Reklama

Dr hab. Anna Lisowska: „Stenoza aortalna jest obecnie najczęściej występującą wadą serca"

Najnowsze wytyczne w diagnostyce i leczeniu chorób zastawkowych serca oraz wyzwania związane z rosnącą liczbą pacjentów z wadami zastawkowymi, to główne zagadnienia, jakie omówiła dr hab. Anna Lisowska podczas 24. Warsztatów Kardiologicznych w Collegium Pathologicum w Białymstoku. Ekspertka podkreśliła, że liczba chorych z patologiami zastawkowymi rośnie z roku na rok, szczególnie w starzejącej się populacji.

Choroby zastawkowe serca: „Wytyczne są bardzo rozległe”. Jak je czytać w praktyce?

Wytyczne, jak to wszystkie obecne wytyczne, są bardzo rozległe, zatem postaram się to przedstawić w telegraficznym skrócie i z taką własną subiektywną oceną i wyborem tematu. Nie sposób powiedzieć o wszystkim – rozpoczęła swój wykład dr hab. Anna Lisowska.

Podkreśliła, że choroby zastawkowe pozostają jednym z najdynamiczniej rozwijających się obszarów kardiologii, a liczba pacjentów wymagających interwencji rośnie z roku na rok.

Stenoza aortalna: najczęstsza wada, największe wyzwanie diagnostyczne

Pozwolę sobie zacząć od stenozy aortalnej, ponieważ jest to obecnie najczęściej występująca wada serca – powiedziała.

Reklama

Według dr Lisowskiej dane są jednoznaczne: w Europie ciężka stenoza aortalna dotyczy ok. 3,5 proc. osób powyżej 70. roku życia, a według rejestrów ESC to problem 4,5 miliona pacjentów.

Ekspertka zwróciła uwagę, że wraz ze starzeniem się społeczeństw liczba chorych będzie rosła, podobnie jak związana z nią śmiertelność.

Nowe wytyczne: nacisk na precyzyjne rozpoznanie i różnicowanie

Dr Lisowska szczególnie podkreśliła znaczenie właściwej oceny pacjentów z nietypową prezentacją stenozy:

To, na co zwracają wytyczne uwagę i co wydaje mi się ma przełożenie praktyczne, to to, abyśmy pacjentów z tą stenozą aortalną, oceniali bardzo dokładnie. I to jest to wyzwanie dla nas, klinicystów.

Reklama

Zaznaczyła, że zarówno pacjenci z obniżoną frakcją wyrzutową, jak i ci z frakcją zachowaną, wymagają wieloetapowej, pogłębionej diagnostyki.

TAVI wcześniej, częściej. Ważna zmiana w wieku i dostępie

Wytyczne wprowadzają również korekty dotyczące terapii inwazyjnych:

TAVI jest rekomendowany w grupie pacjentów 70+. W poprzednich wytycznych był to wiek 75 lat – przypomniała.

Zwróciła również uwagę na rosnącą rolę alternatywnych dostępów:

Wcześniej dostęp pozaudowy miał niską klasę zaleceń. Teraz jest wyższa – jeżeli nie jest możliwy dostęp udowy, jak najbardziej powinniśmy go rozważać.

Reklama

Bezobjawowa stenoza aortalna: kiedy interweniować?

Wytyczne nie zmieniły kluczowych zasad, ale doprecyzowały, których pacjentów kwalifikować wcześniej:

Pacjent bezobjawowy, z ciężką stenozą aortalną, ale z masywnymi zwapnieniami czy podwyższonymi markerami – to są osoby, które powinniśmy rozważać do interwencji – mówiła dr Lisowska.

Niedomykalność aortalna: priorytetem pozostaje naprawa

TAVI również możemy rozważać w leczeniu ciężkiej objawowej niedomykalności aortalnej, ale wyższą rekomendację ma naprawa zastawki aortalnej – podkreśliła.

To podejście ma szczególne znaczenie w ośrodkach o dużym doświadczeniu chirurgicznym.

Reklama

Dr Lisowska poświęciła dużo uwagi niedomykalności mitralnej, która – jak podkreśliła – wymaga dziś zupełnie innego podejścia.

Musimy zawsze różnicować, czy jest to pierwotna niedomykalność mitralna, czy wtórna – wskazała.

Najważniejsza zmiana?

Zabiegi naprawcze brzeg do brzegu weszły z klasy 2B do klasy 2A. To oznacza, że należy rozważyć takie postępowanie – podkreśliła.

Duży przełom dotyczy także chorych z wtórną komorową niedomykalnością:

Zabieg brzeg do brzegu jest rekomendowany i przeszedł do pierwszej klasy zaleceń. Powinniśmy takie leczenie proponować – dodała.

Reklama

Wytyczne podkreślają, żeby bardzo dokładnie oceniać tych pacjentów, ocenić stopień niedomykalności, etiologię oraz funkcję prawej i lewej komory – mówiła.

Dodała, że w przypadku ciężkiej niedomykalności współistniejącej z chorobą lewego serca, zasady pozostają niezmienne – interwencja jednoczasowa pozostaje standardem.

Antykoagulacja: uporządkowanie zasad

Dużo zmian pojawiło się także w zakresie leczenia przeciwkrzepliwego:

Jeżeli ryzyko krwawienia jest minimalne, powinniśmy kontynuować terapię antagonistą witaminy K – tłumaczyła.

Wspomniała też o nowej możliwości dla pacjentów po implantacji nowoczesnych protez biologicznych:

Reklama

Można rozważyć nie stosowanie pomostowania heparyną, jeśli chory nie ma dodatkowych czynników ryzyka. To jest nowość.

Obserwuj nas na Obserwuje nas na Google NewsGoogle News

Chcesz być na bieżąco z wieściami z naszego portalu? Obserwuj nas na Google News!

Źródło i opracowanie własne Aktualizacja: 03/12/2025 08:12
Reklama

Komentarze opinie

Podziel się swoją opinią

Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.


Reklama
Reklama
Najnowsze wiadomości