Jak wspierać osoby mierzące się z niepłodnością?

Pierwszego czerwca ruszył rządowy program in vitro. To niezwykle ważne, ponieważ w Polsce około 1,5 miliona par mierzy się z niepłodnością, a mimo tego wciąż brakuje społecznej świadomość dlaczego pytania o to "kiedy dziecko?" mogą ranić. Badania pokazują, że starania o dziecko w niepłodności stresują podobnie, jak choroba nowotworowa. Jak więc być wsparciem w tym procesie dla naszych bliskich?

Warto zacząć od edukacji.

Wciąż wiele osób, również tych zaangażowanych w tematy dotyczące zdrowia, myli niepłodność z bezpłodnością. Jakie są różnice i dlaczego, to ważne, aby je znać? O to zapytaliśmy prof. dr. hab. n. med. Artura Ludwina, specjalistę ginekologii i położnictwa, kierownika I Katedry i Kliniki Położnictwa i Ginekologii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.

- mówi prof. dr hab. n. med. Artur Ludwin, specjalista ginekologii i położnictwa, kierownik I Katedry i Kliniki Położnictwa i Ginekologii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.

Warto pamiętać o aspekcie edukacyjnym i budującym świadomość. Dzięki zrozumieniu różnicy między tymi terminami możemy wyeliminować powielanie mitów, czy błędnych przekonań, a to z kolei może prowadzić do większej empatii. 

Mając świadomość, czym jest niepłodność z perspektywy medycznej, warto również zastanowić się nad tym, z jakimi emocjami może mierzyć się para, która chciałaby zostać rodzicami, ale to się nie udaje. Wyobraź sobie, że być może od roku lub nawet od kilku lat stracie się z razem z partnerem, ale na teście ciążowym wciąż nie widać tych dwóch upragnionych kresek. To boli, za każdym razem. Emocje, które mogą się pojawić to smutek, frustracja, złość. Partnerzy mogą mierzyć się z poczuciem niesprawiedliwości, czuć zazdrość względem innych, którym się udało zostać rodzicami,

Bywa też tak, że w pewnym momencie może zabraknąć intymności między partnerami, a do sypialni może wkraść się instrumentalność, rutyna i dostosowywanie współżycia do dni płodnych. To bardzo trudne. 

Obok tych zmagań są bliscy, którzy często nie mają tej świadomości i przy spotkaniu, czy świątecznym stole zadają pytania, które nigdy nie powinny paść. "A wy jak tam? Tyle po ślubie i wciąż bez dzieci? Kiedy w końcu zostanę babcią?". Te pytania mogą zadać ogromny ból. Gdy na co dzień jest trudno, takie pytania zadają tylko ból. Choć coraz więcej mówi się o tym, aby nie pytać o planowanie rodziny, te intymne pytania wciąż padają i naruszają granice drugiej osoby.

Dobrze jest wiedzieć, że okazywać wsparcie i miłość naszym bliskim można na różne sposoby, niekoniecznie pytając o planowanie dzieci. Jak?

Nie pytaj o planowanie dzieci! 

Szanuj prywatność bliskich, nie dopytuj o szczegóły. Jeśli masz w sobie gotowość, aby o tym rozmawiać, możesz powiedzieć: "że jesteś obok, gdyby chcieli o tym porozmawiać".

Unikaj dawania rad, takich jak: "pojedźcie na wakacje, wyluzujcie się, na pewno się Wam uda" - to może potęgować frustrację.

Nie mów "będzie dobrze" - nie wiesz tego, osoba do której kierujesz takie słowa może poczuć, że lekceważysz to z czym się zmaga.

Nie porównuj - nie mów "nasi znajomy 4 lata się starali i się udało, Wam też się na pewno uda!". Każdy przypadek jest inny i nie możesz tego zagwarantować.

Bądź obok. Słuchaj, wspieraj, nie oceniaj - czasami to najlepsze, co możesz dać drugiej osobie. Swój czas i uważne słuchanie.