Czy cyberchondria to odmiana hipochondrii?

Dla niewtajemniczonych to wciąż obraz jak z kabaretu: dorosły mężczyzna uważający, że umiera bo ma 37 stopni gorączki albo kobieta, która wymyśla sobie choroby, żeby zwrócić na siebie uwagę. Czy ten obraz jest prawdziwy? Oczywiście, że nie – mówi Justyna Soroka, psycholog. Poprzez rozwój i szeroki dostęp do internetu zjawisko wyraźnie się nasila i przybiera nową formę. To właśnie cyberchondria.

Osoba dotknięta cyberchondrią zdecydowanie przecenia wartość internetowych źródeł reprezentując często przy tym brak zaufania do lekarzy i ochrony zdrowia. Komponentem cyberchondrii jest niepewność właściwej diagnozy rozumiana jako wątpliwości dotyczące stanu własnego zdrowia, które pacjenta właściwie nigdy nie opuszczają – dodaje. Badania wykazały, że osoby nadmiernie korzystające z internetu w celu autodiagnozy nie zarzucają tej aktywności pomimo odczuwania lęku czy spotęgowania stresu związanego z wyszukaniem kolejnych opcji chorobowych w sieci. W cyberchondrii lęk zdrowotny nie opiera się na koncepcji jednej choroby, ale jest inspirowany tym, co pacjent aktualnie znajdzie w sieci – wyjaśnia specjalistka.

Oczywiście źródłem problemów mogą być przeżycia z przeszłości dotyczącego chorego albo jego bliskich, gdy doszło do sytuacji, w której np. zgłaszane lekarzowi objawy zostały zignorowane albo doszło do powikłań czy komplikacji w procesie leczenia, ale wcale nie musi się tak dziać. Szeroko rozpowszechniane w sieci teorie spiskowe, alternatywne terapie, treści zatytułowane np. „czego lekarz ci nie powie” potęgują poczucie, że mogliśmy zostać przez specjalistę wprowadzeni w błąd, że może on chce tylko na nas zarobić, a nie nas wyleczyć.

            Na pewno potrzebujemy szeroko rozumianej edukacji w zakresie tego, że w sieci oprócz informacji rzetelnych i opartych na dowodach naukowych, mamy również mnóstwo bzdur, powielanych tysiące razy głupot np. dotyczących rzekomej szkodliwości badań profilaktycznych.

[news994357]

            Poradzenie sobie z cyberchondrią wymaga oczywiście pracy terapeutycznej. Ciągła niepewność, lęk o własne zdrowie oraz odczuwanie silnej potrzeby weryfikacji kolejnych objawów w sieci mocno obniżają komfort życia i są destrukcyjne dla relacji międzyludzkich. Może to wynikać z tego, że pacjent nie znajduje poza internetem wsparcia i otuchy w swoich problemach albo izoluje się od świata zewnętrznego na rzecz wirtualnej rzeczywistości, w której upatruje rozwiązania swoich kłopotów.

Autorka: Anna Ginał