Usunięcie psychoterapii z wykazu świadczeń psychologicznych w rządowym projekcie ustawy o zawodzie psychologa najbardziej zaszkodzi pacjentom – ocenia psycholożka i psychoterapeutka dr Marta Siepsiak z Uniwersytetu SWPS w Warszawie.

Rządowy projekt ustawy o zawodzie psychologa oraz samorządzie zawodowym psychologów reguluje zasady uzyskiwania prawa wykonywania zawodu oraz ustanawia rejestr psychologów. Podczas drugiego czytania w Sejmie w czwartek poparcie dla projektu wyraziły kluby KO, PSL, Polska 2050, Lewica, koło Razem oraz koło Wolni Republikanie. PiS zapowiedziało, że nie poprze projektu w obecnym kształcie.

Posłanka Razem Marcelina Zawisza zgłosiła poprawkę przywracającą psychoterapię do wykazu świadczeń psychologa. Takie rozwiązanie przewidywał rządowy projekt w wersji skierowanej pierwotnie do Sejmu. W grudniu połączone sejmowe komisje zdrowia oraz polityki społecznej i rodziny zdecydowały jednak o usunięciu psychoterapii z wykazu świadczeń psychologicznych, argumentując to potrzebą uporządkowania regulacji dotyczących obu zawodów.

W czwartek po południu komisje zdrowia oraz polityki społecznej i rodziny negatywnie zaopiniowały poprawkę zgłoszoną przez posłankę Zawiszę.

Przeciwko poprawce protestowało w czwartek przed Sejmem środowisko psychologów. Protestujący podkreślali, że nie postulują, aby psycholog po studiach magisterskich mógł prowadzić psychoterapię bez dodatkowego przygotowania, gdyż do tego konieczne jest zaawansowane, specjalistyczne kształcenie. Zaznaczali jednak, że kuriozalna byłaby sytuacja, w której psycholog kliniczny – po pięciu latach studiów oraz czterech latach specjalizacji zakończonej państwowym egzaminem specjalizacyjnym (PES) – musiałby uczyć się psychoterapii od nowa, wspólnie z osobami np. po politologii czy archeologii.

Jak przypomina w rozmowie z PAP dr Marta Siepsiak, psychoterapia od 25 lat jest wpisana w ustawie o zawodzie psychologa jako jedno z zadań psychologa  i znajduje się w koszyku świadczeń psychologicznych.

Wyjaśnia, że zmiana wprowadzona do projektu ustawy oznacza w praktyce, iż psychologowie będą musieli wykonywać dwa zawody.

Dodaje, że psycholog w ramach swojego zawodu nie będzie mógł się specjalizować w psychoterapii, ale będzie robić specjalizację z psychoterapii dokładnie na takich samych zasadach, jak osoby z innym wykształceniem, np. archeolog czy muzyk.

Zdaniem dr Siepsiak oznacza to zrównanie kwalifikacji psychologa-psychoterapeuty z osobami bez wykształcenia psychologicznego.

Standardy międzynarodowe a polskie regulacje

Psycholożka przypomina, że w krajach anglosaskich – USA, Wielkiej Brytanii, Kanadzie i Australii – psychologowie kliniczni prowadzą terapię psychologiczną, w tym psychoterapię. W Polsce natomiast próbuje się to rozdzielić. A to, zdaniem ekspertki, obniży standardy pomocy psychologicznej dla pacjentów.

Jak podkreśliła, pacjent może nie wiedzieć, czy trafia do wysoko wykwalifikowanego specjalisty, czy do osoby kształconej dorywczo, ponieważ obaj będą mieć ten sam formalny status.

Wyjaśniła również, że psychologów obowiązują metody działania potwierdzone badaniami naukowymi.

W ocenie dr Siepsiak, jeśli ustawa o zawodzie psychologa zostanie uchwalona w obecnym kształcie, utrudni to również przeprowadzenie reform w kształceniu psychologicznym.

Rządowy projekt ustawy o zawodzie psychologa ma na celu uporządkowanie stanu prawnego, ponieważ ustawa z 2001 r. w praktyce nie funkcjonuje. Samorząd psychologów nigdy się nie ukonstytuował, a obowiązujące przepisy okazały się nieskuteczne. Projekt wprowadza definicję świadczeń psychologicznych wypracowaną przez środowisko zawodowe, określa zasady uzyskiwania prawa wykonywania zawodu i prowadzenia Rejestru Psychologów, zakłada utworzenie samorządu zawodowego psychologów, nadzór ministra pracy nad samorządem oraz uchwalenie Kodeksu etyki zawodowej.