Sarkopenia to schorzenie, które dotyka nie tylko seniorów, ale także młode osoby. Jak ją rozpoznać, zapobiegać i leczyć? Eksperci wskazują na kluczowe kwestie dotyczące odżywania, w tym ilości białka w diecie oraz aktywności fizycznej.
Sarkopenia to ubytek masy mięśniowej, który może być wynikiem naturalnego starzenia się organizmu, ale także chorób zapalnych, takich jak np. reumatoidalne zapalenie stawów.
– Istnieje sarkopenia wynikająca z wieku, ale również taka, która dotyczy osób bardzo młodych i jest konsekwencją chorób zapalnych lub braku ruchu. Mięśnie muszą pracować – narząd nieużywany zanika, zgodnie z prawem Lamarcka
– podkreśla prof. dr hab. n. med. Brygida Kwiatkowska, krajowy konsultant w dziedzinie reumatologii.
Brak ruchu przyczynia się do zaniku tkanki mięśniowej i wzrostu tkanki tłuszczowej.
Badania pokazują, że unieruchomienie młodej osoby na trzy miesiące powoduje ubytek 10-20% masy mięśniowej. Siedzący tryb życia to jest ryzyko dla wszystkich naszych schorzeń, dlatego, że w tej chwili nie ma schorzenia, w tym również w chorobach reumatycznych, w których ruch nie byłby zalecany
– alarmuje prof. Brygida Kwiatkowska.
Wczesne rozpoznanie sarkopenii jest kluczowe dla zahamowania jej postępu. Objawy mogą obejmować:
Sarkopenia zaczyna się już po 40. roku życia. W każdej kolejnej dekadzie tracimy od 5 do 10% masy mięśniowej
Reklama
– podkreśla prof. dr hab. n. med. Ewa Stachowska, specjalistka w dziedzinie żywienia człowieka.
Diagnoza opiera się na wytycznych Europejskiej Grupy ds. Sarkopenii u Osób Starszych (EWGSOP). Aby potwierdzić sarkopenię, muszą zostać spełnione dwa z trzech kryteriów:
Kryterium 1- obniżona masa mięśniowa,
kryterium 2- zmniejszenie siły skurczu mięśni szkieletowych,
kryterium 3 - spadek sprawności ruchowej.
Kobiety po menopauzie mogą być bardziej narażone na tzw. otyłość sarkopeniczną – stan, w którym spadek masy mięśniowej łączy się z nadmiernym przyrostem tkanki tłuszczowej, szczególnie w rejonie brzucha.
Po 52. roku życia spada poziom hormonów żeńskich, co sprzyja odkładaniu się tłuszczu trzewnego, najbardziej prozapalnego rodzaju tłuszczu
– tłumaczy prof. Ewa Stachowska.
Profesor Ewa Stachowska podczas swojego wykładu dot. sarkopenii, przytoczyła dane na temat zapotrzebowania białka w diecie. Co ważne, nie tylko osoby z sarkopenią, powinny uwzględnić białko w swojej diecie, ale tak naprawdę każdy z nas!
Krytycznym składnikiem diety, szczególnie u osób z sarkopenią, jest zawartość białka
- podkreśla prof. Ewa Stachowska.
Ile białka powinno być w diecie?
Zdrowi dorośli: 1.0-1.2. g/kg
Starsi, którzy prowadzą aktywny tryb życia: ≥ 1.2 g/kg
Starsi z ostrymi lub przewlekłymi chorobami: 1.2-1.5 g/kg
W przypadku ciężkiej choroby nerek - zapotrzebowanie jest niższe. W przypadku chorób warto skonsultować się z lekarzem i dietetykiem.
Do każdego posiłku powinniśmy jeść min. 30 g pełnowartościowego białka
- podkreśliła prof. Ewa Stachowska, przytaczając poniższe badania.
Badacze odkryli, że wchłanianie aminokwasów i późniejsza stymulacja syntezy białek mięśniowych de novo były ograniczone po spożyciu 10 g białka, ale znacznie wzrosła po posiłku zawierającym 20 g białka i była najwyższa po spożyciu 35 g białka. (Am J Clin Nutr 2015;101(suppl):1339S-45S)
Oto przykładowe ilości białka w popularnych produktach:
85 g piersi z kurczaka – 27,9 g,
110 g halibuta – 17,5 g,
100 g wędzonego pstrąga – 19,4 g,
2 szklanki jogurtu naturalnego – 13 g,
100 g twarogu półtłustego – 18,3 g,
100 g gotowanej szynki – 20 g.
Aktywność fizyczna jest kluczowa dla utrzymania masy mięśniowej.
Jaki trening wybrać? Każdy, przy czym 150 minut treningu w tygodniu musi być. Muszą być taśmy, hantle, cokolwiek co będzie powodowało, że ta masa mięśni będzie rosła
- podsumowała prof. Ewa Stachowska.
Rekomendacje WHO:
Niestety wszyscy są zagrożeni. Jeśli zaczyna się rozwijać sarkopenia i niestety jeżeli zaczyna się rozwijać w przypadku chorób zapalnych, w tym także niektórych typów nowotworów, wpadamy “w taką spiralę”, która kończy się bardzo dużym ubytkiem masy mięśniowej - podsumowała prof. Ewa Stachowska
Dzięki odpowiednim działaniom możemy zadbać o nasze mięśnie i zdrowie na długie lata. Zacznij dbać o siebie już dziś!
Sarkopenia wynika głównie z procesów starzenia, ale jej rozwój przyspieszają brak aktywności fizycznej, niedobory białka w diecie, przewlekłe choroby oraz zaburzenia hormonalne.
Diagnostyka sarkopenii opiera się na testach sprawnościowych (np. siła uścisku dłoni, szybkość chodu) oraz pomiarach masy mięśniowej za pomocą bioimpedancji elektrycznej (BIA) lub densytometrii (DXA).
Do rozpoznania sarkopenii stosuje się trzy kryteria:
Profilaktyka obejmuje regularne ćwiczenia siłowe, odpowiednią ilość białka w diecie, suplementację witaminy D i ogólną dbałość o zdrowy styl życia.
Najbardziej narażeni są seniorzy – choroba dotyczy ok. 30% osób po 60. roku życia i ponad połowy po 80. roku życia.
Do wczesnych objawów należą: trudności z wchodzeniem po schodach, podnoszeniem cięższych przedmiotów, szybkie męczenie się i osłabienie siły mięśniowej.
Tak, eksperci określają sarkopenię jako chorobę cywilizacyjną, ponieważ dotyka coraz większej liczby osób wraz ze starzeniem się społeczeństw.
Nieleczona sarkopenia zwiększa ryzyko upadków, złamań, niepełnosprawności, utraty samodzielności, a w konsekwencji pogorszenia jakości życia.
Dieta bogata w pełnowartościowe białko i suplementacja witaminy D są kluczowe dla odbudowy i utrzymania masy mięśniowej u osób starszych.
Im szybciej choroba zostanie wykryta, tym większe są szanse na spowolnienie jej przebiegu, zachowanie sprawności i niezależności w życiu codziennym.
Chcesz być na bieżąco z wieściami z naszego portalu? Obserwuj nas na Google News!
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze