Glejak zmienia codzienność. Rusza kampania „Widzimy się jutro”

Diagnoza glejaka zmienia życie, ale nie zawsze oznacza rezygnację z pracy, relacji i dotychczasowych ról społecznych. Wielu pacjentów chce pozostać aktywnych tak długo, jak pozwalają na to choroba, leczenie i codzienne funkcjonowanie. 7. edycja kampanii „Servier - Wyłącz Raka” pod hasłem „Widzimy się jutro. Glejak. Choruję. Jestem…” pokazuje codzienność osób żyjących z diagnozą choroby, której skutków często nie widać na pierwszy rzut oka. Podczas inauguracji kampanii pacjent oraz eksperci mówili o tym, że glejak wymaga nie tylko leczenia onkologicznego i neurochirurgicznego, ale także wsparcia psychologicznego i społecznego.

W Warszawie zainaugurowano 7. edycję ogólnopolskiej kampanii „Servier - Wyłącz Raka”. Tegoroczna odsłona została poświęcona glejakowi, czyli nowotworowi ośrodkowego układu nerwowego, który wpływa nie tylko na leczenie, ale także na funkcjonowanie pacjenta w rodzinie, pracy i relacjach społecznych.

Hasło „Widzimy się jutro” nie opiera się na języku walki z chorobą. Jego sens jest bliższy codzienności: kolejny dzień, rozmowa, obowiązki, spotkanie, plan. Pacjent z glejakiem nadal potrzebuje normalnego kontaktu i prawa do zwykłego życia.

W Polsce co roku około 2500 osób słyszy diagnozę pierwotnego nowotworu mózgu, a glejaki stanowią 70-80 proc. pierwotnych nowotworów złośliwych ośrodkowego układu nerwowego. Choroba często rozwija się podstępnie, a jej objawy mogą być nieswoiste: bóle głowy, zaburzenia pamięci i koncentracji, zmiany zachowania oraz napady padaczkowe.

Perspektywę pacjenta wniósł Konrad Drozdowski, dziennikarz, ekspert marketingu i reklamy, fotograf, podróżnik oraz bohater tegorocznej kampanii. W jego przypadku diagnoza przychodziła etapami: tomografia, rezonans, biopsja i kolejne informacje.

Po pierwszym zatrzymaniu pojawia się próba odzyskania rytmu dnia. Dla Konrada Drozdowskiego ważne były praca, aktywność, podróże i poczucie sprawczości. W jego opowieści choroba nie znosi potrzeby zwykłego życia, ale wymaga nowego sposobu planowania i zgody na lepsze oraz gorsze dni.

Prof. dr hab. n. med. Rafał Stec, kierownik Kliniki Onkologii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, podkreślał, że współczesne leczenie glejaka wymaga indywidualizacji oraz decyzji podejmowanych przez zespół wielospecjalistyczny. Strategia leczenia nie powinna być ustalana jednoosobowo. Wymaga współpracy m.in. onkologa, radioterapeuty, neurochirurga, psychologa i rehabilitanta, a punktem wyjścia pozostaje szybka i dobrze przeprowadzona diagnostyka.

Jednym z najmocniejszych wątków spotkania były objawy neurologiczne, które nie zawsze są widoczne dla otoczenia. Dr hab. n. med. Tomasz Dziedzic, neurochirurg z Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, zwrócił uwagę przede wszystkim na napady padaczkowe:

Napad padaczkowy nie jest tylko epizodem neurologicznym. Może oznaczać pytanie o progresję choroby, powikłanie leczenia, krwawienie, konieczność pilnej konsultacji i przyspieszonego rezonansu. Dla pacjenta i rodziny to życie z niepewnością, która wpływa na emocje, samodzielność i codzienne decyzje.

Kampania pokazuje także społeczną nieporadność wobec choroby nowotworowej. Wielu ludzi nie wie, czy dzwonić, pytać, odwiedzać, rozmawiać zwyczajnie, czy unikać trudnych tematów. W efekcie pacjent może zostać sam, choć teoretycznie bliscy nadal są obok.

Psycholog i psychoterapeutka z Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego Adrianna Sobol podkreślała, że wsparcie nie polega na idealnych formułkach.

Tegoroczna odsłona kampanii powstała po to, by mówić nie tylko o diagnozie i leczeniu, ale także o powrocie do codzienności.

Glejak jest chorobą onkologiczną, ale jego konsekwencje są neurologiczne, psychologiczne i społeczne. Pacjent potrzebuje leczenia, ale także języka, który nie odbiera mu podmiotowości. „Widzimy się jutro” przypomina, że osoba z glejakiem nie jest wyłącznie diagnozą. Jest człowiekiem, który nadal chce mieć jutro.