Pacjent też człowiek, czyli jak rozmawiać w gabinecie lekarskim i nie tylko (PODCAST)

Gabinetów lekarskich zazwyczaj nie odwiedza się dla przyjemności. Nie oznacza to jednak, że wizyta pacjenta musi przebiegać w napiętej i niemiłej atmosferze. Dobra komunikacja placówki medycznej, począwszy od rejestracji, aż po lekarza, może usprawnić proces diagnozowania i leczenia.

Pacjent ma swoje prawa. Rzadko z nich korzysta. Lekarz bywa zmęczony, czasami odbija się to pacjencie. Pacjent bywa roszczeniowy i agresywny, lekarz nie zawsze ma czas, ochotę albo umiejętności, by odpowiednio z taką wizytą sobie poradzić. Dobrych praktyk w komunikacji w świecie medycznym nie uczy się zbyt często, a nierzadko nerwowa atmosfera powoduje, że pacjent boi się zadawać pytania, w efekcie nie informuje o pojawiających się efektach ubocznych albo wręcz rezygnuje z leczenia. I odwrotnie, lekarz nie powinien unikać udzielania odpowiedzi czy zbywać pacjenta. To szczególnie istotne w procesach leczenia obciążonych wysokim poziomem emocji, na przykład w gabinetach onkologicznych czy w opiece nad pacjentami wymagającymi więcej uwagi i empatii, jak na przykład w geriatrii.

Prawa pacjenta to:

• Prawo do świadczeń zdrowotnych

• Prawo do informacji

• Prawo do wyrażania zgody na udzielenie świadczeń zdrowotnych

• Prawo do tajemnicy informacji

• Prawo do zgłaszania niepożądanych działań produktów leczniczych

• Prawo do zgłaszania sprzeciwu wobec opinii albo orzeczenia lekarza

• Prawo do dokumentacji medycznej

• Prawo do poszanowania intymności i godności

• Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego

• Prawo pacjenta do opieki duszpasterskiej

• Prawo do przechowywania rzeczy wartościowych w depozycie

  Reklama

Każdy pacjent ma prawo do uzyskania od lekarza przystępnej informacji o swoim stanie zdrowia. Przystępnej, oznacza dostosowanej do odbiorcy, zarówno pod kątem języka i jego poziomu skomplikowania, ale także pod kątem zdolności percepcji pacjenta. Lekarz powinien przekazać informacje o rozpoznaniu, proponowanych i możliwych metodach diagnostycznych i leczniczych oraz dających się przewidzieć następstwach ich zastosowania lub zaniechania, a także o wynikach leczenia i rokowaniu. O tym, jak przygotować się do wizyty, jak rozmawiać z lekarzem, czy wolno nam notować albo nagrywać rozmowę z lekarzem, jakie są dobre i złe praktyki w komunikacji lekarz – pacjent, Polityka Zdrowotna rozmawiała z Anną Leder, rzeczniczką prasową łódzkiego oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia.

Polityka Zdrowotna · KOMUNIKACJA Z PACJENTEM

Na stronie internetowej Rzecznika Praw Pacjenta można przeczytać o istocie komunikacji partnerskiej. Dobra wymiana informacji potrzebuje nadawcy i odbiorcy. Na pacjencie także ciąży odpowiedzialność za właściwie przeprowadzoną rozmowę. Zgłaszając każdy problem lekarzowi musimy pamiętać, że jedyną wiedzę na temat nas i naszej choroby, jaką posiada lekarz, ma od nas. To co powiemy lekarzowi jest podstawą dalszego skierowania do diagnostyki lub leczenia. Dlatego ukrywanie lub omijanie jakichkolwiek objawów działa na naszą niekorzyść i może być powodem opóźnienia lub braku terapii. Warto także pamiętać, że komunikacja z pacjentem to nie tylko rozmowa, to także wyczerpująca informacja w rejestracji, recepcji czy na korytarzach szpitali.