Choroba Parkinsona w Polsce dotyczy około 100 tys. pacjentów, a system opieki zdrowotnej nie nadąża za ich potrzebami. Podczas II Światowego Dnia Choroby Parkinsona 2026 w Warszawie eksperci wskazali na brak koordynacji leczenia, ograniczony dostęp do rehabilitacji i terapii zaawansowanych. Kluczowym rozwiązaniem ma być opieka kompleksowa w chorobie Parkinsona, która wciąż nie została wdrożona.
Konferencja II Światowy Dzień Choroby Parkinsona – Świadomość, wsparcie, postęp w leczeniu odbyła się w Warszawie i zgromadziła lekarzy, ekspertów oraz przedstawicieli pacjentów. Wydarzenie koncentrowało się na leczeniu choroby Parkinsona w Polsce, dostępności terapii, rehabilitacji oraz potrzebie zmian systemowych.
Przewodniczącym komitetu naukowego był prof. dr hab. n. med. Piotr Janik, neurolog, prezes Polskiego Towarzystwa Choroby Parkinsona i Innych Zaburzeń Ruchowych oraz profesor Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Podczas konferencji omawiano m.in. rosnącą liczbę pacjentów, problemy z dostępem do leczenia oraz brak spójnego modelu opieki.
Choroba Parkinsona to drugie najczęstsze schorzenie neurodegeneracyjne po choroba Alzheimera. W Polsce choruje około 100 tys. osób, a liczba ta będzie rosła.
Jak podkreślił prof. Piotr Janik:
To bardzo duża grupa chorych, a trend demograficzny działa na naszą niekorzyść. W ciągu najbliższych 35 lat liczba pacjentów może wzrosnąć co najmniej o połowę.
Ryzyko zachorowania wzrasta z wiekiem – po 60. roku życia wynosi około 1 proc., a po 80. roku życia nawet 3 proc.
Eksperci wskazali na wyraźne różnice regionalne w Polsce. Na wschodzie kraju liczba przypadków jest wyższa niż na zachodzie.
Jak zaznaczył prof. Piotr Janik:
Jak Państwo zwrócicie uwagę na województwa wschodnie naszego kraju, to ta częstość jest powyżej 300 osób na 100 tys. czyli jakieś 50 proc. więcej niż na przykład w zachodniej Polsce (…) prawdopodobnie z większym narażeniem na pestycydy tej ludności.
Eksperci byli zgodni – największym problemem nie jest tylko choroba, ale organizacja opieki nad pacjentem. Obecny system jest rozproszony i niewydolny.
Pacjent często przechodzi przez kolejne etapy: neurolog, rehabilitacja, kolejki i powrót do punktu wyjścia. Brakuje opieki koordynowanej w chorobie Parkinsona, która łączyłaby wszystkie elementy leczenia.
Urszula Wyrwińska, prezes Stowarzyszenia Park On, zwróciła uwagę na wielowymiarowy charakter choroby.
Dla nas nie jest potrzebna rehabilitacja ogólnoustrojowa. Dla nas jest potrzebna rehabilitacja neurologiczna, bo sposób tych zaburzeń ruchowych jest spowodowany przez uszkodzenia neurologiczne. Jeśli tego nie będziemy rehabilitować, to nie uzyskamy takiej poprawy, jaką moglibyśmy i naprawdę możemy.
Pacjenci zmagają się nie tylko z objawami ruchowymi, ale także z problemami mowy, połykania, oddychania czy depresją.
Eksperci podkreślili, że mimo postępu w leczeniu dostęp do terapii zaawansowanych jest wciąż niewystarczający.
W Polsce działa tylko 24 ośrodki leczenia zaawansowanego, a nawet 10–15 proc. pacjentów (około 15 tys. osób) może ich potrzebować. Obecnie:
- około 3 tys. pacjentów korzysta z głębokiej stymulacji mózgu,
- około 700 osób z terapii infuzyjnych.
Dr hab. n. med. Joanna Siuda podkreśliła skalę problemu:
Pacjenci wymagają bardzo intensywnej opieki i częstych modyfikacji leczenia. To ogromne obciążenie nie tylko dla nich, ale także dla rodzin i opiekunów.
Reklama
Jednym z najważniejszych tematów konferencji była opieka kompleksowa w chorobie Parkinsona. Model ten ma łączyć leczenie neurologiczne, rehabilitację i wsparcie psychologiczne.
Jak zaznaczył prof. dr hab. n. med. Dariusz Koziorowski:
Opieka kompleksowa w chorobie Parkinsona to program, który czeka na wdrożenie.
Mimo że projekt powstał kilka lat temu, nadal nie został wprowadzony do systemu.
Podczas konferencji Wojciech Machajek zwrócił uwagę na znaczenie rehabilitacji i diety. Regularna aktywność fizyczna i odpowiednie żywienie mogą poprawić jakość życia pacjentów i spowolnić rozwój choroby.
Eksperci podkreślają, że te elementy terapii są często niedoceniane, mimo ich dużego znaczenia.
Wnioski z konferencji są jednoznaczne – bez wdrożenia opieki koordynowanej i zwiększenia dostępności specjalistów system nie poradzi sobie z rosnącą liczbą pacjentów.
Rosnąca liczba chorych na chorobę Parkinsona w Polsce wymaga szybkich decyzji i realnych zmian, które poprawią dostęp do leczenia, rehabilitacji i nowoczesnych terapii.
Chcesz być na bieżąco z wieściami z naszego portalu? Obserwuj nas na Google News!
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze