Ratunkowy Dostęp do Technologii Lekowych pod lupą Parlamentarnej Komisji. "Lekarz występuje o RDTL w sytuacji ostatecznej"

Jaka będzie przyszłość Ratunkowego Dostępu do Technologii Lekowych (RDTL)? O barierach systemowych i możliwych kierunkach zmian debatowała dzisiaj Parlamentarna Komisja ds. Suwerenności Lekowej Polski.

Ratunkowy Dostęp do Technologii Lekowych (RDTL) to procedura w polskim systemie ochrony zdrowia, która pozwala sfinansować leczenie lekiem nierefundowanym w wyjątkowych sytuacjach medycznych. Dotyczy pacjentów z ciężkimi lub rzadkimi chorobami, gdy:

• standardowe metody leczenia zostały wyczerpane albo są nieskuteczne,
• istnieją przesłanki, że dany lek może pomóc,
• lek jest dopuszczony do obrotu, ale nie jest refundowany w danym wskazaniu.

W praktyce szpital składa wniosek do Narodowy Fundusz Zdrowia o pokrycie kosztów terapii dla konkretnego pacjenta. Decyzja jest indywidualna i opiera się m.in. na opinii lekarzy oraz dostępnych danych medycznych.

Mecenas Katarzyna Czyżewska z Izby Gospodarczej Farmacja Polska przedstawiła podczas posiedzenia komisji problemy legislacyjne z którymi mierzy się w ostatnich latach program RDTL. Wśród najważniejszych trudności wskazała między innymi na:

• niekorzystne interpretacje przepisów dot. RDTL. Jako przykład podany został brak możliwości łączenia leczenia w ramach RDTL i leczeniem w ramach innego świadczenia gwarantowanego,

• niejednolite podejście do RDTL w różnych regionach Polski. Istnieją województwa w których uzyskanie zgody na leczeni w tym trybie jest trudniejsze. Nie wszystkie oddziały wojewódzkie tak samo interpretują te same regulacje dotyczące RDTL, 

• brak decyzji MZ jako elementu procedury i idący za tym brak pewności dotyczący ostatecznego sfinansowania RDTL. Moment ostatecznej decyzji co do finansowania terapii ze środków NFZ jest przesunięty na okres po leczeniu kiedy podmiot ubiega się o zwrot kosztów leczenia,

  Reklama

• pacjent nie jest bezpośrednim uczestnikiem procedury RDTL, nie ma możliwości by wyegzekwować dostęp do leczenie w ramach RDTL,

• Nieefektywność procedury wynikająca z powyższych problemów. 

Aleksandra Rudnicka podczas swojego wystąpienia poinformowała, że z odpowiedzi (na wysłane przez nią zapytania o szczegółowe dane dotyczące RDTL) otrzymanych z Centrali NFZ oraz wojewódzkich oddziałów wynika, że dane dotyczące odmów finansowania wniosków w ramach RDTL są trudno dostępne i nie są rejestrowane w sposób umożliwiający ich rzetelną analizę oraz interpretację. Odpowiedzi NFZ wskazują na problem systemowy oraz potrzebę wdrożenia nowych narzędzi służących do gromadzenia, analizy i interpretacji danych.

Stowarzyszenia Onkologicznego SANITAS przedstawiło szereg proponowanych zmian w odpowiedzi na zaobserwowane problemy legislacyjne programu RDTL. Wśród nich znalazły się: 

• zapewnienie ciągłości leczenia pacjenta w ramach RDTL do momentu faktycznego uzyskania dostępu do terapii finansowanej systemowo,

• zapewnienie bardziej jednolitej i przewidywalnej praktyki stosowania przepisów o RDTL, 

• wzmocnienie pozycji pacjenta w procedurze, 

• wprowadzenie w ramach RDTL bezpiecznego mechanizmu czasowego, planowanego i monitorowanego przez lekarza, wstrzymania leczenia u pacjentów, u których terapia doprowadziła do regresji choroby i jej stabilizacji, z zagwarantowaniem możliwości szybkiego powrotu do leczenia bez konieczności ponownego przechodzenia całej procedury,

• doprecyzowanie negatywnych przesłanek ustawowych oraz zasad funkcjonowania wykazu leków niepodlegających finansowaniu w ramach RDTL,

• umożliwienie zmiany terapii na inny lek w trakcie leczenia w ramach RDTL, bez konieczności ponownego przechodzenia całej procedury i bez ryzyka przerwania leczenia pacjenta.

Pod apelem Stowarzyszenia podpisało się 17 organizacji.