Apel do premiera. Samorządy chcą zmian w ustawie o płacach w szpitalach

Starostowie apelują do szefa rządu o zawieszenie obowiązywania ustawy dotyczącej minimalnych wynagrodzeń w podmiotach leczniczych. Argumentują, że obecne zarobki są już na odpowiednim poziomie, a kolejne podwyżki jedynie pogarszają sytuację finansową szpitali.

Chodzi o ustawę z 2017 roku, znowelizowaną w 2022 r. Na jej podstawie ustalana jest minimalna płaca w podmiotach leczniczych. Ostatnia nowelizacja przepisów była odpowiedzią na protesty i postulaty środowisk zawodowych, m.in. pielęgniarek – jednej z grup najniżej wynagradzanych w ochronie zdrowia.

Zgodnie z przepisami wynagrodzenie zasadnicze jest powiązane z przeciętnym wynagrodzeniem w gospodarce narodowej, z uwzględnieniem współczynnika określonego w stosownym rozporządzeniu.

Dodatkowo dyrektorzy szpitali są zobowiązani co roku, w lipcu, aktualizować płace, stosując wyliczone najniższe wynagrodzenie.

Temu właśnie sprzeciwiają się starostowie. Jak podkreślają, szpitale powiatowe znajdują się w coraz trudniejszej sytuacji finansowej.

Zgodnie z oficjalnymi danymi Ministerstwa Zdrowia, od 2020 roku do końca pierwszego kwartału bieżącego roku zadłużenie szpitali powiatowych w Polsce wzrosło o 60 proc., czyli o ponad 3,3 mld zł. Obecnie osiągnęło poziom blisko 8,8 mld zł.

W związku z tym starostowie postulują czasowe zawieszenie obowiązywania ustawy o minimalnym wynagrodzeniu w podmiotach leczniczych. Takie stanowisko przyjął Konwent Powiatów Województwa Lubelskiego.

Starostowie podkreślają, że choć podwyżki są narzucane przez państwo, to nie idą za nimi środki z budżetu centralnego. Koszty te ponoszą same szpitale, co dodatkowo zwiększa ich zadłużenie.

To jednak nie jedyny postulat samorządowców. W wystąpieniu do rządu zwrócili się oni również o:

• terminowe wypłacanie przez NFZ należności za tzw. nadwykonania,

• wprowadzenie mechanizmu zwiększania wartości kontraktów szpitalnych o wysokość nadwykonań zrealizowanych w poprzednim roku,

• umożliwienie szpitalom prowadzącym działania restrukturyzacyjne – np. zmniejszającym liczbę łóżek lub likwidującym oddziały – przenoszenia zakontraktowanych środków na inne formy opieki medycznej, takie jak opieka długoterminowa, hospicyjna czy rehabilitacyjna, bardziej odpowiadające bieżącym potrzebom lokalnych społeczności.

  Reklama

Starostowie zwracają uwagę, że rosnące koszty pracy, energii, leków i materiałów medycznych sprawiają, iż szpitale nie są w stanie samodzielnie udźwignąć dodatkowych obciążeń finansowych bez systemowych mechanizmów wsparcia.