Mavacamten zatwierdzony w leczeniu kardiomiopatii przerostowej w UE

Mavacamten został zatwierdzony w Unii Europejskiej w leczeniu objawowej kardiomiopatii przerostowej z zawężeniem drogi odpływu lewej komory (oHCM). Jest to pierwszy inhibitor miozyny sercowej dedykowany pacjentom z tą chorobą.

Komisja Europejska zarejestrowała mavacamten (kapsułki 2,5 mg, 5 mg, 10 mg, 15 mg) do leczenia objawowej (klasy II-III według New York Heart Association; NYHA) kardiomiopatii przerostowej z zawężeniem drogi odpływu lewej komory (oHCM) u dorosłych. Mavacamten jest pierwszym i jedynym allosterycznym i odwracalnym inhibitorem wykazującym selektywność wobec miozyny sercowej zarejestrowanym we wszystkich państwach członkowskich Unii Europejskiej (UE). Mavacamten jest pierwszym inhibitorem miozyny sercowej działającym na pierwotną patofizjologię HCM. 

Skuteczność leczenia mavacemtenem

Pozytywna opinia opiera się na wynikach skuteczności i bezpieczeństwa z dwóch badań III fazy, EXPLORER-HCM i VALOR-HCM. Wyniki badania III fazy EXPLORER-HCM, w którym oceniano mavacamten u pacjentów z objawową obturacyjną HCM w porównaniu z placebo, spełniły wszystkie pierwszorzędowe i drugorzędowe punkty końcowe z istotnością statystyczną. Badanie EXPLORER-HCM wykazało, że mavacamten wykazał wyraźny efekt terapeutyczny, ze znaczącą klinicznie poprawą wydolności wysiłkowej i objawów oraz stanu funkcjonalnego, jak również znaczącą klinicznie poprawą w zakresie zawężania drogi odpływu z lewej komory. W badaniu fazy III VALOR-HCM oceniano mavacamten u pacjentów z objawową, obturacyjną HCM, którzy zgodnie z wytycznymi europejskich i amerykańskich towarzystw kardiologicznych kwalifikowali się do inwazyjnego zabiegu redukcji przegrody międzykomorowej . Pacjentów randomizowano do macavamtenu lub placebo jako terapii pozwalającej uniknąć lub opóźnić leczenie inwazyjnej. W badaniu osiągnięto poziom istotności statystycznej we wszystkich pierwszorzędowych i drugorzędowych punktach końcowych, wykazując istotną poprawę w kluczowych pomiarach dotyczących pracy serca, w tym ułatwienie wypływu krwi z lewej komory, zmniejszenie objawów niewydolności serca oraz poprawy jakości życia, co skutkowało klinicznie znaczącym zmniejszeniem potrzeby leczenia inwazyjnego wśród pacjentów leczonych mavacamtenem w porównaniu z placebo.

Badanie EXPLORER-HCM spełniło wszystkie pierwszo i drugorzędowe punkty końcowe na poziomie istotności statystycznej:

• W Tygodniu 30, 37% (n=45/123) pacjentów przyjmujących mavacamten spełniło złożony pierwszorzędowy punkt końcowy, zdefiniowany jako odsetek pacjentów, którzy uzyskali poprawę ciśnienia parcjalnego tlenu we krwi żylnej (pVO2) o ≥1,5 ml/kg/min w połączeniu z poprawą w skali NYHA o co najmniej 1 lub poprawę pVO2 o ≥3,0 ml/kg/min w połączeniu z brakiem pogorszenia klasy według NYHA, wobec 17% (n=22/128) pacjentów przyjmujących placebo. Różnica wyniosła 19,4% (95% CI: 8,67, 30,13; p=0,0005).
• Ponadto w Tygodniu 30 u pacjentów przyjmujących mavacamten odnotowano większą poprawę w porównaniu z grupą placebo w zakresie wszystkich pobocznych punktów końcowych, w tym:
  • Zmianie w stosunku do wartości wyjściowej szczytowego gradientu powysiłkowego w LVOT [-47 mmHg vs -10 mmHg; różnica -35 (95% CI: -43, -28; p<0,0001)]
  • Zmianie w stosunku do wartości wyjściowej pVO2 [1,4 ml/kg/min vs -0,05 ml/kg/min; różnica 1,4 (95% CI: 0,6, 2; p<0,0006)]
  • Liczbie (%) pacjentów z poprawą klasy według NYHA o ≥1 [80 (65%) vs 40 (31%); różnica 34% (95% CI; 22%, 45%; p<0,0001)]
  • Zmianie w porównaniu z wynikiem wyjściowym w KCCQ-23 CSS [14 vs 4; różnica wynosząca 9 (95% CI: 5, 13); p<0,0001]
  • Zmianie w stosunku do wartości wyjściowej wyniku w domenie SoB kwestionariusza HCMSQ [-2,8 vs -0,9; różnica wynosząca -1,8 (95% CI: -2,4, -1,2); p<0,0001] *

Wynik KCCQ-23 CSS wylicza się z wyniku Total Symptoms Score (TSS) (całościowa ocena objawów) i Physical Limitations (PL) (ograniczenia fizyczne) kwestionariusza KCCQ-23. Wyniki CSS mieszczą się w przedziale od 0 do 100; wyższe wyniki oznaczają lepszy stan zdrowia.

Co to jest kardiomiopatia przerostowa

Kardiomiopatia przerostowa to najczęściej spotykana, w większości genetycznie uwarunkowana kardiomiopatia, występująca z częstością 1 na 500 dorosłych, zwykle trzy razy częściej u mężczyzn niż u kobiet. Pojęcie odnosi się do grupy schorzeń, których cechą jest nieprawidłowa przebudowa i pogrubienie ściany lewej komory serca, które nie wynika jedynie z nieprawidłowych warunków obciążenia, np. wtórnie do nadciśnienia tętniczego. Do przerostu mięśnia sercowego dochodzi w wyniku mutacji w genach kodujących białka sarkomeru. W ponad połowie przypadków choroba występuje rodzinnie. Pogrubienie mięśnia sercowego może dotyczyć dowolnego fragmentu lewej komory, jednak najczęściej spotyka się asymetryczny przerost międzykomorowej przegrody serca. Chorobę nazywa się także idiopatycznym przerostowym zwężeniem podaortalnym i kardiomiopatią zaporową. Występuje u 1 Objawy choroby wynikają z postępującego utrudnienia wypływu krwi z lewej komory serca, co skutkuje niewydolnością serca, zbyt małą podażą krwi do narządów oraz zastojem krwi w płucach i w innych narządach. Objawy mogą się ujawnić w każdym wieku.

Kardiomiopatia przerostowa może być wyniszczającą chorobą serca, ograniczającą funkcjonowanie fizyczne i pogarszającą ogólne samopoczucie, stwarzając także istotne zagrożenie nagłym zgonem sercowym. Mavacamten jest pierwszym i jedynym inhibitorem miozyny sercowej zatwierdzonym w Stanach Zjednoczonych, wskazanym do leczenia dorosłych z objawową kardiomiopatią przerostową z zawężeniem drogi odpływu krwi z lewej komory w celu poprawy wydolności i zmniejszenia objawów. Otrzymał również zezwolenia regulacyjne w Australii, Kanadzie, Brazylii i Szwajcarii.

Dla pacjentów w UE nie był wcześniej jeszcze zatwierdzonej terapii ukierunkowanej na podstawową przyczynę tej choroby. Rejestracja przez KE przybliża zatem do oferowania pacjentom w UE pierwszego w swojej klasie leczenia obturacyjnego HCM.