Angina wirusowa to częste schorzenie gardła i migdałków, które może dotyczyć zarówno dzieci, jak i dorosłych. Objawia się bólem gardła, umiarkowaną gorączką, katarem i kaszlem, a jej przebieg zwykle jest łagodny i samoograniczający się. W odróżnieniu od anginy bakteryjnej nie wymaga antybiotyków – stosuje się jedynie leczenie objawowe i odpoczynek.
Angina to choroba zakaźna błony śluzowej gardła i migdałków podniebiennych, która może mieć zarówno etiologię bakteryjną, jak i wirusową. W praktyce klinicznej często pojawia się pytanie: angina wirusowa czy bakteryjna? Różnicowanie tych postaci ma kluczowe znaczenie dla wdrożenia odpowiedniego leczenia, ponieważ w przypadku anginy bakteryjnej, najczęściej wywoływanej przez paciorkowce, konieczne bywa zastosowanie antybiotykoterapii. Choroba wirusowa przebiega łagodniej i zwykle nie wymaga leczenia przyczynowego, a jedynie wspomagającego.
Choroba ta polega na ostrym zapaleniu błony śluzowej gardła wywołanym przez różne wirusy, m.in. adenowirusy, wirusy grypy, paragrypy czy koronawirusy. Schorzenie występuje zarówno u dzieci, jak i u dorosłych, a jego przebieg jest zazwyczaj łagodniejszy niż w przypadku anginy bakteryjnej. Objawy rozwijają się stopniowo i są mniej nasilone niż przy zakażeniach paciorkowcowych. Typowe symptomy to ból gardła, umiarkowana gorączka, kaszel, katar oraz ogólne osłabienie i ból głowy.
Objawy zwykle rozwijają się powoli i utrzymują około tygodnia. Najczęstsze to:
ból gardła nasilający się przy połykaniu,
umiarkowana gorączka,
uczucie drapania w gardle,
kaszel i katar,
ogólne osłabienie.
U dzieci częściej pojawia się wodnisty katar i kaszel, u dorosłych – uczucie suchości w gardle. Ropny nalot na migdałkach może wystąpić także w infekcjach wirusowych (np. adenowirus, EBV), dlatego wygląd gardła nie wystarcza do postawienia diagnozy.
Przebieg choroby jest zwykle łagodny i samoograniczający się. Objawy ustępują po 4–7 dniach, a powikłania występują rzadko.
Rozpoznanie zależy od wywiadu, objawów i badań dodatkowych. Do oceny ryzyka zakażenia paciorkowcowego stosuje się kryteria Centor lub FeverPAIN. Pomocne są szybkie testy antygenowe (RADT), a u dzieci – także posiew z wymazu gardła.
W infekcjach wirusowych częściej pojawiają się objawy przeziębienia: katar, kaszel, chrypka. Infekcje bakteryjne mają zwykle nagły początek, powodują wysoką gorączkę i silny ból gardła.
W mononukleozie (EBV) charakterystyczne są powiększone węzły chłonne i zmęczenie. Podanie amoksycyliny w takim przypadku może wywołać wysypkę – to typowa pułapka diagnostyczna.
Angina wirusowa nie wymaga antybiotyków – stosuje się leczenie objawowe:
paracetamol lub ibuprofen na gorączkę i ból,
tabletki do ssania i płukanki,
odpowiednie nawodnienie i odpoczynek.
Profilaktyka polega na częstym myciu rąk, unikaniu kontaktu z chorymi, wietrzeniu pomieszczeń i dbaniu o odporność poprzez dietę i aktywność fizyczną.
W przypadku utrzymywania się objawów powyżej tygodnia, nasilonego bólu gardła lub trudności w połykaniu należy skonsultować się z lekarzem.
Jak rozpoznać anginę wirusową?
Objawy pojawiają się stopniowo, są łagodniejsze niż przy zakażeniu bakteryjnym. Typowe symptomy to ból gardła, kaszel, katar, umiarkowana gorączka.
Ile dni trwa angina wirusowa?
Zwykle od 4 do 7 dni. U dorosłych często krócej, u dzieci dłużej. W przypadku mononukleozy przebieg może być bardziej przewlekły.
Czy angina wirusowa wymaga antybiotyków?
Nie. Antybiotyki stosuje się tylko w potwierdzonym zakażeniu bakteryjnym.
Czy angina wirusowa jest zaraźliwa?
Tak. Wirusy przenoszą się drogą kropelkową i przez kontakt pośredni, np. wspólne naczynia. Największa zakaźność występuje w pierwszych dniach choroby.
Chcesz być na bieżąco z wieściami z naszego portalu? Obserwuj nas na Google News!
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze