Już jest projekt ustawy przyspieszający wzrost nakładów na zdrowie

Ministerstwo Zdrowia opublikowało projekt nowelizacji ustawy o świadczeniach. Przewiduje on skrócenie o rok dojście do 6 proc. PKB publicznych nakładów na zdrowie. W projekcie znalazły się też m.in. zapisy o wynagrodzeniach lekarzy. Zmiany w skali dekady mają kosztować 27,5 mld zł, ale część z tych pieniędzy zostanie w systemie finansów publicznych np. w formie przychodów publicznych funduszy. Saldo zmian wyniesie więc -22,8 mld zł. 

Projekt nowelizacji ustawy o świadczeniach trafił we wtorek do konsultacji społecznych. Dzisiaj oficjalnie poznaliśmy zmiany dotyczące realizacji zapisów porozumienia z rezydentami m.in. w zakresie szybszego wzrostu publicznych nakładów na ochronę zdrowia.

Realizując ustalenia zawarte w porozumieniu podpisanym  8 lutego 2018 r. pomiędzy Ministrem Zdrowia a Porozumieniem Rezydentów OZZL w projekcie ustawy skierowanej dziś do konsultacji wpisano następujące rozwiązania:

Skrócenie o rok okresu osiągnięcia poziomu nakładów w wysokości co najmniej 6% PKB, tj. do 2024 r., co oznacza również ich nominalne zwiększenie w tym okresie w stosunku do aktualnie obowiązującej ustawy. Tym samym w krótszym okresie możliwe będzie sfinansowanie większej liczby udzielonych świadczeń.

Lekarz odbywający specjalizację w dziedzinie nie określanej jako priorytetowa otrzyma zwiększone wynagrodzenie o kwotę w wysokości 600 zł miesięcznie, natomiast w dziedzinie określanej jako priorytetowa 700 zł miesięcznie. Aby otrzymać wyższe wynagrodzenie zasadnicze, lekarz będzie musiał złożyć w podmiocie prowadzącym szkolenie specjalizacyjne podpisane zobowiązanie do przepracowania w kraju minimalnego okresu określonego w art. 16j ust. 2b lub 2g zmienianej ustawy min. łącznie 2 lata w ciągu kolejnych pięciu lat następujących po zakończeniu szkolenia specjalizacyjnego. 

Środki niezbędne do podniesienia wynagrodzenia zasadniczego będą przekazane do zakładu w oparciu o umowę zawartą z Ministrem Zdrowia.

Projekt zakłada uwzględnienie programowych dyżurów medycznych w kosztach finansowania umów rezydenckich, przy czym finansowanych będzie 40 godzin i 20 minut dyżuru w miesiącu. Takie rozwiązanie z jednej strony poprawi nieco kondycję finansową podmiotów zaangażowanych w kształcenie specjalizacyjne, co powinno również przyczynić się do zwiększenia ich liczby, a z drugiej strony da Ministrowi Zdrowia dodatkowe narzędzie oddziaływania na prawidłowość realizacji tego elementu Szkolenia Specjalizacyjnego. Jednocześnie, lekarze będą mieli zapewnione finansowanie dyżurów na jednakowych podstawach i przy zastosowaniu jednorodnych stawek.

Przekazywania do podmiotów leczniczych mających umowę z NFZ na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w warunkach całodobowych lub całodziennych, środków finansowych na pokrycie kosztów podwyższenia wynagrodzeń zasadniczych lekarzy specjalistów zatrudnionych na podstawie stosunku pracy do poziomu 6750 zł oraz kosztów podwyższenia należnego z tego tytułu dodatku za wysługę lat - pod warunkiem zobowiązania się do niewykonywania tożsamych świadczeń medycznych finansowanych ze środków publicznych w innym podmiocie leczniczym niż główne miejsce zatrudnienia.

Lekarze w placówkach mających umowę z NFZ dostaną ochroną prawną należną funkcjonariuszowi publicznemu.

Zmiana ustawy umożliwi też ministrowi zdrowia gromadzenie i przetwarzanie danych o osobach zatrudnionych w podmiotach leczniczych, w tym o wysokości i składnikach ich wynagrodzenia. Posiadanie tych danych pozwoli ministrowi właściwemu do spraw zdrowia na głębszą analizę i ocenę kosztów zatrudnienia jako składowej kosztów prowadzenia działalności leczniczej i prowadzenie bardziej adekwatnej polityki zdrowotnej.

Skutki finansowe

MZ oszacowało skutki finansowe zmiany. Saldo dla finansów publicznych w skali dekady to -22,8 mld zł. W pierwszym roku wejścia w życie zmian ma to być -2,3 mld zł. 

Skutki finansowe wejścia w życie ustawy stanowią różnicę miedzy nakładami wynikającymi z obowiązującej ustawy, w której przyjęto następujące wskaźniki PKB roku planistycznego:

w 2018 r. - 4,67% PKB,
w 2019 r. - 4,86% PKB,
w 2020 r. - 5,03% PKB,
w 2021 r. - 5,22% PKB,
w 2022 r. - 5,41% PKB,
w 2023 r. - 5,60% PKB,
w 2024 r. - 5,80% PKB,
w latach 2025-2028 - 6,00% PKB,

a wskaźnikami projektowanymi nowej ustawie:

w 2018 r. - 4,78% PKB,
w 2019 r. - 4,86% PKB,
w 2020 r. - 5,03% PKB,
w 2021 r. - 5,30% PKB,
w 2022 r. - 5,55% PKB,
w 2023 r. - 5,80% PKB,
a w latach 2024-2028 - 6,00% PKB.

Wyliczenia oparto na danych dotyczących nominalnego tempa wzrostu PKB oszacowanego i przekazanego przez Ministra Rozwoju i Finansów

AK, JK

Z projektem możecie zapoznać się: tutaj

Zobacz również: