Jest nowa definicja niewydolności serca. Zmiany mają poprawić diagnostykę i leczenie

Nowa definicja niewydolności serca ma ułatwić wcześniejsze wykrywanie choroby, skuteczniejszą profilaktykę i bardziej spersonalizowane leczenie pacjentów. Dokument przygotowany przez największe światowe organizacje kardiologiczne wprowadza nową klasyfikację niewydolności serca oraz zmienia podejście do oceny ryzyka i diagnostyki.

Eksperci podkreślają, że na świecie z niewydolnością serca żyje już ponad 64 miliony dorosłych, dlatego ujednolicenie zasad postępowania ma ogromne znaczenie.

Niewydolność serca pozostaje jednym z najpoważniejszych problemów zdrowotnych na świecie. Z danych wynika, że choroba dotyczy już ponad 64 milionów dorosłych, a liczba pacjentów stale rośnie. Wpływają na to między innymi starzenie się społeczeństw oraz coraz częstsze występowanie otyłości, cukrzycy typu 2 i nadciśnienia tętniczego.

Największe światowe organizacje kardiologiczne, w tym American Heart Association, American College of Cardiology, European Society of Cardiology oraz World Heart Federation, opublikowały Drugą uniwersalną definicję niewydolności serca. Dokument aktualizuje wytyczne przedstawione po raz pierwszy w 2021 roku i ma pomóc lekarzom w bardziej precyzyjnym rozpoznawaniu oraz leczeniu choroby.

Publikacja ukazała się jednocześnie na łamach czasopism naukowych Circulation, JACC, European Heart Journal oraz Global Heart.

Jedną z najważniejszych zmian jest wprowadzenie uniwersalnej klasyfikacji przyczyn niewydolności serca. Dzięki temu lekarze mają łatwiej określać źródło choroby i dobierać leczenie dopasowane do konkretnego pacjenta, a wyniki badań prowadzonych na całym świecie będą bardziej porównywalne.

Eksperci podkreślają również, że nowe zasady mają usprawnić prowadzenie badań klinicznych i tworzenie międzynarodowych rejestrów pacjentów.

Autorzy dokumentu odchodzą od sztywnych wartości dotyczących frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF). Zamiast tego proponują ocenę uwzględniającą płeć, wiek i pochodzenie etniczne pacjenta.

Nowa klasyfikacja obejmuje trzy główne grupy: zmniejszoną, zachowaną oraz poprawioną frakcję wyrzutową, co ma lepiej odzwierciedlać rzeczywisty stan chorego.

Eksperci chcą, aby lekarze częściej rozpoznawali osoby zagrożone niewydolnością serca jeszcze przed pojawieniem się objawów. Wcześniejsza identyfikacja pacjentów ma umożliwić szybsze działania profilaktyczne i ograniczyć rozwój zaawansowanej choroby.

Nowa definicja zakłada także, że niewydolność serca nie jest stanem niezmiennym. Choroba może się poprawiać, przechodzić w remisję lub postępować, dlatego leczenie powinno być regularnie dostosowywane do aktualnej sytuacji pacjenta.

Dokument podkreśla również znaczenie dostępu do opieki medycznej, warunków życia oraz miejsca zamieszkania. Zdaniem autorów właśnie te czynniki mają istotny wpływ na ryzyko rozwoju niewydolności serca i wyniki leczenia w różnych częściach świata.

W opracowaniu zaznaczono, że różnice między krajami powinny być uwzględniane zarówno podczas diagnostyki, jak i planowania terapii.

Współprzewodnicząca zespołu ekspertów, dr Mary Norine Walsh, podkreśla, że nowe podejście ma pomóc lekarzom szybciej reagować na zagrożenie.

Jak powiedziała:

Dodała również:

Odnosząc się do nowych założeń dokumentu zaznaczyła także:

Autorzy dokumentu zapowiadają, że przedstawione zmiany staną się podstawą nowych wytycznych American Heart Association i American College of Cardiology dotyczących niewydolności serca, których publikację zaplanowano na 2027 rok.

Celem nowych zaleceń jest ujednolicenie diagnostyki, skuteczniejsza profilaktyka oraz poprawa jakości opieki nad pacjentami na całym świecie.