Refundacja kamizelki defibrylującej – eksperci apelują do MZ o przyspieszenie decyzji

Kamizelka defibrylująca (WCD) to bezpieczne i skuteczne klinicznie rozwiązanie dla pacjentów zagrożonych nagłym zgonem sercowym, potwierdzone badaniami i rejestrami w Polsce. Eksperci, w tym prof. Przemysław Mitkowski i prof. Marcin Grabowski, apelują do Ministerstwa Zdrowia o przyspieszenie procesu refundacyjnego, aby włączyć WCD do koszyka świadczeń gwarantowanych. Urządzenie pozwala pacjentom na odroczenie terapii, nie wymaga implantacji i jest kosztoefektywne w porównaniu z długotrwałą hospitalizacją.

Kamizelka defibrylująca (WCD) jest elastyczną koszulką noszoną bezpośrednio na ciele pacjenta. Składa się z elektrod defibrylujących, elektrod EKG i systemu monitorującego, który automatycznie dostarcza terapię w przypadku wykrycia zagrażającej życiu arytmii komorowej. Dzięki funkcji odroczenia terapii pacjent może uniknąć niepotrzebnych wyładowań, zwłaszcza w okresie po ostrym incydencie sercowym.

Zastosowanie WCD jest znacząco tańsze niż długotrwała hospitalizacja w oddziale monitorowanym – miesięczny koszt noszenia kamizelki odpowiada kilku–kilkunastu dniom pobytu w szpitalu. Publikacje i polski rejestr kamizelki defibrylującej potwierdzają, że jest ona około 40% poniżej progu kosztowo-efektywnego w stosunku do standardowej terapii.

Specjaliści zrzeszeni w Polskim Towarzystwie Kardiologicznym oraz środowiska pacjenckie, reprezentowane przez Agnieszkę Wołczenko, apelują o przyspieszenie decyzji refundacyjnej. Obecnie proces administracyjny trwa przewlekle, mimo że kryteria kwalifikacji pacjentów pozostają wysokospecjalistyczne. Włączenie kamizelki defibrylującej do koszyka świadczeń gwarantowanych usprawni dostęp do terapii, nie zwiększając ryzyka nadużyć.

Urządzenie WCD umożliwia pełny monitoring pacjenta i automatyczne dostarczanie defibrylacji w nagłych przypadkach. Po ustąpieniu wskazań pacjent może zdjąć kamizelkę i zwrócić ją do placówki medycznej, bez ryzyka powikłań związanych z implantacją. WCD pozwala skutecznie zabezpieczać życie pacjentów w najwyższym ryzyku nagłej śmierci sercowej, jednocześnie zapewniając komfort i kontrolę nad terapią.