Chirurgia robotyczna w Polsce: nowe możliwości i wyzwania w ochronie zdrowia

Na co dzień pracuje jako specjalista ginekologii i położnictwa oraz kierownik Bloku Operacyjnego w Katowickim Centrum Onkologii. Jego medyczną pasją stała się chirurgia małoinwazyjna. Zajmuje się ginekologią onkologiczną, neuropelweologią oraz kompleksowym wsparciem kobiet zmagających się z endometriozą. Doktora Daniela Kurczyńskiego pytamy o możliwości chirurgii robotycznej, nowe wyzwania i... głębię ostrości, która zaczyna mieć w chirurgii ogromne znaczenie.

Wyświetl ten post na Instagramie.

Dużo ostatnio mówimy o ogromnych możliwościach chirurgii robotycznej. Słusznie?

Oczywiście. Robot zawstydza moje ręce jako chirurga. Dlaczego? Bo są takie ruchy, które mogę wykonać z pomocą narzędzi robotycznych, a u mnie po prostu... brakuje nadgarstka. Nie mamy takiej skali. Człowiek nie jest w stanie wykonać określonego manewru. To jest fenomen bo poszerza nam zakres: niby to są szczypce, ale ich działanie ma większy zakres niż ludzka dłoń. Komfort pracy zwiększył się niebywale. Proszę pamiętać, że np. operacja raka trzonu macicy trwa nieco ponad godzinę więc tu akurat pozycja stojąca nie jest dla chirurga aż tak problematyczna. Są jednak operacje trwające sześć godzin i tu widać różnicę. Kolejny aspekt to wizualizacja. Po pierwszej operacji, gdy wyciągnąłem głowę z konsoli, wstałem, rozejrzałem się i stwierdziłem: ależ tu jest mało szczegółów! Obraz wydawał się niepełny, możliwość skorzystania z tak doskonałej jakości obrazu zmieniła moje postrzeganie. Proszę sobie to wyobrazić: patrzy pani na las z jakiejś odległości. Widać po prostu drzewa, prawda? Tymczasem tutaj też widać las, ale na każdym drzewie można dostrzec poszczególne listki. Bardzo dokładnie. To bogactwo szczegółów jest wyjątkowe.

Wróćmy do szarej rzeczywistości polskiej ochrony zdrowia...

Aktualnie w Katowickim Centrum Onkologii staramy się o kontrakt z Narodowym Funduszem Zdrowia na operacje z wykorzystaniem możliwości chirurgii robotycznej. Chodzi o zabiegi u pacjentek ze zdiagnozowanym rakiem trzonu macicy. Oczywiście operacje onkologiczne mają tu bardzo ważne miejsce, komfort pacjentki, komfort pracy operatora są kluczowymi aspektami, natomiast warto przypomnieć, że operacje robotyczne pozwalają na poszerzenie możliwości m.in. w operacjach endometriozy, w których się specjalizuję. Tu faktycznie robot chirurgiczny może pokazać, na co go stać. To są szczególnie trudne procedury, bardzo wymagające. Nawiązując do tej „szarej rzeczywistości” myślę, że warto mówić o tym, że procedury zabiegowe w ginekologii są słabo wycenione, bywa, że nie przystają do realiów, kosztów, jakie ponosi placówka medyczna.

Pozostając przy bilansie zysków i strat, powiedzmy, jak to wygląda z perspektywy pacjenta.

Pacjentki operowane z powodu raka trzonu macicy to zwykle osoby ze schorzeniami współistniejącymi: cukrzycą, nadciśnieniem, otyłością. Zakwalifikowanie takiej pacjentki do laparoskopii może być problematyczne m.in. z racji znieczulenia. Do zabiegu musimy „napompować” brzuch dwutlenkiem węgla, brzuch robi się jak balon po to, abyśmy mogli dobrze zobaczyć wszelkie struktury w jamie brzusznej. Ten dwutlenek węgla musimy podać pod ciśnieniem. W zabiegach z wykorzystaniem możliwości chirurgii robotycznej robimy podobnie, ale tak wysokiego ciśnienia mieć nie musimy. Jeśli mamy pacjentkę z tymi wspomnianymi wcześniej obciążeniami to anestezjologowi łatwiej jest znieczulić taką chorą, minimalizujemy ryzyko i dla tej pacjentki obciążenie, jakie stanowi cała procedura, jest mniejsze. Rezultat: pacjentka, która z powodów medycznych mogłaby nie zostać zakwalifikowana do operacji laparoskopwej – może być zoperowana robotycznie i szybciej wrócić do sprawności i aktywności po takiej operacji.

Materiał powstał we współpracy z Synektik S.A.