Czy przepisy o ochronie zdrowia w Konstytucji RP wymagają zmian? - dyskutowali o tym eksperci z podczas jednego z paneli środowej debaty Wspólnie dla zdrowia. Zdania na ten temat są podzielone.
Prof. Dariusz Dudek przekonywał, że pod względem zapisów dotyczących ochrony zdrowia mogłoby być lepiej w regulacji konstytucyjnej.
- Konstytucja normuje kwestię ochrony zdrowia, a główny artykuł, który dotyczy zdrowia to art. 68. Mówi on o powszechnym dostępie do opieki zdrowotnej dla każdego - wskazał prof. Dudek. Dodał, że szczegóły, czyli warunki i zakres zostały scedowane do ustawy.
Potrzebne zmiany z Konstytucji
Podkreślał, że jako społeczeństwo musimy zacząć myśleć o współodpowiedzialności pacjenta, ponieważ zdrowie to wartość społeczna i indywidualna.
- Można poprawić zapisy konstytucyjne, np. w odniesieniu do dzieci, kobiet ciężarnych, osób niepełnosprawnych i osób w podeszłym wieku i zapisać wprost, że mają prawo do szczególnej opieki - przekonywał prof. Dudek.
Jak wskazywał również zapisy, że władze publiczne są do czegoś zobowiązane są nie do końca precyzyjne, ponieważ nie wskazują jak można rozliczyć władze z tego obowiązku. - Z przepisów wynika powinność, a nie stan faktyczny - stwierdził prof. Dudek.
Przebudować system bez zmian w Konstytucji
Z kolei prof. Marek Świerczyński bronił zapisów Konstytucji i przekonywał, że istnieje możliwość przebudowy systemu ochrony zdrowia bez potrzeby zmiany Konstytucji.
- Powstało wiele rozbieżnych interpretacji zapisów ustawy zasadniczej, np. Konstytucja mówi o równym, ale nie bezpłatnym dostępie do świadczeń - stwierdził. Podkreślił, że zasadniczym problemem jest kwestia rzeczywistego dostępu do świadczeń. - Prawo dostępu do świadczeń nie powinno polegać na prawie do oczekiwania na świadczenia - podkreślił.
10 tez o zapisach w Konstytucji RP
Przedstawił 10 tez dotyczących zapisów Konstytucji odnoszących się do ochrony zdrowia:
1. Powszechny dostęp do świadczeń opieki zdrowotnej. - Chodzi o takie rozumienie art. 68, które zapewnia wszystkim osobom przebywającym legalnie w Polsce dostęp do świadczeń zdrowotnych, których potrzebują. Ale nie oznacza to nieograniczonego dostępu, bo to sprzyjałoby nadużyciom. To ustawa określa zakres i warunki dostępu do tych świadczeń - wyjaśnił profesor.
2. Obowiązki w zakresie zapewnienia równego dostępu do świadczeń nie spoczywają tylko na administracji państwowej, ale również na władzach lokalnych, samorządowych.
3. Wprowadzenie realnych obowiązków w zakresie zdrowia publicznego, co wiąże się z odpowiedzialnością obywateli za dbanie własne zdrowie. Obywatel powinien być więc właściwie edukowany w zakresie wpływu różnych czynników na zdrowie.
4. Solidaryzm społeczny - wprowadzenie jednakowych dla wszystkich potencjalnych beneficjentów zasad partycypacji w finansowaniu systemu ochrony zdrowia - a więc niesolidarne wydaje się ograniczenie składek zdrowotnych dla rolników - stwierdził prof. Świerczyński
5. Wprowadzenie gwarancji uzyskania świadczenia w określonym czasie.
6. Konieczność rozważenia wprowadzenia motywatorów finansowych w celu eliminacji nierówności w dostępie do opieki zdrowotnej - np. możliwość współpłacenia za świadczenia. - Współpłacenie jest już faktem i dotyczy leków. Wprowadzenie współpłacenia może się przyczynić do bardziej racjonalnego korzystania z systemu przez obywateli, ale nie może stanowić bariery dostępu do świadczeń - podkreślił prof. Świerczyński.
7. Fundamenty świadczeń opieki zdrowotnej - powinny być oparte na wiedzy medycznej, odpowiedniej jakości i zachowaniu maksymalnego bezpieczeństwie pacjenta. - Konieczne jest rozwijanie standardów opieki - przekonywał.
8. Koniecznośc zapewnienia opieki dla szczególnej kategorii osób. - Konstytucja przewiduje to dzieciom, kobietom ciężarnym, osobom niepełnosprawnym i osobom w podeszłym wieku, ale wymaga to konkretnych działań - wskazał prof. Świerczyński.
9. Faktyczna egzekwowalność obowiązków w zakresie zwalczania chorób epidemicznych i zapobiegania negatywnym dla zdrowia skutkom degradacji środowiska - Władze publiczne muszą realnie egzekwować od obywateli wykonywanie obowiązkowych szczepień - zaznaczył.
10. Rozwój kultury zdrowotnej - trzeba rozważyc możliwość wprowadzenia mechanizmów finansowych dla działań prozdrowtonych, np. ugli finansowej.
AK
Polecamy również:
Chcesz być na bieżąco z wieściami z naszego portalu? Obserwuj nas na Google News!