Szczyt Zdrowie 2025: Terapie podskórne szansą na lepsze rokowania i sprawniejszy system ochrony zdrowia

- My, w odniesieniu do pojedynczych osób, możemy wykonać wszystko to, co robi się na świecie – i tu wielkich różnic w tej chwili nie ma. Mamy dostęp do leków, do różnych technologii. Natomiast największym problemem jest: skoro jest tak dobrze, to dlaczego wyniki populacyjne są gorsze niż w krajach, do których aspirujemy? Gorsze niż średnia unijna? Jest ku temu kilka przyczyn. Jedną z nich jest destrukcja i kompletne zawalenie systemu badań przesiewowych, o którym tutaj wspomniała pani senator. Drugim problemem jest to, że droga kobiety od podejrzenia nowotworu do momentu rozpoczęcia leczenia trwa zdecydowanie zbyt długo – i to jest ten moment, w którym nierzadko tracimy szansę na lepszy efekt leczenia - powiedział prof. Pieńkowski.

Co jest naszym celem? Czy naszym celem jest zmiana zachowań? Zmiana systemu? Wszystko razem. My musimy odpowiedzieć sobie na pytanie: czy rozliczamy procedury, czy leczymy chorych? Idea tych wspomnianych ośrodków leczenia raka piersi, nazwanych z angielska breast units, dąży do tego, żeby leczenie nie polegało na rozliczaniu procedur, tylko żeby ich wykonanie w harmonijny sposób przyczyniało się do osiągnięcia jak najlepszego efektu terapeutycznego. Z uwzględnieniem wszystkich szczegółów związanych zarówno z samym nowotworem, jak i ze specyfiką osoby chorej – tak, aby leczenie było optymalnie zaplanowane i przeprowadzone. I od momentu, kiedy taka kobieta trafia do takiego ośrodka, to jest to możliwe do osiągnięcia. Natomiast czas od podejrzenia do dostania się tam – to jest problem - dodał.

Reklama

– I tu widzę dwa kłopoty. Wspomniano, że stopień wykształcenia ma znaczenie u mężczyzn – podobnie jest u kobiet. Prowadzono badania w odniesieniu do raka szyjki macicy i ich wydźwięk był bardzo podobny: poziom formalnego wykształcenia ma istotne znaczenie. Również kod pocztowy okazuje się czynnikiem rokowniczym – zbyt silnym, jak na kraj takiej wielkości jak Polska.

Reklama

Dlatego myślę, że konieczne są zmiany organizacyjne i doprowadzenie do sytuacji, w której korzystanie z badań przesiewowych stanie się nawykiem. Kraje, które osiągnęły dobre efekty populacyjne, zwykle łączyły elementy promocji i zachęty z pewną formą – nie chcę powiedzieć karania – ale zwracania uwagi na osoby, które z tych badań nie korzystają. Tak to się działo. I właśnie tutaj widzę ogromne pole do działania, bo mam nieodparte wrażenie, że od kilku lat z badań mammograficznych korzystają głównie osoby już przekonane, które są w systemie. Natomiast nabór nowych osób – mimo słusznego rozszerzenia wieku – wciąż pozostaje na bardzo niskim poziomie.

- To dotykamy ogromnego tematu: co to właściwie znaczy „koszt leczenia”? To nie jest tylko koszt danego preparatu, technologii medycznej czy jednorazowego sprzętu. To także koszty związane z przygotowaniem leków. Przecież lek, który trafia do nas z hurtowni, wymaga odpowiedniego przygotowania – rozpuszczenia, opracowania. To jest, można powiedzieć, pewna wartość dodana w całym procesie podania leku pacjentowi. Wymaga to zaangażowania personelu aptecznego, pielęgniarek, lekarzy.

Jeśli ten proces można skrócić – jeśli da się pominąć niektóre jego etapy – to zmniejsza się nie tylko obciążenie szpitala, co potwierdzają dostępne analizy, ale także obciążenie samego pacjenta. Oszczędza się jego czas. A przecież czas i koszty ponoszone przez pacjentów – związane z dojazdami, pobytem w ośrodku – w ogóle nie są wliczane do całkowitych kosztów leczenia - uważa prof. Pieńkowski.

Reklama

– Jeżeli chodzi o raka płuca, to dostęp do nowoczesnych terapii, takich jak immunoterapia, sprawił, że ta choroba stała się chorobą przewlekłą. Pacjenci nie są już leczeni miesiącami, ale latami. To długoletnie, wyczerpujące leczenie – tym bardziej że pacjenci często muszą dojeżdżać do ośrodków w różnych częściach Polski. Czasem pokonują pół kraju, czasem jadą na jego drugi koniec. Dlatego skrócenie czasu podania leku ma ogromne znaczenie – wpływa na jakość ich funkcjonowania i jakość życia - twierdzi Aleksandra Wilk.

Reklama

Nasi pacjenci mieli już wcześniejsze doświadczenia z terapią podskórną, jeszcze zanim została ona objęta refundacją. Uczestniczyli w badaniach klinicznych i odnosili z niej korzyści terapeutyczne – przy mniejszej liczbie działań niepożądanych. Podanie podskórne trwa zaledwie 7 minut, podczas gdy klasyczna immunoterapia wiązała się często z całodniowym pobytem w szpitalu.

To ma ogromne znaczenie zwłaszcza dla pacjentów w długotrwałym leczeniu – często są to osoby starsze, z problemami z dostępem do żył. Krótszy czas podania i brak konieczności wkłuć dożylnych znacząco podnosi komfort terapii. Do tego dochodzi kwestia czasu – oszczędzonego nie tylko w placówce, ale również w podróży. Proszę sobie wyobrazić, jak bardzo obciążające jest dojeżdżanie do ośrodka przez dwa–trzy lata. To wpływa na jakość życia, na samopoczucie, na codzienne funkcjonowanie.

Reklama

Krótki czas podania to nie tylko korzyść medyczna – to także większy komfort dla pacjenta i jego bliskich. Jeżeli chory czuje się dobrze, może wrócić do pracy, być z rodziną, korzystać z codziennego życia. Tak naprawdę – wraca do normalności - dodaje.