Naukowcy odkryli naturalny zamiennik Ozempiku

Eksperci twierdzą, że być może znaleźli sposób na naturalną regulację poziomu cukru we krwi i ograniczenie apetytu na słodycze, działający podobnie jak Ozempic.

Naturalne wsparcie dla hormonów regulujących cukier

Naukowcy z Uniwersytetu Jiangnan w Chinach odkryli, że kluczem do naturalnej regulacji poziomu cukru we krwi i apetytu, może być mikroorganizm jelitowy oraz jego metabolity – związki powstające w procesie trawienia. W badaniach na myszach z cukrzycą udało się zwiększyć ilość tego mikroorganizmu w jelitach, co pobudziło wydzielanie glukagonopodobnego peptydu 1 (GLP-1).

GLP-1 to hormon naturalnie wytwarzany przez organizm, który pomaga kontrolować poziom cukru we krwi i uczucie sytości. Jego działanie wspierają niektóre pokarmy i mikroby jelitowe, a także leki takie jak semaglutyd – składnik aktywny Ozempiku.

U osób z cukrzycą typu 2, często dochodzi do zaburzeń w funkcji GLP-1, co powoduje problemy z kontrolą cukru we krwi. Dlatego leki na bazie GLP-1, jak Ozempic, są skutecznym wsparciem. Teraz badacze pracują nad tym, jak skłonić organizm do samodzielnego zwiększania produkcji GLP-1.

Jak tłumaczą autorzy badania, coraz więcej dowodów wskazuje, że nasze preferencje żywieniowe są ściśle związane z sygnałami pochodzącymi z jelit. Nie jest jednak jeszcze jasne, które geny, bakterie jelitowe i metabolity, odgrywają kluczową rolę w regulacji apetytu na cukier.

Mikrobiota jelitowa a apetyt na słodycze

Badania sugerują, że mikroorganizmy jelitowe, takie jak Bacteroides vulgatus, mogą wpływać na nasze zamiłowanie do słodkich smaków. U myszy, które nie były w stanie wytwarzać białka jelitowego Ffar4, zaobserwowano zmniejszenie kolonii bakterii B. vulgatus. To z kolei obniżyło wydzielanie hormonu FGF21, który reguluje apetyt na cukier.

Leki stymulujące GLP-1, takie jak Ozempic, również zwiększają poziom FGF21, co zauważono w badaniach na myszach. U ludzi natomiast osoby z pewnymi wariantami genetycznymi związanymi z hormonem FGF21, mają o 20% większe prawdopodobieństwo spożywania dużej ilości słodyczy.

Analiza krwi 60 osób z cukrzycą typu 2 i 24 zdrowych uczestników wykazała, że mutacje Ffar4, które ograniczają produkcję FGF21, mogą zwiększać preferencję na cukier, co może przyczyniać się do rozwoju cukrzycy.

Co więcej, mikrobiota jelitowa może odgrywać kluczową rolę w tym procesie. W eksperymentach na myszach podanie metabolitu B. vulgatus, zwiększyło wydzielanie GLP-1, co jednocześnie pobudzało produkcję FGF21. W efekcie myszy lepiej kontrolowały poziom cukru we krwi i mniej chętnie sięgały po cukier.

Wyniki badania opublikowano w czasopiśmie „Nature Microbiology”.