Prof. Jacek Szamatowicz: "Niepłodność można porównać do stresu pourazowego"

Prof. Jacek Szamatowicz: Endometrioza jest bardzo specyficzną chorobą, która przede wszystkim może przez dłuższy czas przebiegać bezobjawowo. Wielokrotnie też same pacjentki próbują leczyć te dolegliwości swoimi własnymi metodami – metodami dostępnymi bez recepty, bez udziału lekarza. Często jednak takie próby samodzielnego leczenia opóźniają postawienie właściwej diagnozy i skuteczne leczenie. Dlatego tak ważna jest edukacja pacjentek i lekarzy oraz szybki dostęp do specjalistycznej opieki.

Kolejna sprawa jest taka, że wciąż brakuje naprawdę dobrych, nieinwazyjnych testów do postawienia ostatecznego rozpoznania, chociaż w tym zakresie jest coraz bliżej postępu.

Reklama

J.S.: Na pewno techniki chirurgii małoinwazyjnej zdecydowanie poprawiły jakość życia pacjentek i skuteczność leczenia. Natomiast jeżeli rozmawiamy o endometriozie, to tak naprawdę leczenie operacyjne powinno być stosowane dopiero wtedy, gdy inne metody zawodzą.

Mam na myśli leczenie farmakologiczne i inne takie jak psychoterapia, akupunktura, leczenie dietetyczne itp.

Reklama

Jeżeli te metody nie poprawiają jakości życia, leczenie chirurgiczne jest jedyną, ostateczną opcją. Obecnie szacuje się, że dotyczy to ok 10% pacjentek.

J.S.: Myślę, że wszystkie te czynniki po trochu. Presja otoczenia, czyli oczekiwanie, że dana para będzie miała potomstwo, presja ze strony teściów, dziadków – to jedna sprawa. Druga sprawa to często długi proces diagnostyczny, w którym nie udaje się znaleźć konkretnej przyczyny.

Reklama

Niepłodność to choroba, która wiąże się z dużym stresem – stresem związanym z brakiem potomstwa i oczekiwaniem na pojawienie się tych dwóch kresek. Wszystko to można porównać niemal do stresu pourazowego.

J.S.: W Polsce wiele ludzi bez żadnej krytyki podziela światopogląd Kościoła katolickiego. To właśnie ta presja jest największą przeszkodą w stosowaniu programu in vitro.

J.S.: Jeśli chodzi o wykonywanie programu in vitro, dostępność jest dziś bardzo dobra – leczenie jest w dużej części refundowane, leki również. Natomiast jeśli czegoś brakuje lub pojawiają się trudności, to jest to przede wszystkim opieka psychologiczna nad pacjentkami.