Kto chce bylejakości w kształceniu lekarzy?

9 miesięcy temu Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego podczas Komisji Sejmowej obiecało nareszcie zmiany prawne. Mija dziewięć miesięcy i tych zmian dalej nie widać, dalej nie ma ustawy i dalej nie ma rozporządzenia, którego oczekiwaliśmy.

Reklama

Czy 15 studentów badających jedną pacjentkę, czy to nie szarga godności pacjentki według Państwa? Bo według nas tak. A Ministerstwo, mimo tego, że jednym rozporządzeniem może to zmienić, wprowadzić zmiany, które postulowaliśmy, dalej tego nie robi. Na pismo, które wysłaliśmy do ministra krótko po objęciu urzędu, dalej nie mamy odpowiedzi.  Myśmy zaproponowali zmianę w lutym poprzedniego roku. Zmianę, która została poparta przez 60 organizacji działających w ochronie zdrowia. W tym Radę Pacjentów przy Ministerstwie Zdrowia i Konferencję Rektorów Akademickich Uczelni Medycznych, czyli najwyższych standardów, jakich można oczekiwać w nauce i zmian dalej nie ma, mimo tego, że były obiecane. 

Reklama

Uważamy, że taki zapis pozwala na prowadzenie zajęć z pacjentami w dalece zbyt licznych grupach. Wiąże się to ze obniżeniem komfortu i bezpieczeństwa pacjenta, a także ze spadkiem jakości nauczania. Problem nadmiernej liczebności grup klinicznych jest związany z obniżeniem jakości kształcenia na nowych kierunkach lekarskich. W uchwałach Polskiej Komisji Akredytacyjnej niejednokrotnie zwrócono uwagę na ten obszar

“Zajęcia praktyczne w szpitalu, podczas których studenci mają możliwość kontaktu z pacjentami oraz zdobywają umiejętności praktyczne, stanowią kluczowy element wszystkich dziedzin tzw. nauk klinicznych (...) Zajęcia tego rodzaju powinny odbywać się w niewielkich grupach, optymalnie nieprzekraczających 4 osób. Nie wyobrażam sobie prowadzenia ich w grupie np. 15-osobowej. Oprócz oczywistego braku korzyści dla uczących się, jest to sytuacja niedopuszczalna również ze względów praktycznych. W sali operacyjnej nie da się pomieścić takiej liczby osób, a przeprowadzenie zajęć przy łóżku pacjenta w stanie krytycznym na oddziale intensywnej terapii staje się niemożliwe. W obu sytuacjach zbyt duża liczebność grupy może również stanowić zagrożenie dla pacjenta.”

Reklama

W naszej ocenie to też jest nieakceptowalne. Jakiś górny limit tego czasu spędzanego w formie symulowanej trzeba określić. W dalszej kolejności te standardy są nieprecyzyjne, np. trzeba mieć prosektorium, ale nie trzeb w nim prowadzić żadnych zajęć. A my oczekujemy, że jeśli się prowadzi przedmiot anatomia, to on jest prowadzony w prosektorium, na ludzkich zwłokach, a nie na plastiku, tak jak niektóre uczelnie to realizują. Uczelnie, które mimo negatywnej oceny Polskiej Komisji Akredytacyjnej dalej prowadza zajęcia. 

Reklama

Obietnica Ministerstwa była jasna, że cofną zmiany do 2019 roku, bo ta ustawa była trzykrotnie degradowana. Trzykrotnie były obniżone standardy po to, żeby móc kolejne kierunki lekarskie otwierać. I wreszcie trzeba to cofnąć, bo sytuacja w której 12 nauczycieli akademickich jest wystarczających do tego, żeby otworzyć kierunek lekarski jest po prostu patologią. 

Jeżeli miałbym określić bylejakość, to na pewno jest to badanie jednego pacjenta przez 15, 16 osób. Bylejakością jest prowadzenie zajęć, np. przez osobę, która nie posiada do tego kompetencji. I przykład, który pojawił się w raporcie Polskiej Komisji Akredytacyjnej, czyli prowadzenie żywienia kobiet ciężarnych przez doktora nauk rolniczych, więc takie absurdy to jest bylejakość. Dlatego jesteśmy pod Ministerstwem Nauki i Szkolnictwa Wyższego, również ze względu na przyszłość kształcenia naszych przyszłych kolegów i koleżanek. Zależy nam na jakości leczenia, na samych pacjentach, ale także chcemy zaznaczyć, że ci młodzi ambitni ludzie, którzy chcieli podjąć się kierunku lekarskiego, żeby móc pomagać drugiemu człowiekowi, to w  większości będą pozbawieni zajęć praktycznych, czyli nie zobaczą tego pacjenta w takiej licznej grupie, nie będą mieli żadnych możliwości do nauki ze względu na braki sprzętowe, albo kadrowe.