Zmarł prof. Jerzy Strużyna. Wybitny chirurg plastyczny odszedł w wieku 82 lat

Nie żyje prof. Jerzy Strużyna. To wybitny chirurg plastyczny, kierownik wielu oddziałów, klinik i jeden z twórców "oparzeniówki" w Łęcznej. Lekarz odeszedł w wieku 82 lat.

Informacje o śmierci profesora podało oficjalnie Polskie Towarzystw Chirurgii Plastycznej, Rekonstrukcyjnej i Estetycznej. Na stronie internetowej został opublikowany krótki komunikat, że 11 lutego zmarł prof. Jerzy Strużyna. 

Jerzy Strużyna - kariera

Urodził się w 1944 roku, a dyplom lekarski zdobył w 1968 roku na Akademii Wojskowej w Łodzi. Doświadczenie zawodowe zdobywał zarówno nie tylko w Polsce, ale także za granicą: Brema, Hanower, Monachium.

Przez lata pełnił ważne funkcje w ośrodkach oparzeniowych oraz oddziałach chirurgii plastycznej. Profesor był m.in. kierownikiem Kliniki Chirurgii Plastycznej i Leczenia Oparzeń Centralnego Szpitala Klinicznego Ministerstwa Obrony Narodowej w Warszawie, Centrum Leczenia Oparzeń w Siemianowicach Śląskich czy kierował Katedrą i Oddziałem Klinicznego Chirurgii Rekonstrukcyjnej WSS w Sosnowcu.

Zasłynął także jako jeden z twórców Wschodniego Centrum Leczenia Oparzeń i Chirurgii Rekonstrukcyjnej Szpitala Powiatowego w Łęcznej.

Prof. dr hab. n. med. Jerzy Bernard Strużyna

Wybitny polski chirurg, chirurg plastyczny i naukowiec, uznany specjalista w zakresie chirurgii plastycznej, rekonstrukcyjnej i leczenia oparzeń. 

Był wieloletnim konsultantem krajowym w dziedzinie chirurgii plastycznej, a także przez wiele lat prezesem Polskiego Towarzystwa Chirurgii Plastycznej, Rekonstrukcyjnej i Estetycznej (funkcję tę pełnił od 2011 do 2025 roku).

Jest założycielem i kierownikiem Wschodniego Centrum Leczenia Oparzeń i Chirurgii Rekonstrukcyjnej w Łęcznej, które dzięki jego pracy stało się jednym z czołowych ośrodków tego typu w Polsce.

Jako autor i współautor ponad 200 publikacji naukowych, książek (m.in. Wczesne leczenie oparzeń oraz Oparzenia w katastrofach i masowych zdarzeniach) oraz licznych referatów, wniósł znaczący wkład w rozwój polskiej chirurgii plastycznej i opieki nad pacjentami po oparzeniach.

Za swoje zasługi naukowe i kliniczne otrzymał m.in. tytuł „Zasłużony dla Miasta i Gminy Łęczna” oraz Złoty Gryf – wyróżnienia podkreślające jego wpływ na lokalną i krajową medycynę.