Prof. Barbara Więckowska powraca do Ministerstwa Zdrowia jako główna ekonomistka. Co to oznacza dla systemu ochrony zdrowia?

Prof. Barbara Więckowska została nową główną ekonomistką Ministerstwa Zdrowia i jednocześnie objęła stanowisko dyrektora Departamentu Analiz i Strategii. To powrót uznanej ekspertki do resortu, z którym przez wiele lat była silnie związana – zarówno jako twórczyni kluczowych reform, jak i jako analityczka systemu opieki zdrowotnej w Polsce.

Profesor nauk ekonomicznych, wykładowczyni Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie, gdzie kieruje Zakładem Innowacji w Ochronie Zdrowia, od lat jest uznawana za jedną z najbardziej wpływowych postaci w dziedzinie ekonomii zdrowia. Jej kariera łączy pracę akademicką z bezpośrednim udziałem w projektowaniu i wdrażaniu reform systemowych w ochronie zdrowia.

To nie pierwsza kadencja prof. Więckowskiej w Ministerstwie Zdrowia. Wcześniej przez wiele lat kierowała tym samym departamentem, będąc współautorką przełomowych inicjatyw, takich jak:

• Pakiet onkologiczny (tzw. szybka ścieżka, karta DiLO, bezlimitowe świadczenia onkologiczne)

• Mapy potrzeb zdrowotnych

• Reforma podstawowej opieki zdrowotnej (POZ)

Była także członkinią pierwszej Rady Taryfikacji przy Agencji Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji oraz doradczynią prezesa NFZ. Współtworzyła koncepcje nowych produktów finansowych dla szpitali i opieki ambulatoryjnej, takich jak pakiety diagnostyczne czy roczne pakiety lecznicze.

Ostatnio prof. Więckowska pełniła funkcję wiceprezeski PZU Zdrowie S.A., gdzie odpowiadała m.in. za strategię rozwoju firmy na lata 2025–2027. Brała także udział jako ekspertka w misji doradczej w Uzbekistanie, dotyczącej reformy systemu refundacji leków. To pokazuje, że jej kompetencje są nie tylko krajowe, ale również uznawane na arenie międzynarodowej.

Powołanie prof. Barbary Więckowskiej na główną ekonomistkę i dyrektorkę Departamentu Analiz i Strategii może być sygnałem, że Ministerstwo Zdrowia planuje poważne zmiany w podejściu do finansowania świadczeń zdrowotnych, a także większy nacisk na efektywność, mierzalność i systemowe planowanie.

To także szansa na bardziej strategiczne podejście do długofalowego zarządzania systemem, co w obliczu pogłębiającego się kryzysu w ochronie zdrowia może okazać się kluczowe.