Armia medyków rośnie w siłę. Już tysiąc ochotników w Legionie Medycznym

W ciągu kilku tygodni do Legionu Medycznego zgłosiło się blisko tysiąc osób. Jak mówi szef MON, Władysław Kosiniak-Kamysz, większość z nich to medycy. Legion Medyczny to program, który ma mocniej zaangażować kadry z ochrony zdrowia w działania na rzecz wojska, obronności i bezpieczeństwa.

Choć Wojska Medyczne oficjalnie funkcjonują od 15 września 2025 roku, to właśnie ich najmłodsze „dziecko” – Legion Medyczny – budzi największe emocje. Projekt, który wystartował zaledwie kilka tygodni temu, przyciąga nie tylko profesjonalistów w białych fartuchach, ale i cywilnych pasjonatów ratownictwa.

Podczas konferencji prasowej w Krakowie szef MON nie krył satysfakcji z tempa, w jakim rozwija się inicjatywa. Statystyki pokazują, że Polacy chcą mieć realny wpływ na bezpieczeństwo kraju.

Wśród ochotników przeważają lekarze, pielęgniarki i ratownicy medyczni. Jednak Legion to nie tylko dyplomowani specjaliści. To także miejsce dla osób spoza branży, które w obliczu potencjalnego zagrożenia chcą wiedzieć, jak skutecznie nieść pomoc.

Dla resortu obrony Legion to nie tylko lista nazwisk, to potężna baza danych o kompetencjach, które w godzinie próby mogą uratować tysiące istnień. Dzięki rejestracji ochotników wojsko może dokładnie zaplanować, gdzie dany specjalista przyda się najbardziej.

Legion Medyczny oferuje aż 10 różnych ścieżek zaangażowania. Projekt został zaprojektowany tak, by każdy znalazł w nim miejsce – od studentów po doświadczonych profesorów medycyny. Program obejmuje:

• Specjalistyczne szkolenia z zakresu medycyny pola walki (TCCC);

• Możliwość złożenia przysięgi wojskowej i zasilenia rezerwy;

• Kursy oficerskie dla osób z wyższym wykształceniem medycznym;

• Role wspierające w logistyce, administracji i edukacji społecznej.

Projekt Legionu Medycznego to element szerszej strategii „Szpitali Przyjaznych Wojsku”. Ministerstwo dąży do pełnej interoperacyjności – sytuacji, w której cywilny szpital i wojskowy punkt medyczny mówią tym samym językiem i działają według tych samych procedur.

Model opiera się na idei non-profit i partnerstwie z uczelniami oraz organizacjami pozarządowymi. Ma być mostem, który połączy cywilne kompetencje z surowymi wymogami obronności państwa. Celem końcowym jest stworzenie sieci regionalnych centrów gotowości, które w razie kryzysu zareagują natychmiastowo, tworząc szczelny parasol medyczny nad całym krajem.