Tauryna nie jest uniwersalnym wskaźnikiem starzenia – wynika z nowego badania

Najnowsze badania na ludziach, małpach i myszach pokazują, że poziom tauryny we krwi nie spada systematycznie z wiekiem. Naukowcy podkreślają, że poziom tej aminokwasu zależy bardziej od indywidualnych cech, diety i gatunku niż od samego procesu starzenia. Oznacza to, że tauryna nie jest pewnym biomarkerem starzenia, a jej suplementacja może działać tylko w określonych sytuacjach.

Tauryna – co to za substancja?

Tauryna to jeden z najobficiej występujących aminokwasów u zwierząt. Pełni wiele ważnych funkcji biologicznych i od dawna budzi zainteresowanie naukowców ze względu na swoje możliwe korzyści zdrowotne. W ostatnich latach pojawiły się badania sugerujące, że poziom tauryny w organizmie spada wraz z wiekiem, a jej suplementacja może pomagać w opóźnianiu procesów starzenia.

Żeby tauryna mogła być uznana za wiarygodny biomarker starzenia, jej poziom musiałby systematycznie zmieniać się wraz z wiekiem u różnych populacji i w czasie. Jednak dotychczasowe badania, głównie oparte na danych przekrojowych, dawały sprzeczne wyniki.

Badanie na ludziach, małpach i myszach

Maria Fernandez i jej zespół przeprowadzili nowe, kompleksowe badanie wykorzystujące dane zarówno przekrojowe, jak i podłużne z trzech dużych grup ludzi, a także z małp i myszy. Okazało się, że poziom tauryny w zdrowych osobnikach raczej pozostaje stabilny lub nawet rośnie z wiekiem. Znaczenie miały raczej czynniki indywidualne, takie jak dieta, płeć, czy gatunek, niż sam wiek.

Badacze zauważyli też, że związek między tauryną a wskaźnikami zdrowia, jak siła mięśni czy masa ciała, różni się w zależności od gatunku i kontekstu. Dlatego „skuteczność suplementacji tauryny w opóźnianiu starzenia lub leczeniu chorób związanych z wiekiem może być zależna od konkretnej sytuacji” – podkreśla Maria Fernandez.

Na podstawie swoich wyników badacze stwierdzili, że tauryna nie spełnia kryteriów solidnego biomarkera starzenia i nie można jej traktować jako uniwersalnego leku przeciwstarzeniowego. Jej rola w zdrowiu i starzeniu jest bardziej złożona i wymaga dalszych badań.