Naukowcy badają sekret długowieczności: Co wyróżnia krew osób, które żyją ponad 100 lat?

Ludzie, którzy dożywają wieku 100 lat, stają się coraz częstszym zjawiskiem na całym świecie. Ich liczba rośnie, a eksperci zaczynają dostrzegać w ich organizmach różnice, które mogą wyjaśnić, jak udało im się osiągnąć ten niezwykły wiek.

Od wieków ludzie zastanawiają się, co wpływa na długość życia i jak osiągnąć długie oraz zdrowe życie. Jednak odkrycie sekretów wyjątkowej długowieczności nie jest proste. Wymaga zrozumienia skomplikowanej relacji między genetyką a stylu życia, które wpływają na nas przez całe życie. Najnowsze badanie, opublikowane w czasopiśmie "GeroScience", wskazuje na kilka wspólnych biomarkerów, takich jak poziom cholesterolu i glukozy, które są charakterystyczne dla osób żyjących dłużej niż 90 lat.

Osoby, które dożyły 90. i 100. roku życia, od zawsze budziły duże zainteresowanie naukowców. Uważa się, że mogą one pomóc zrozumieć, jak żyć dłużej i zachować zdrowie w starszym wieku. Dotychczasowe badania na temat osób powyżej 100 lat, były zazwyczaj mało liczne i skupiały się na wybranych grupach, na przykład wykluczając osoby żyjące w domach opieki. Nowe badanie jest największym tego typu, porównującym profile biomarkerów osób żyjących wyjątkowo długo i tych, którzy żyli krócej.

Do tego badania wykorzystano dane od 44 tys. Szwedów, którzy byli poddani ocenie zdrowia w wieku 64-99 lat. Z tych osób 1224, czyli 2,7%, osiągnęły wiek 100 lat. Większość z nich (85%) stanowiły kobiety. Przeanalizowano 12 biomarkerów, związanych z zapaleniami, metabolizmem, funkcjonowaniem wątroby i nerek, a także z potencjalnym niedożywieniem i anemią. Każdy z tych biomarkerów był wcześniej powiązany ze starzeniem się lub umieralnością.

Badanie ujawniło, że osoby, które dożyły setnego roku życia, zazwyczaj miały niższe poziomy glukozy, kreatyniny i kwasu moczowego od lat 60-tych. Choć mediana wartości biomarkerów nie różniła się znacząco między osobami długowiecznymi a resztą populacji, to osoby te rzadko wykazywały skrajnie wysokie lub niskie wartości. Na przykład, niewiele osób, które żyły dłużej niż 100 lat, miało poziom glukozy powyżej 6,5 mmol/L w młodszych latach życia, ani kreatyniny powyżej 125 µmol/L.

W przypadku wielu biomarkerów, zarówno osoby długowieczne, jak i osoby, które nie dożyły setki, miały wartości poza zakresem uznawanym za normę w zaleceniach klinicznych. Prawdopodobnie wynika to z faktu, że te wytyczne opracowano na podstawie młodszej i zdrowszej populacji.