Polowanie na słaby punkt nowotworu. Kanadyjski zespół znalazł wspólny cel dla komórek raka piersi

Naukowcy z Uniwersytetu Saskatchewan (USask) i Saskatchewan Cancer Agency, odkryli potencjalny wspólny punkt w komórkach raka piersi, który może pomóc zatrzymać rozwój choroby. Zamiast skupiać się na różnicach między komórkami nowotworowymi, badacze postanowili znaleźć to, co je łączy – i znaleźli słaby punkt. Pierwsze testy nowej terapii w modelu zwierzęcym dają obiecujące rezultaty.

Zespół naukowców z Uniwersytetu Saskatchewan i Saskatchewan Cancer Agency, kierowany przez dr. Franco Vizeacoumara i dr. Andrew Freywalda, zidentyfikował nowy potencjalny cel terapii, który może zatrzymać wzrost komórek raka piersi. Kluczem do odkrycia było skupienie się nie na różnicach między komórkami nowotworowymi, ale na ich wspólnych cechach.

Naukowcy skoncentrowali się na enzymie PLK1 (kinaza polo-podobna 1), który w dużych ilościach występuje niemal we wszystkich komórkach nowotworowych i wspomaga ich podział oraz rozwój.

Problem polega na tym, że PLK1 występuje również w zdrowych komórkach, choć w mniejszych ilościach – bezpośredni atak na ten enzym groziłby uszkodzeniem zdrowych tkanek.

Z pomocą przyszła technologia CRISPR, która pozwoliła badaczom przyjrzeć się komórkom rakowym na poziomie pojedynczej komórki. Zamiast uderzać w sam enzym PLK1, naukowcy poszukiwali genów, które z nim współpracują i również są kluczowe dla rozwoju raka.

Zespół z Kanady nawiązał współpracę z badaczami z Niemiec i wspólnie przetestowali nową cząsteczkę przypominającą lek, która blokuje zidentyfikowany cel genetyczny. W badaniach na zwierzęcych modelach ludzkich nowotworów odnotowano zahamowanie wzrostu guzów.

Chociaż wyniki są obiecujące, naukowcy podkreślają, że do opracowania skutecznego leku droga jest jeszcze długa.

Prace nad przekształceniem odkrytej cząsteczki w lek kliniczny będą trwały. Jednym z planów zespołu jest także połączenie nowej terapii z istniejącymi lekami, co mogłoby zwiększyć skuteczność leczenia.

Odkrycie opublikowane w czasopiśmie Cell Genomics jest efektem ponad 10 lat pracy i intensywnej współpracy międzynarodowej.

Obecnie zespół stara się o kolejne fundusze na dalsze badania i planuje przenieść terapię z laboratorium do kliniki.