Samorząd lekarski za projektem o instytucji koronera, ale...

Naczelna Rada Lekarska pozytywnie ocenia zamiar systemowego uregulowania w jednym akcie prawnym problematyki objętej szeroko rozumianym prawem pośmiertnym w tym m.in. zapisów o stwierdzaniu zgonu i wprowadzenie do porządku prawnego instytucji koronera, czy propozycję elektronicznej karty zgonu. Jednak ma też szereg uwag do projektu.

NRL przyjeła w piątek stanowisko ws.  projektu ustawy o cmentarzach i chowaniu zmarłych  oraz projektu ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę o cmentarzach i chowaniu zmarłych.

Rada "pozytywnie ocenia zamiar systemowego uregulowania w jednym akcie prawnym problematyki objętej szeroko rozumianym prawem pośmiertnym. Na aprobatę zasługuje w szczególności podjęcie próby uporządkowania zagadnień związanych ze stwierdzaniem i dokumentowaniem zgonów oraz  wprowadzenie do porządku prawnego oczekiwanej od dawna, nie tylko przez osoby wykonujące zawody medyczne, instytucji koronera" - czytamy w stanowisku.

Według Rady, pozytywnie należy ocenić też zamiar zastąpienia papierowej karty zgonu jej elektronicznym odpowiednikiem i przetwarzania przez uprawnione podmioty danych z kart zgonu, wystawionych i wprowadzonych do systemu „P1”, za pośrednictwem systemów teleinformatycznych.

Jednocześnie Rada wskazuje na pewne obawy, czy szczegółowe rozwiązania techniczne w tym zakresie  zostały właściwie zaprojektowane i przygotowane. Ma też wątpliwości dotyczące innych zapisów.

Kto stwierdzi zgon?

Według NRL, art. 7 ust. 2 projektowanej ustawy, określający podmioty uprawnione do stwierdzania zgonu, w większości przypadków pozwoli na ustalenie i wezwanie właściwej osoby. Jednak - jak zauważa NRL - brzmienie tego przepisu może prowadzić do sporów kompetencyjnych, np. do stwierdzenia zgonu uprawnionych będzie dwóch lekarzy. Rada proponuje, aby to koroner podejmował czynności w każdym przypadku zaistnienia sporu o właściwość pomiędzy podmiotami uprawnionymi do dokonania tej czynności.

Stwierdzanie zgony w karetce

Projekt daje kompetencje do stwierdzania zgonu kierownikowi zespołu ratownictwa medycznego, którym może być lekarz, ratownik medyczny lub pielęgniarka systemu. Samorząd lekarski ma obawy czy obecny system kształcenia ratowników medycznych gwarantuje, że osoby wykonujące ten zawód są przygotowane do wykonywania tych czynności.

Ponadto, według NRL, dopóki wykonywanie zawodu ratownika medycznego, w tym odpowiedzialności zawodowej, nie zostanie uregulowane ustawowo, stwierdzenie zgonu powinno być zastrzeżone do kompetencji lekarza.

Rada wskazała też na wymagające uzupełnienia zapisy zapewniające koronerowi możliwość przeprowadzenia konsultacji z lekarzem specjalistą w dziedzinie medycyny sądowej w przypadku wątpliwości co do okoliczności i przyczyny zgonu. Przepisy nie zawierają bowiem zasad i trybu realizowania takiej procedury, ani nie określają zasad ustalania i prowadzenia wykazu lekarzy specjalistów w dziedzinie medycyny sądowej, którzy będą pozostawać w gotowości  do konsultacji z koronerem i otrzymywać za to wynagrodzenie. 

4 godziny dla koronera

Według samorządu lekarskiego przepis, który zobowiązuje koronera do sporządzenia protokołu zgonu w czasie nie dłuższym niż 4 godziny od chwili przyjęcia zgłoszenia znalezienia zwłok albo wezwania, w wielu sytuacjach może okazać się niewykonalny. Wliczyć należy bowiem m.in. czas dojazdu, sporządzić protokół zgonu, ale też dokonać innych czynności poprzedzających sporządzenie tego dokumentu. NRL proponuje wydłużenie tego czasu do 8 godzin.

Lista kandydatów na koronerów

Jeżeli zaś chodzi o nabór na kandydatów na koronera to według NRL powinien być on prowadzony przez wojewodę i to ten organ powinien dokonywać oceny, czy kandydaci spełniają wymagania ustawowe do pełnienia tej funkcji  i zwracać się do właściwych instytucji o przekazanie będących w ich posiadaniu informacji niezbędnych do zweryfikowania kandydatów, w tym również do okręgowych rad lekarskich. Okręgowe rady lekarskie mogą przekazywać wojewodzie wyłącznie informacje czy wskazani przez wojewodę kandydaci do pełnienia funkcji koronera, mają prawo wykonywania zawodu lekarza na terytorium Polski oraz specjalizacje wskazane w art. 27 ust. 1 pkt 4 lit. a. Rady nie mają zaś informacji np. o wyrokach wobec lekarzy, więc nie powinny przygotowywać listy kandydatów na koronera.

Źródło: NIL