Konkretne propozycje zmian legislacyjnych i organizacyjnych, które mają poprawić adherencję pacjentów w Polsce przedstawiono podczas drugiego posiedzenia Parlamentarnego Zespołu ds. Adherencji w Senacie. Eksperci podkreślali rolę edukacji, integracji dokumentacji medycznej i zaangażowania instytucji publicznych, takich jak NFZ, w promowanie przestrzegania zaleceń lekarskich.
Priorytety legislacyjne i organizacyjne: co powinno się zmienić?
Drugie posiedzenie Parlamentarnego Zespołu ds. Adherencji, które odbyło się w Senacie, poświęcone było konkretnym propozycjom legislacyjnym i organizacyjnym, mającym na celu poprawę adherencji w leczeniu, czyli przestrzegania przez pacjentów zaleceń medycznych. Jak zaznaczyła przewodnicząca zespołu, senator Beata Małecka-Libera, celem spotkania było wskazanie priorytetów na najbliższe miesiące, które zostaną doprecyzowane podczas prac podgrup we współpracy z Ministerstwem Zdrowia oraz prawnikami.
Celem spotkania jest określenie, co powinno stać się priorytetem naszych prac w najbliższym czasie. We wrześniu będą się spotykały podgrupy naszego zespołu, aby określić precyzyjnie już we współpracy z Ministerstwem Zdrowia i prawnikami konkretne rozwiązania dotyczące adherencji – zapowiedziała Małecka-Libera.
Przedstawiciele trzech podzespołów – ds. edukacji zdrowotnej i kształcenia, dostępności do dokumentacji medycznej oraz farmaceutów – zaprezentowali rekomendacje, które mają wpłynąć na poprawę adherencji na poziomie systemowym i praktycznym.
Więcej nt. pracy zespołu znajdziesz tutaj
Jednym z głównych wątków dyskusji była rola edukacji medycznej. Eksperci jednoznacznie wskazywali, że wiedza o adherencji powinna być integralnym elementem kształcenia wszystkich zawodów medycznych.
Wielu pacjentów nie ma świadomości, że choroby cywilizacyjne można i należy leczyć także wtedy, gdy nie ma jeszcze negatywnych skutków choroby – zauważyli uczestnicy spotkania.
Prof. Agnieszka Zimmermann, przewodnicząca Ogólnopolskiej Sekcji Prawa Farmaceutycznego Polskiego Towarzystwa Farmaceutycznego, podkreśliła konieczność rozwijania kompetencji komunikacyjnych lekarzy.
Ważne jest, aby lekarze potrafili o adherencji rozmawiać z pacjentami. Światowa Organizacja Zdrowia przygotowała wytyczne do nauczania adherencji. Program nauczania studentów powinien być spójny dla wszystkich medyków – powiedziała Zimmermann.
Prof. Janusz Heitzman, wiceprezes Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego i członek Rady ds. Zdrowia Psychicznego, zaznaczył, że proces leczenia zależy nie tylko od personelu medycznego, ale również od aktywnej postawy pacjenta.
Bardzo ważne jest, aby pacjenci także czuli się świadomi, że od ich postawy zależy proces leczenia – mówił.
Reklama
Heitzman wezwał także do tego, aby adherencję uwzględniał Narodowy Fundusz Zdrowia, który mógłby wyceniać działania wspierające przestrzeganie zaleceń lekarskich w ramach świadczeń opieki zdrowotnej.
Problemy z dostępnością do dokumentacji medycznej stanowią kolejną barierę w efektywnym leczeniu przewlekłym. Prof. Agnieszka Tycińska z Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku zaapelowała o integrację Elektronicznej Dokumentacji Pacjenta z Internetowym Kontem Pacjenta.
Pacjent powinien mieć dostęp do spójnej informacji o swoim leczeniu i historii choroby. To przyspieszyłoby diagnostykę i poprawiło adherencję – stwierdziła prof. Tycińska.
Reklama
Z kolei prof. Aleksander Prejbisz z Narodowego Instytutu Kardiologii podzielił się doświadczeniami z praktyki klinicznej.
Bardzo często pacjenci nie pamiętają, jakie leki przyjmują i ile z nich już wykorzystali. Wydłuża to proces postawienia diagnozy – mówił prof. Prejbisz, wskazując na konieczność uproszczenia i standaryzacji systemu dokumentacji.
Chcesz być na bieżąco z wieściami z naszego portalu? Obserwuj nas na Google News!
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze