Alzheimer nie czeka. Polska wciąż bez planu na nadchodzący kryzys

Choroba Alzheimera to schorzenie, które coraz mocniej dotyka polskie społeczeństwo. Szacuje się, że dziś na choroby otępienne cierpi nawet 700 tysięcy osób, a w ciągu kilkunastu lat liczba ta może się niemal podwoić. Eksperci apelują o systemowe zmiany w diagnostyce, leczeniu i wsparciu opiekunów, podkreślając, że bez nich Polska nie poradzi sobie z rosnącym kryzysem.

W Polsce około 360 tysięcy osób choruje na Alzheimera, a łącznie z innymi otępieniami problem może dotyczyć nawet 700 tysięcy pacjentów. Prognozy są alarmujące – do 2038 roku liczba chorych może sięgnąć 1,2 miliona. Przyczyną tak dynamicznego wzrostu są nie tylko zmiany demograficzne i starzenie się społeczeństwa, ale też czynniki środowiskowe, dieta czy brak aktywności fizycznej.

Choroba rozwija się powoli i podstępnie. Pierwsze symptomy bywają bardzo subtelne – zaburzenia pamięci, języka, orientacji czy zmiany nastroju. Z czasem pacjent zaczyna zapominać bliskich, gubi się w znanych miejscach, a na późniejszych etapach traci możliwość samodzielnego funkcjonowania.

Eksperci ostrzegają, że system ochrony zdrowia nie jest gotowy na skalę problemu.

Zdaniem specjalistów konieczne są inwestycje w profilaktykę i edukację zdrowotną. Wczesne wykrywanie objawów i szybkie włączenie terapii mogą bowiem znacząco poprawić jakość życia pacjentów.

Neurolodzy podkreślają, że lista priorytetów jest jasna:

• wprowadzenie koordynowanej opieki i spójnych ścieżek diagnostyczno-terapeutycznych,

• zwiększenie dostępności do specjalistów i wzmocnienie kadr medycznych,

• wsparcie opiekunów – nie tylko formalne, ale też psychologiczne i finansowe,

• stałe inwestycje w rozwój neurologii i aktualizację programów lekowych.

W tym roku zakończono prace nad Krajowym Programem Działań wobec Chorób Otępiennych na lata 2025–2030. Zakłada on m.in. rozwój diagnostyki, działania profilaktyczne oraz wsparcie opiekunów. Kluczowe pozostaje jednak finansowanie.

Eksperci liczą również na pojawienie się nowych, innowacyjnych terapii. Choć nie będą one w stanie całkowicie wyleczyć choroby, mogą spowolnić jej rozwój i złagodzić objawy.