20 proc. pacjentów umiera z niedożywienia. Parlamentarny Zespół ds. Leczenia Żywieniowego debatował nad prehabilitacją

Dziś w Senacie odbyło się spotkanie Parlamentarnego Zespołu ds. Leczenia Żywieniowego, które miało na celu dyskusję na temat prehabilitacji, czyli przygotowania pacjentów do leczenia. Pod hasłem “Dajemy szansę na zdrowie!” eksperci omówili znaczenie prehabilitacji, szczególnie w kontekście onkologii.

Dziś w Senacie odbyło się posiedzenie Parlamentarnego Zespołu ds. Leczenia Żywieniowego, które poświęcone było tematyce prehabilitacji. W spotkaniu uczestniczyli eksperci z zakresu medycyny, którzy omawiali przygotowanie pacjentów do leczenia, zwłaszcza w kontekście onkologii. 

Obecna na spotkaniu minister Katarzyna Kacperczyk, która od 2024 roku pełni funkcję podsekretarz stanu w Ministerstwie Zdrowia, rozpoczęła swoją wypowiedź od słów, że temat prehabilitacji, w tym także żywienia w czasie leczenia i rekonwalescencji, ma istotne znaczenie.

Podziękowała też uczestnikom za ich zaangażowanie i wsparcie, a także zadeklarowała gotowość do wspierania postulatów i działań zespołu.

Jak dodała minister Maria Mrówczyńska, która również wzięła udział w spotkaniu, Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego, bierze aktywny udział w posiedzeniach zespołu.

Podkreśliła także znaczenie kwestii związanych z naukami o zdrowiu, które są istotne nie tylko dla środowiska akademickiego, ale i całego społeczeństwa.

Wspomniała również o projektach badawczych realizowanych w Narodowym Centrum Badań i Rozwoju, które mają na celu poprawę zdrowia i medycyny.

Przewodniczący komisji, poseł Adrian Witczak powołał Parlamentarny Zespół ds. Leczenia Żywieniowego. Minister od dzieciństwa zmaga się z chorobą Leśniowskiego-Crohna i zaczął swoją wypowiedź od pewnych kontrowersyjnych słów, które padły w przestrzeni publicznej:

Przewodniczący posiedzenia powiedział, że te słowa zainspirowały go do działania. Pomyślał, że z tej sytuacji można zrobić coś pozytywnego, stworzyć przestrzeń do dialogu, gdzie politycy będą słuchać głosu specjalistów.

Dodał, że cieszy się z licznego zespołu specjalistów, który udało się zgromadzić, i z tego, że leczenie żywieniowe stało się tematem, który jest teraz publicznie omawiany.

Wspomniał o ważnym zagadnieniu związanym z niedożywieniem i wpływem braku odpowiedniego odżywienia na przebieg leczenia.

Podkreślił, że odpowiednie przygotowanie pacjenta do terapii to także przygotowanie go pod względem odżywienia, zapowiadając dalsze dyskusje na temat zmian systemowych w leczeniu żywieniowym.

W swojej wypowiedzi podkreślił znaczenie analizy skuteczności przesiewowej oceny stanu odżywienia w szpitalach, a także wprowadzenie zmian, które umożliwią wczesne wykrywanie niedożywienia i jego ryzyka. Wskazał, że zrealizowano szereg rozmów i konsultacji z przedstawicielami środowisk oraz towarzystw zajmujących się leczeniem żywieniowym.

Zaznaczył, że wspólnie z zespołem wypracowano postulat dotyczący wprowadzenia oceny stanu odżywienia do karty DILO.

Przypomniał, że debata na ten temat odbyła się również w polskim parlamencie.

Drugi obszar, który był omawiany, dotyczył uwzględnienia leczenia żywieniowego w programie studiów przyszłych kadr medycznych. Poseł Adrian Witczak powiedział, że początkowo nie planowano aż tak dużych działań w tej kwestii, ale projekt wystawy, która miała odwiedzić polskie uczelnie medyczne, zyskał pozytywny odzew.

Prof. Przemysław Matras z I Katedry i Kliniku Chirurgii Ogólnej, Transplantacyjnej i Leczenia Żywieniowego UM w Lublinie, prezes Polskiego Towarzystwa Żywienia Klinicznego, zaznaczył, że rok temu pojawiła się nadzieja na zmiany, jednak okazało się, że problemów jest tak wiele, że minął rok na ich usystematyzowaniu. Mimo tego, jak dodał, podjęto konkretne działania, a jego dzisiejszym zadaniem jest przedstawienie problemów związanych z leczeniem żywieniowym.

Wskazał, że leczenie żywieniowe jest procedurą ratującą życie i zdrowie, a bez jej wdrożenia pacjent często traci zdrowie, a czasem nawet życie. Zaznaczył, że leczenie to musi być procedurą nielimitowaną, ponieważ obecnie w polskich szpitalach często brakuje na nie funduszy, co prowadzi do wydłużających się kolejek do leczenia.

W swojej wypowiedzi poruszył również kwestię braku specjalizacji w zakresie leczenia żywieniowego w Polsce oraz braku odpowiednich konsultantów, którzy mogliby reprezentować tę dziedzinę na szczeblu centralnym i wojewódzkim. Z tego względu postulował stworzenie instytucji, która zajmowałaby się całościowo kwestią stanu odżywienia pacjentów, na przykład powołanie pełnomocnika ministra ds. żywienia klinicznego.

Zauważył również, że nie tylko osoby starsze, ale także pacjenci onkologiczni, zmagają się z niedożywieniem, które jest bezpośrednio związane z ich stanem zdrowia. Wskazał, że aż 20% pacjentów z niedożywieniem umiera nie z powodu choroby zasadniczej, ale właśnie z powodu jej powikłań lub niedożywienia.