Otyłość to nie lobbing. Dr Małgorzata Gałązka-Sobotka: „Reprezentujemy jeden z największych ruchów społecznych w Polsce”

– Finalne złożenia dla strategii powstały dwa lata temu, a jej opracowanie poprzedziły kolejne dwa lata przeglądu literatury, dokumentów krajowych. Przeanalizowaliśmy rozwiązania z Hiszpanii, Francji, Wielkiej Brytanii, krajów skandynawskich. To efekt rzetelnej pracy badawczej, międzynarodowych analiz – wyjaśnia.

Reklama

– To było spotkanie o politykach publicznych, działaniach niezbędnych dla budowy skutecznego systemu profilaktyki pierwotnej, kwestie kliniczne nie były przedmiotem dyskusji. Podkreślaliśmy, że bez skoordynowanych działań nawet najlepsze programy nie przyniosą trwałych efektów. Przykładem jest Wielka Brytania, gdzie strategia walki z otyłością obejmuje jednocześnie reformację produktów, ograniczenia reklam niezdrowej żywności, a także programy żywieniowe i działania profilaktyczne w szkołach, co ma wpływać zarówno na środowisko żywieniowe, jak i indywidualne wybory konsumentów” – podkreśla. Dlatego przy stole zasiedli przedstawiciele resortów zdrowia, edukacji i sportu. Otyłość to nie tylko kwestia leczenia – to problem środowiska, edukacji, regulacji rynkowych i komunikacji państwa z obywatelami – podkreśla.

– Nie reprezentuję siebie ani żadnych interesów. Reprezentuję jeden z największych dziś ruchów ekspercko- społecznych – Partnerstwo Stop Otyłości, zainicjowany m.in. przez Polskie Towarzystwo Leczenia Otyłości i Instytut Zarządzania w Ochronie Zdrowia Uczelni Łazarskiego oraz Instytut Prawa Pacjenta i Edukacji Zdrowotnej. W jego skład wchodzą biura Rzecznika Praw Dziecka, Rzecznika Praw Obywatelskich i Rzecznika Praw Pacjenta, największe uniwersytety medyczne, towarzystwa naukowe, organizacje pozarządowe, największe organizacje pracodawców oraz kilkadziesiąt samorządów, które łączy przekonanie o potrzebie wspólnego działania na rzecz zatrzymania epidemii otyłości – wylicza.

– Dziś przedstawicielki szerokiego grona interesariuszy systemu nazywa się lobbystkami, pomijając fakt, że zaprezentowane założenia strategii stały się na wielu środowisk kompasem, którego tak bardzo dotychczas brakowało. Wszyscy sygnatariusze partnerstwa poparli zaprezentowane w raporcie wartości i kierunki działań. Zostałyśmy poproszone o jej zaprezentowanie w imieniu Partnerstwa Stop Otyłości. My nie tworzymy polityki – pokazujemy wypracowany wspólnie dokument, który był przed spotkaniem w MZ prezentowany na wielu konferencjach, kongresach.

– Dlaczego mając NPZ, powstała Narodowa Strategia Onkologiczna? Dlaczego mamy osobny program dla chorób psychicznych czy układu krążenia? Bo NPZ nie jest strategią – jest jednym z narzędzi. Ostatnia edycja, w której otyłość była priorytetem, nie wygenerowała realnej wartości – ocenia.

– Nie miałyśmy wpływu na to, kogo zaproszono. Byłyśmy pozytywnie zaskoczone obecnością ministrów. To dla nas był sygnał, że temat jest traktowany poważnie.

– Rozmawialiśmy o tym, że instytucje państwa nie potrafią skutecznie komunikować się z Polakami. Wydajemy środki na kampanie, których zasięgi są znikome. Musimy nauczyć się nowoczesnego marketingu zdrowia publicznego. Nie zamierzam oceniać zasadności obecności Ewy Chodakowskiej podczas tego spotkania. Wychodząc z niego byłyśmy przekonane, że to początek procesu, który stworzy warunki do zintegrowanych działań nakierowanych na profilaktykę i leczenie otyłości.

Reklama

– Otyłość to jest temat fundamentalny dla zdrowia publicznego. Jeśli mamy w Polsce dziewięć milionów osób z chorobą otyłościową, nie możemy udawać, że wystarczy wpisać go do NPZ lub innego dokumentu. Potrzebujemy odwagi w prowadzeniu odpowiedzialnych za zdrowie polityk publicznych, współpracy i poważnej rozmowy z wieloma środowiskami, których zaangażowanie jest krytyczne dla powodzenia procesu.