Kot lepszy niż tabletka na obniżenie ciśnienia

Obniżenie ciśnienia krwi i tętna, zmniejszenie częstotliwości bólów głowy oraz występowania kataru siennego, pozytywny wpływ na ryzyko zachorowania na choroby układu krążenia, a także redukcja stresu. Nie da się osiągnąć tych wszystkich rezultatów zdrowotnych jedną tabletką. Pomóc w tym może natomiast przebywanie z kotem.

Towarzystwo miauczącego futrzaka wpływa nie tylko na zmniejszenie ryzyka drobnych problemów zdrowotnych, ale także tych większych, w tym związanych z dobrobytem psychicznym. Nie od dziś wiadomo, że zwierzęta są wsparciem emocjonalnym dla swoich właścicieli i pomagają im redukować negatywne emocje. Badanie przeprowadzone w 2011 roku przez organizację charytatywną Cats Protection wykazało, że ludzie, którzy spędzają czas z kotami lub kociętami, czują się po prostu spokojniejsi. 

Większy spokój, a więc mniej stresu, jest jedną z form prewencji przed chorobami układu krążenia. Jak dowiódł zespół naukowców z Uniwersytetu w Minessocie, posiadania kota może zmniejszyć wystąpienie zawału serca nawet trzykrotnie. 

Badanie opublikowane w 2016 roku przez Amerykańskie Towarzystwo Psychologiczne wykazało także związek między posiadaniem zwierząt domowych a poprawą funkcji wykonawczych (zestawu umiejętności niezbędnych do kontrolowania i samoregulacji zachowania - red.), w tym pamięci roboczej, która jest kontrolowana przez korę przedczołową mózgu. Z kolei badania prowadzone przez grupę naukowców z japońskiego Uniwersytetu Azubu wykazało, że korę przedczołową mózgu można aktywować poprzez głaskanie lub słuchanie kota. 

Japońscy uczeni dowiedli również, że posiadanie kota może pomóc poprawić umiejętności komunikacji niewerbalnej u osób ze spektrum autyzmu. Często ci pacjenci mają upośledzoną aktywność dolnego zakrętu czołowego, który odpowiada za kontrolowanie funkcji związanych z właśnie komunikacją niewerbalną. Naukowcy z Japonii wykazali pozytywny wpływ głaskania oraz słuchania kota na aktywację tej części mózgu.

Badania prowadzone przez naukowców z Uniwersytetu Alberta w Kanadzie wykazały, że niemowlęta, które dorastają ze zwierzętami domowymi, w tym z kotami, są mniej podatne na alergie i otyłość. Jak tłumaczą badacze, może być to spowodowane tym, że w mikrobiomie jelitowym niemowląt, które mają kontakt ze zwierzętami domowymi, występuje więcej bakterii jelitowych - Ruminococcus i Oscillospira - które mają działanie ochronne.

Z kolei szwajcarscy badacze wykazali, że wczesna ekspozycja na koty wiąże się z niższym ryzykiem astmy u dzieci. Według naukowców wynika to z faktu, że poprzez interakcję z kotami dzieci wchłaniają więcej kwasu sialowego, który nie występuje naturalnie w ludzkim ciele, a prawdopodobnie może regulować reakcje zapalne. 

Toksoplazmoza

Pomimo jednak wielu korzyści zdrowotnych, jakie zapewnia nam obecność kota i życie z nim, są to dalej zwierzęta, od których ludzie mogą zarazić się róznymi chorobami. Jedną z najbardziej znanych infekcji przenoszonych przez koty jest toksoplazmoza. Zarażenie pierwotniakiemToxoplasma gondii nie jest jednak jednoznaczne z zachorowaniem, gdyż najczęściej nie daje ono żadnych objaw.

Schorzenie to może być jednak szczególnie niebezpieczne dla kobiet w ciąży, które mogą przenieść zarażenie na płód. Natomiast u osób dorosłych zwykle nie powoduje wielu złych skutków. 

Naukowcy zmodyfikowali pierwotniaka tak, aby umożliwić mu stymulowanie naturalnej odpowiedzi immunologicznej ludzkiego organizmu, koncentrując ją na atakowaniu komórek rakowych.

Koci wirus niedoboru odporności

Podobnie jak ludzie, koty mogą zarazić się wirusem niedoboru odporności, czyli FIV. Co jest jednak warte podkreślenia, dzięki postępom w badanaich nad FIV, naukowcy zaczęli lepiej rozumieć HIV.

W badaniu z 2018 roku naukowcy z Izraela rozszyfrowali strukturę białka, które powoduje lekooporność w FIV. Jak się później okazało, jest ono również obecne w ludzkim wirusie niedoboru odporności.

Choroba kociego pazura

Zwana również gorączką kociego pazura - to infekcja bakteryjna, która może być przenoszona z zakażonych kotów na ludzi poprzez zadrapania lub rany po ugryzieniu. W swoich objawach przypomina grupę, ale czasami może dawać poważniejsze dla zdrowia rezultaty, a zwłaszcza u dzieci z obniżoną odpornością. 

Koty zarażają się bakterią zwaną Bartonella henselae, przenoszoną przez pospolity gatunek pcheł zwany kocią pchłą. Kocięta poniżej pierwszego roku życia są szczególnie narażone na jej posiadanie i przenoszenie, ponieważ uczą się bawić i polować oraz częściej drapią i gryzą 

Salmonella

Salmonella nie jest tylko chorobą przenoszoną przez żywność, ale także może być transmitowana z kotów na ludzi i inne zwierzęta. Jest to infekcja bakteryjna, która rozprzestrzenia się przez zanieczyszczoną glebę ,lub wodę, lub przez kontakt z zakażonym kałem.

Koty mogą się zarazić nią, żerując na zakażonych ptakach, gryzoniach i innych dzikich zwierzętach , a także jedząc surowe lub niedogotowane mięso lub wchodząc w kontakt ze skażoną wodą lub glebą. Dlatego też tzw. koty wychodzące, które częśto polują na inne zwierzęta, mają większy potencjał przenoszenia salmonelli.