Nowy test pomaga lekarzom przewidzieć niebezpieczny efekt uboczny leczenia raka

Naukowcy z Japonii opracowali nową metodę, która pozwala przewidzieć groźny efekt uboczny terapii immunologicznych stosowanych w leczeniu raka. Badacze z Uniwersytetu Kyushu odkryli, że analiza płynu mózgowo-rdzeniowego przed rozpoczęciem leczenia, pozwala zidentyfikować białka związane z niebezpieczną reakcją immunologiczną, która może wpłynąć na układ nerwowy pacjenta.

Naukowcy z Japonii opracowali nową metodę, która pozwala przewidzieć groźne efekty uboczne terapii immunologicznych stosowanych w leczeniu raka. Badania przeprowadzone przez zespół z Uniwersytetu Kyushu pozwoliły na zidentyfikowanie białek we wstępnie pobranym płynie mózgowo-rdzeniowym pacjentów, które są związane z szkodliwą reakcją układu odpornościowego, mogącą uszkodzić centralny układ nerwowy.

Odkrycie to, opublikowane w czasopiśmie „Leukemia”, ma potencjał, by uczynić immunoterapię bezpieczniejszą. Dzięki tej metodzie lekarze będą mogli wcześniej wykryć pacjentów, którzy mogą być narażeni na poważne ryzyko i podjąć odpowiednie kroki, by zapobiec lub w porę leczyć tę reakcję.

Immunoterapia, czyli leczenie, które angażuje układ odpornościowy pacjenta w walkę z rakiem, zyskała w ostatnich latach na znaczeniu i jest obiecującą metodą leczenia. Jedną z najnowszych form tego leczenia jest terapia CAR-T, która polega na modyfikowaniu komórek odpornościowych pacjenta (tzw. komórek T), aby mogły skuteczniej niszczyć komórki rakowe.

Terapia ta okazała się szczególnie skuteczna w leczeniu nowotworów krwi, ale wiąże się również z poważnymi ryzykami, w tym z wystąpieniem zespołu neurotoksyczności związanego z komórkami efektorowymi immunologii (ICANS), który powoduje stan zapalny w centralnym układzie nerwowym.

Nowe badania dają nadzieję na poprawę tej sytuacji. Dzięki analizie płynów mózgowo-rdzeniowych pobranych od pacjentów przed rozpoczęciem terapii, zespół badaczy wykrył specyficzne białka, które mogą wskazywać na ryzyko wystąpienia poważnej reakcji immunologicznej.

Ta metoda, jeśli będzie szerzej wdrożona, może pozwolić lekarzom na wcześniejsze zidentyfikowanie pacjentów, którzy są bardziej narażeni na powikłania, i podjęcie działań zapobiegawczych, takich jak wczesne leczenie lub modyfikacja planu terapii.