Zespół do spraw płac i kadr zakończył prace. Są rekomendacje

Zespół do spraw systemowych rozwiązań finansowych w ochronie zdrowia, przyszłości kadr medycznych i sposobu ich wynagradzania, który powstał w Ministerstwie Zdrowia w wyniku protestu rezydentów właśnie zakończył prace. Rekomendacje zostały przekazane do Kancelarii Premiera. 

które zostały przekazane do Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

O wynagrodzeniach dalej w ramach Rady Dialogu Społecznego

Przypomnijmy, że

Mimo to, jak wyjaśnia Ministerstwo Zdrowia, Zespół wskazał obszary służby zdrowia, które wymagają dofinansowania i określił kierunki działań, jakie należy podjąć. Kontynuacja prac

Zespół zaproponował kontynuację prac nad zaproponowanymi rekomendacjami z udziałem wszystkich środowisk oraz instytucji wskazanych w zarządzeniu o jego powołaniu oraz przedstawicieli świata nauki i Centrum Systemów Informacyjnych Ochrony Zdrowia.

Członkowie zadecydowali, aby

były dyskutowane w działającym w ramach Rady Dialogu Społecznego zespole ds. usług publicznych, z udziałem tzw. reprezentatywnych związków zawodowych oraz organizacji pracodawców (w posiedzeniach zespołu ds. usług publicznych RDS uczestniczą również przedstawiciele Porozumienia Zawodów Medycznych, w tym Porozumienia Rezydentów OZZL).

Rekomendacje

W systemie ochrony zdrowia najważniejszy jest pacjent. Dlatego podejmowane działania powinny dotyczyć:

zwiększenia roli profilaktyki i wczesnej diagnostyki pacjentów, kompleksowego podejścia do finansowania świadczeń, rozwoju i wdrażania nowoczesnych technologii, zwiększenia dostępu do innowacji.

1.    Lepszy dostęp do lepiej zorganizowanych świadczeń

Zespół rekomenduje, aby określić przyczyny najdłuższych kolejek w służbie zdrowia (m. in. kolejki, status społeczno-ekonomiczny pacjenta) i zaplanować działania naprawcze dla każdej z grup (biorąc pod uwagę przyczyny nierówności w dostępie do świadczeń w poszczególnych województwach).

2.    Zagwarantowanie środków finansowych na promocję zdrowia i edukację zdrowotną – świadomy i aktywny pacjent

Zespół rekomenduje, aby zwiększać świadomość pacjentów na temat odpowiedzialności za własny stan zdrowia i zachęcać do prowadzenia zdrowego stylu życia poprzez:

kształtowanie środowiska, które ułatwi dokonywanie wyborów prozdrowotnych, edukację i promowanie zdrowia całego społeczeństwa (np. realizacja programów zdrowotnych), tworzenie wiarygodnych źródeł informacji, które wspierają pacjentów, rozwijanie i monitorowanie realizacji treści prozdrowotnych zawartych w podstawach programowych kształcenia ogólnego w różnych przedmiotach na wszystkich etapach edukacyjnych, wzmocnienie działań Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

Zespół zwraca uwagę, aby w programach kształcenia personelu medycznego (przed- i podyplomowego)  kłaść większy nacisk na rozwój tzw. kompetencji miękkich (czyli poprawę efektywności komunikacji interpersonalnej pracowników medycznych z pacjentem). Rekomenduje także, aby zwiększyć udział środowisk pacjentów w dyskusjach nad nowymi rozwiązaniami w służbie zdrowia.

3.    Położenie większego nacisku na finansowanie działań prewencyjnych oraz ambulatoryjnej/domowej opieki zdrowotnej, wykorzystanie medycyny pracy

Zespół rekomenduje, aby zmienić model systemu opieki zdrowotnej z interwencyjnej na prewencyjną, ambulatoryjną, jednodniową i domową (deinstytucjonalizacja opieki zdrowotnej) i rozwijać świadczenia profilaktyczne.

Zwraca też uwagę m.in. na potrzebę:

zwiększenia roli wczesnej diagnostyki, skrócenia kolejek w rehabilitacji (poprzez koordynację diagnostyki). likwidacji barier administracyjnych, które ograniczają możliwość wyboru trybu hospitalizacji  (np. programy lekowe) – decyzja o jej przeprowadzeniu w trybie jednodniowym powinna być ściśle związana ze stanem pacjenta.

4.    Kompleksowe podejście do finansowania opieki medycznej

Zespół rekomenduje, aby wdrażać kolejne programy koordynowanej opieki zdrowotnej, oparte na doświadczeniu programu kompleksowej opieki po zawale mięśnia sercowego (KOS – Zawał). Zwraca uwagę, że koordynacja opieki nad pacjentem to jeden z najefektywniejszych sposobów poprawy jej jakości. Pacjenci mieliby lepszy dostęp do diagnostyki i rehabilitacji.

Rekomenduje też m.in., aby stworzyć kompleksowy program polityki senioralnej, wprowadzić system monitorowania i oceny jakości systemu ochrony zdrowia, zweryfikować regulacje dotyczące minimalnych norm zatrudnienia pielęgniarek i położnych, rozważyć ich ujednolicenie dla wszystkich podmiotów udzielających świadczeń finansowanych ze środków publicznych (również farmaceutów) i zweryfikować wymagania przy udzielaniu świadczeń w poszczególnych zakresach, które są kontraktowane przez NFZ.

5.    Rozwój kompetencji, kształcenie kadr – nowe preferencje

Zespół podkreślił rolę rozwoju kompetencji i kształcenia kadr medycznych.

Rekomenduje, aby kontynuować działania zwiększające dostępność kadr medycznych na rynku usług medycznych – zwiększy to dostęp pacjentów do świadczeń zdrowotnych i odciąży przepracowanych lekarzy.

Działania powinny być ukierunkowane na:

wzrost liczby absolwentów kierunków medycznych (zwłaszcza dziennych studiów stacjonarnych), przenoszenie części zadań wykonywanych przez lekarzy, pielęgniarki i przedstawicieli innych zawodów medycznych na inne – również nowo wprowadzane do systemu grupy zawodowe.

Aby to osiągnąć, niezbędne jest systematyczne zwiększanie dotacji budżetowej dla uczelni medycznych. Chodzi zwłaszcza o te uczelnie, które znajdują się w regionach, gdzie brakuje lekarzy.

Finansowanie specjalizacji ze środków publicznych powinno objąć te zawody, gdzie brakuje specjalistów.

Zespół rekomenduje także rozwój kompetencji pracowników medycznych w zakresie budowania współodpowiedzialności pacjentów – partnerstwo w leczeniu.

6.    Nowe zawody w służbie zdrowia – usprawniająca system ochrony zdrowia redefinicja zakresów kompetencji pomiędzy zawodami już istniejącymi

Zespół stoi na stanowisku, że system ochrony zdrowia w większym stopniu powinien wykorzystywać wiedzę i umiejętności innych profesjonalistów medycznych (np. farmaceutów klinicznych, diagnostów laboratoryjnych).

Zwraca także uwagę na wdrażanie rozwiązań umożliwiających rozwijanie nowych zawodów / stanowisk pracy / kwalifikacji rynkowych, jak np.: edukator zdrowotny, koordynator pacjenta, sekretarz / asystent medyczny. Oraz na wykorzystanie w systemie ochrony zdrowia absolwentów kierunku zdrowie publiczne (np. jak edukatorzy zdrowotni czy koordynatorzy pacjenta).

W związku z procesem starzenia się społeczeństwa zespół podkreśla konieczność kształcenia w zawodzie opiekun medyczny (przy jednoczesnym zapewnieniu atrakcyjności tego zawodu).  Natomiast aby odciążyć personel od wykonywania czynności administracyjnych – rekomenduje utworzenie nowego zawodu: asystenta ds. administracyjnych.

Rekomendowane działania wpisują się w potrzebę zapewnienia kompleksowej opieki medycznej.

7.    Informatyzacja usprawniająca działanie systemu w służbie i interesie pacjenta

W ocenie zespołu optymalne rozwiązania w zakresie informatyzacji w ochronie zdrowia odciążą personel medyczny od czynności administracyjnych.

wprowadzenie minimalnych wymagań z zakresu funkcjonalności systemów informatycznych w szpitalach oraz wprowadzanie elektronicznej dokumentacji pacjenta oraz e-recepty. Dzięki temu pracownicy medyczni mogliby przeznaczać więcej czasu na bezpośredni kontakt z pacjentem. Pomoże to również w koordynacji leczenia.

Zespół podkreśla również wagę rejestrów medycznych. Postuluje:

integrację systemów raportowania, sprawozdawczych i ewidencyjnych, utworzenie proponowanego przez Krajową Radę Diagnostów Laboratoryjnych Centralnego Rejestru Badań Laboratoryjnych jako instrumentu służącego m.in. racjonalizacji badań zlecanych w trakcie diagnostyki i leczenia danego pacjenta.

Zespół podnosi, że nadal muszą być rozwijane te rozwiązania z zakresu e-Zdrowia, które ułatwiają poruszanie się pacjentów w systemie (np. zapisanie się na wizytę z wykorzystaniem Internetu). Dotyczy to również wsparcia rozwiązań dotyczących badań screeningowych i telemedycyny.

8.    Lepszy dostęp do innowacji

Zespół podkreśla, że publiczny system ochrony zdrowia powinien opierać się na rozwiązaniach, które podnoszą efektywność i pozwalają na optymalizację wydatkowania środków finansowych na zdrowie. Szczególne obszary, gdzie należy poszukiwać innowacyjnych rozwiązań, to profilaktyka i e-zdrowie. Analiza nowych technologii w tym zakresie powinna być szczególnym zadaniem dla Agencji Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji.

Wdrożenie nowych technologii powinno wiązać się z rzetelną analizą ryzyk (m.in. ryzyka finansowego).

 

AS

Źródło: MZ