Reklama

Muzyka na oddziale intensywnej terapii. Badanie pokazuje, jak dźwięk pomaga chorym dzieciom i ich rodzicom

22/12/2025 08:27

Zdrowe życie, Muzyka oddziale intensywnej terapii Badanie pokazuje dźwięk pomaga chorym dzieciom rodzicom - zdjęcie, fotografia

Spis treści

Muzyka zamiast ciszy i szpitalnych dźwięków
Ponad 90 godzin muzyki na oddziałach intensywnej terapii
Dzieci zasypiają, rodzice oddychają z ulgą
Muzyka jako biologiczna odpowiedź na stres
Budowanie więzi tam, gdzie nie zawsze jest dotyk
„Odrobina normalności” na intensywnej terapii

Łagodna muzyka na oddziałach intensywnej terapii noworodków może realnie zmniejszać stres i pomagać budować więź między rodzicami a dziećmi. Takie wnioski płyną z brytyjskiego eksperymentu, który objął ponad tysiąc ciężko chorych niemowląt. Wyniki opublikowano na łamach prestiżowego czasopisma medycznego BMJ.

Muzyka zamiast ciszy i szpitalnych dźwięków

Oddziały intensywnej terapii noworodków to jedne z najbardziej wymagających środowisk medycznych. Hałas aparatury, niepewność rokowań i ograniczony kontakt fizyczny z dzieckiem sprawiają, że stres towarzyszy tam zarówno pacjentom, jak i ich rodzinom.

Jak pokazują badania, kojąca muzyka wykonywana na żywo może częściowo łagodzić to napięcie. Wcześniejsze analizy wskazywały m.in. na obniżenie częstości akcji serca i oddechu u wcześniaków oraz poprawę tolerancji karmienia, choć jednocześnie zwracano uwagę na ograniczoną jakość dowodów.

Reklama

Ponad 90 godzin muzyki na oddziałach intensywnej terapii

W 2025 roku brytyjska organizacja charytatywna Music in Hospitals & Care zorganizowała na oddziałach intensywnej terapii noworodków (NICU) dostęp do ponad 90 godzin muzyki granej na żywo. Projekt był częścią długofalowego programu Lullaby Hour, realizowanego od 2017 roku również na innych oddziałach szpitalnych – w tym na intensywnej terapii dla dorosłych.

Celem inicjatywy było wprowadzenie elementu spokoju i normalności do środowisk, które z definicji są pełne napięcia i niepokoju.

Dzieci zasypiają, rodzice oddychają z ulgą

Eksperyment objął ponad tysiąc ciężko chorych niemowląt. Obserwacje pokazały, że dzieci często zasypiały lub pozostawały w spokojnym śnie podczas sesji muzycznych. Muzyka bywała także obecna w trudnych momentach, takich jak procedury kliniczne czy zmiana pieluch.

Reklama

— Te muzyczne sesje nie tylko pomagają rodzicom nawiązać więź z dzieckiem, ale także dają im chwilę wytchnienia od niepewnej i stresującej sytuacji. Opinie rodzin oraz zespołu klinicznego są jednogłośnie pozytywne - podkreśla Jay Banerjee, konsultant neonatologii w Imperial College Healthcare NHS Trust.

Muzyka jako biologiczna odpowiedź na stres

Artyści biorący udział w programie zwracają uwagę na natychmiastowe reakcje fizjologiczne niemowląt.

— Kiedy śpiewam dla dziecka, dosłownie widzę, jak uspokaja się jego tętno albo jak rośnie poziom tlenu. To pokazuje, jak bardzo muzyka jest wbudowana w ludzką naturę - mówi Mica Bernard, wokalistka i gitarzystka uczestnicząca w sesjach.

Reklama

Budowanie więzi tam, gdzie nie zawsze jest dotyk

Szczególne znaczenie muzyka ma dla rodziców, którzy nie mogą brać dziecka na ręce z powodu jego stanu zdrowia.

- Często, gdy śpiewam dla rodzica po raz pierwszy, jest to dla niego moment, w którym wreszcie może się rozpłakać. Muzyka pomaga skontaktować się z własnymi emocjami - opowiada Bernard.

„Odrobina normalności” na intensywnej terapii

Zdaniem organizatorów projektu, właśnie ten element codzienności może mieć kluczowe znaczenie terapeutyczne.

- Środowisko oddziału intensywnej terapii noworodków jest niezwykle przytłaczające. Wprowadzenie choćby odrobiny normalności może tłumaczyć pozytywne efekty zdrowotne u niemowląt oraz zmniejszenie stresu i lęku u rodzin - zaznacza Gail Scott-Spicer, dyrektor generalna Imperial Health Charity.

Reklama

Autorzy badania podkreślają, że muzykoterapia nie zastępuje leczenia medycznego, ale może stanowić jego cenne uzupełnienie. Wyniki brytyjskiego eksperymentu pokazują, że nawet proste, niefarmakologiczne interwencje mogą poprawiać jakość opieki nad najmłodszymi pacjentami — i nad ich rodzinami.