Zakrzepica - przyczyny, objawy, leczenie i profilaktyka, ostrzeżenie specjalisty o wpływie COVID-19 na ryzyko zakrzepicy

13 października przypada Światowy Dzień Zakrzepicy, w związku z tym eksperci zabrali glos i apelują, że już co czwarta osoba umiera z powodu chorób związanych z zakrzepami i zatorami. Dlaczego są tak niebezpieczne?

Zakrzepica, czyli żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, jak sama nazwa wskazuje oznacza powstanie zakrzepu w układzie żył głębokich. Obraz kliniczny choroby jest bardzo zróżnicowany, a jej wykrywalność nadal pozostaje na niezadawalającym poziomie, co może wiązać się z groźnymi komplikacjami i powikłaniami dla pacjentów. 

– zaznacza w informacji przekazanej PAP dr Piotr Ligocki, kierownik Kliniki Chorób Wewnętrznych 10 Wojskowego Szpitala Klinicznego w Bydgoszczy. 

Do najważniejszych czynników ryzyka choroby zakrzepowo-zatorowej zaliczamy:

• długotrwałe unieruchomienie z powody niedowładu, nałożonego gipsu,
• otyłość, 
• różnego rodzaju urazy – zwłaszcza te wielonarządowe lub złamania miednicy, kości udowej i innych kości długich kończyn dolnych, 
• duże zabiegi operacyjne,
• nowotwory złośliwe – zwłaszcza rak trzustki, nowotwory mózgu, rak płuca, rak jajnika i rak nerki,
• palenie papierosów,
• żylaki kończyn dolnych,
• niewydolność serca,
• niewydolność oddechowa
• ciąża i połóg,
• długi lot samolotem w klasie ekonomicznej, zwłaszcza połączony ze snem w pozycji siedzącej.

– ostrzega specjalista.

Ryzyko wystąpienia zatorowości płucnej to główny motor do potrzeby szybkiej diagnozy i wdrożenia leczenia. Dlatego objawy takie jak obrzęki kończyn, bóle nóg, występujące podczas chodzenia, tkliwość lub bolesność uciskowa, ocieplenie kończyny, zaczerwienienie i siniaki, san podgorączkowy powinny skłonić do jak najszybszego wykonania badania ultrasonograficznego żył metodą Dopplera.

Do głównych metod terapeutycznych zaliczamy farmakologię, działania zachowawcze oraz leczenie operacyjne. Prezes Polskiego Towarzystwa Flebologicznego prof. Zbigniew Krasiński zapewnia, że nowoczesna medycyna dysponuje skutecznymi metodami leczenia zakrzepicy.

Leczenie farmakologiczne leży u podstaw leczenia zakrzepicy. Najważniejszymi przedstawicielami leków przeciwkrzepliwych są heparyny. Najczęściej wykorzystywane to te drobnocząsteczkowe w postaci zastrzyków podskórnych o działaniu przeciwzakrzepowym. Wykorzystuje się również leki doustne rozrzedzające krew oraz leki flebotropowe wzmacniające i chroniące ściany naczyń żylnych.

Dr Piotr Ligocki wyjaśnia, że heparyny drobnocząsteczkowe stosowane są w ostrych epizodach zakrzepowych, gdy dojdzie do zatoru płuc, jak i w profilaktyce choroby zakrzepowej, na przykład wtedy, gdy po złamaniu kończyny jest ona unieruchomiona, a także u pacjentów z długotrwałym unieruchomieniem z powodu obłożnej choroby, np. ciężkich zakażeń.

– podkreśla.

To uznana i tania metoda profilaktyki oraz leczenia przewlekłej niewydolności żylnej. Polega ona na noszeniu specjalnych produktów uciskowych: rajstop, pończoch czy podkolanówek, które dzięki uciskowi mogą poprawić rekanalizację skrzepliny oraz redukcję jej narastania, zmniejszają ból i obrzęk kończyny. Co ważne powodują redukcję nadciśnienia żylnego w układzie żył powierzchownych, wpływają też na polepszenie wydajności pompy mięśniowej. 

Specjaliści dodają, że długotrwały okres ich używania zmniejsza ryzyko późnego powikłania zakrzepicy jakim jest zespół pozakrzepowy.

– stwierdza dr Marcin Kucharzewski, chirurg naczyniowy i specjalista flebolog, sekretarz generalny Polskiego Towarzystwa Flebologicznego.

Jego zdaniem popularyzacja tej metody leczenia, a także wsparcie ze strony państwa poprzez refundację, choćby częściową, może pomóc znaleźć dla niej właściwe miejsce wśród metod leczenia i profilaktyki schorzeń układu żylnego.

Źródło: PAP