Jakie są najczęstsze powikłania choroby otyłościowej?

W ciągu ostatnich lat częstość występowania choroby otyłościowej znacznie wzrosła zarówno wśród osób dorosłych, jak i u dzieci i młodzieży. Rosnący problem otyłości i związanych z nią powikłań wymaga wdrożenia odpowiednich programów w zakresie profilaktyki otyłości i kompleksowego leczenia pacjentów zmagających się z nadmierną masą ciała. Dowiedz się, jakie konsekwencje dla zdrowia może nieść ze sobą ta przewlekła choroba.

Otyłość to nie tylko nadmierna masa ciała czy „nadprogramowe kilogramy”, ale przede wszystkim realne zagrożenie dla zdrowia i życia. Wielokrotnie udowodniono, że nadmierna ilość tkanki tłuszczowej w organizmie wywiera negatywny wpływ na jakość życia i zdrowie osoby z chorobą otyłościową. Z tego powodu eksperci Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) uwzględnili otyłość w Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób (ICD-10), w której figuruje pod numerem E66.

Choroba otyłościowa wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia szeregu powikłań. Wśród nich należy wymienić:

• stan przedcukrzycowy i cukrzycę typu 2;

• zaburzenia lipidowe;

• stłuszczeniową chorobę wątroby;

• choroby układu sercowo-naczyniowego;

• powikłania ze strony narządu ruchu;

• obturacyjny bezdech senny;

• choroby nerek i dróg moczowych;

• zaburzenia hormonalne;

• schorzenia układu pokarmowego

• choroby nowotworowe;

• problemy dermatologiczne.

Przyjrzyjmy się bliżej najczęstszym powikłaniom choroby otyłościowej.

Cukrzyca typu 2 to przewlekła, postępująca choroba charakteryzująca się podwyższonym stężeniem glukozy we krwi. Na jej rozwój mają wpływ zarówno predyspozycje genetyczne, jak i czynniki środowiskowe, przede wszystkim otyłość brzuszna. Otyłość jest tzw. czynnikiem modyfikowalnym – wprowadzenie zmian w stylu życia i redukcja masy ciała znacznie zmniejsza ryzyko wystąpienia cukrzycy i związanych z nią powikłań.

Otyłość powoduje niekorzystne zmiany w profilu lipidowym krwi. Dochodzi do podwyższenia stężenia triglicerydów i frakcji „złego” cholesterolu LDL, a obniża się poziom „dobrego” cholesterolu HDL. Te zmiany mogą sprzyjać procesom miażdżycowym w naczyniach krwionośnych, znacząco zwiększając ryzyko chorób sercowo-naczyniowych.

Nadmierna akumulacja tłuszczu w komórkach wątroby bezpośrednio związana z otyłością. Spektrum tej choroby obejmuje: proste stłuszczenie, niealkoholowe stłuszczeniowe zapalenie wątroby (NASH), włóknienie oraz marskość wątroby. Brak leczenia może prowadzić do poważnego uszkodzenia i niewydolności tego narządu.

Otyłość zwiększa m.in. ryzyko rozwoju nadciśnienia tętniczego, dyslipidemii, choroby niedokrwiennej i niewydolności serca. W porównaniu do osób z prawidłową masą ciała, pacjenci z chorobą otyłościową są również bardziej narażeni na wystąpienie udaru mózgu.

Nadmierna masa ciała wywiera zwiększone obciążenie na stawy, szczególnie kolanowe i biodrowe. To mechaniczne przeciążenie przyspiesza zużycie chrząstki stawowej i prowadzi do rozwoju choroby zwyrodnieniowej. Procesom destrukcyjnym w stawach towarzyszą ból, sztywność i ograniczenie ruchomości.

Obturacyjny bezdech senny to choroba, w której przebiegu dochodzi do nawracających epizodów bezdechu lub spłycenia oddychania podczas snu. Najczęściej jest ona powikłaniem choroby otyłościowej. Szacuje się, że częstość występowania obturacyjnego bezdechu sennego u pacjentów z otyłością sięga 12 proc., podczas gdy u osób z prawidłową masą ciała wynosi ono około 3 proc.

Otyłość zwiększa ryzyko wysiłkowego nietrzymania moczu poprzez osłabienie mięśni dna miednicy i zwiększone ciśnienie w jamie brzusznej. Ponadto może prowadzić do rozwoju przewlekłej choroby nerek.

Otyłość może wpływać na funkcjonowanie układu hormonalnego na wielu poziomach. Może sprzyjać niedoczynności tarczycy, obniżać poziom testosteronu u mężczyzn (hipogonadyzm), indukować stan hiperkortyzolemii i przyczyniać się do rozwoju zespołu policystycznych jajników (PCOS).

Otyłość jest istotnym czynnikiem ryzyka rozwoju kamicy pęcherzyka żółciowego. Zwiększone stężenie cholesterolu w żółci oraz zaburzenia motoryki pęcherzyka sprzyjają tworzeniu się złogów. Kamica może prowadzić do bólu, stanów zapalnych i konieczności interwencji chirurgicznej.

Przypuszcza się, że otyłość może przyczyniać się do nawet 20 proc. wszystkich zachorowań na nowotwory złośliwe. Nadmierna masa ciała stanowi czynnik ryzyka rozwoju m.in. nowotworu jelita grubego, piersi, przełyku, nerki, żołądka i trzustki. Wczesne wdrożenie leczenia choroby otyłościowej może znacznie zmniejszyć ryzyko wystąpienia niektórych z nich.

U osób chorujących na otyłość często występują różnorodne problemy skórne. Należą do nich między innymi rogowacenie ciemne (acanthosis nigricans), rozstępy skórne (striae distensae) wynikające z szybkiego przyrostu masy ciała oraz zwiększona podatność na infekcje grzybicze i bakteryjne ze względu na zmiany w mikrośrodowisku skóry i zmniejszoną odporność.

Artykuł powstał we współpracy z Novo Nordisk Pharma Sp. z o.o., właścicielem strony https://pro.novonordisk.pl/

PL25OB00125