Tragedia na UW. Rektorzy apelują o natychmiastową pomoc psychologiczną dla studentów

Po dramatycznym ataku na Uniwersytecie Warszawskim, w którym zginęła pracowniczka uczelni, środowisko akademickie bije na alarm. Rektorzy domagają się pilnych, systemowych zmian w zakresie pomocy psychologicznej i poprawy bezpieczeństwa na kampusach. "To problem całego systemu, nie tylko uczelni" – podkreślają.

Atak z użyciem siekiery, do którego doszło wieczorem na terenie Uniwersytetu Warszawskiego, wstrząsnął środowiskiem akademickim. Ofiarą była kobieta zatrudniona na uczelni, a ranny został także interweniujący strażnik. Sprawca to 22-letni student prawa, który miał prawo przebywać w budynku. Zatrzymano go na miejscu.

Prof. Kaniewska alarmuje, że jednym z najważniejszych wyzwań dla uczelni jest dostępność pomocy psychologicznej.

Na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza (UAM) osiem lat temu w poradni pracowały dwie osoby. Dziś jest ich sześć, mimo mniejszej liczby studentów – a i tak nie wystarcza to, by udzielić pomocy wszystkim potrzebującym.

Rektorzy chcą, by powstał ogólnopolski program wspierający zdrowie psychiczne młodych ludzi – obejmujący nie tylko uczelnie, ale też szkoły i inne instytucje.

Problemem jest także bezpieczeństwo fizyczne na uczelniach. Polskie szkoły wyższe są z założenia otwarte – każdy może wejść na ich teren. Choć po ostatnim ataku to student okazał się sprawcą, dyskusja o zabezpieczeniach wraca. Prof. Kaniewska przypomniała, że już wcześniej dochodziło do aktów agresji – w 2016 roku na UAM student zaatakował wykładowcę tasakiem.

Na niektórych uczelniach funkcjonują porozumienia z policją. W razie zagrożenia, pracownicy mogą wzywać funkcjonariuszy, którzy informują uczelnianą administrację.

Trzeba uczyć, jak przeciwdziałać przemocy

Szefowa KRASP podkreśla także wagę działań prewencyjnych. Chodzi nie tylko o przemoc fizyczną, ale także agresję w internecie.

Jej zdaniem konieczne są działania edukacyjne i debata, jak przeciwdziałać eskalacji przemocy.

Według prof. Kaniewskiej, potrzebne są zmiany na poziomie ogólnokrajowym. Do działania powinni włączyć się nie tylko rektorzy i uczelnie, ale także Ministerstwo Nauki i Narodowy Fundusz Zdrowia (NFZ).