nagłych przypadkach. Niestety, jedna kobieta, która potrzebowała szybkiej pomocy, zmarła po przewiezieniu do oddalonej placówki.

Dane zdrowotne pacjentów są dla cyberprzestępców prawdziwą gratką – są warte więcej niż dane finansowe, bo nie można ich łatwo zmienić. Informacje o zdrowiu, diagnozach czy leczeniu, mogą posłużyć do wyłudzania ubezpieczeń, kradzieży tożsamości albo szantażu. Dlatego hakerzy chętnie atakują placówki zdrowotne, bo wiedzą, że na sprzedaży tych danych mogą sporo zarobić.

W 2024 roku coraz większą rolę zaczęły odgrywać urządzenia medyczne połączone z Internetem Rzeczy (IoT). Choć te technologie mogą poprawić opiekę nad pacjentami, stają się także celem dla cyberprzestępców. Wyobraźmy sobie, co by się stało, gdyby hakerzy uzyskali dostęp do pompy insulinowej lub monitora serca – mogłoby to być bardzo niebezpieczne dla pacjentów.

Oprócz tego, placówki medyczne coraz częściej doświadczają ataków phishingowych, w których oszuści podszywają się pod dostawców sprzętu lub instytucje publiczne, aby wyłudzić dane logowania. W szczególności personel szpitali, pracujący zdalnie, jest narażony na te zagrożenia. Dlatego edukacja i szkolenia pracowników są kluczowe, by chronić się przed takimi atakami.

Cyberataki na systemy medyczne mogą zagrozić życiu pacjentów. Na przykład w USA jeden z takich ataków spowodował, że karetki musiały kierować się do innych szpitali, co opóźniło pomoc w nagłych przypadkach. Jeśli placówka nie ma dostępu do dokumentacji medycznej, mogą wystąpić błędne diagnozy i opóźnienia w leczeniu, co zwiększa ryzyko poważnych komplikacji zdrowotnych.

Aby bronić się przed takimi zagrożeniami, szpitale powinny wprowadzać nowoczesne systemy zabezpieczeń, które ochronią dane pacjentów i umożliwią szybki dostęp do informacji medycznych. Ważne jest także, aby personel był regularnie szkolony w zakresie cyberbezpieczeństwa. Dzięki tym działaniom można znacznie zredukować ryzyko skutków cyberataków.

Aby chronić placówki medyczne przed cyberatakami, potrzebne są nowoczesne systemy obrony. Bardzo ważne są zaawansowane firewalle, które blokują niepożądany ruch w sieci, oraz technologie wykrywające zagrożenia w czasie rzeczywistym. Szpitale muszą regularnie aktualizować swoje zabezpieczenia, aby były na bieżąco z nowymi zagrożeniami, i testować plany odzyskiwania danych po ataku.

Urządzenia medyczne, które są podłączone do Internetu, powinny być dokładniej monitorowane i lepiej zabezpieczane. Ważne jest też, aby regularnie aktualizować oprogramowanie oraz używać specjalistycznych narzędzi ochrony IoT. Dzięki tym działaniom można znacznie zmniejszyć ryzyko cyberataków.

W obliczu rosnących zagrożeń cybernetycznych, kraje na całym świecie zaczynają współpracować w zakresie bezpieczeństwa w służbie zdrowia. W 2024 roku Unia Europejska i inne organizacje międzynarodowe podjęły wspólne działania, aby ustalić standardy ochrony i dzielić się informacjami o nowych zagrożeniach.

Przykładem takich działań jest dyrektywa NIS2, która ma na celu poprawę zabezpieczeń placówek medycznych na całym świecie.