Rząd zmienił dziś zapisy w Kodeksie Karnym. Chodzi o lekarzy, pielęgniarki, ratowników

Protesty przyniosły efekty! Autopoprawka przyjęta dziś przez rząd zawiera nowe brzmienie art. 155 Kodeksu karnego, który określa karę za nieumyślne spowodowanie śmierci człowieka, zgodnie z postulatami m.in. Naczelnej Rady Lekarskiej oraz Naczelnej Izby Pielęgniarek i Położnych. - Obniżenie dolnej granicy wymiaru kary powoduje, że mamy do czynienia z występkiem a nie zbrodnią - tłumaczy zapisy mecenas Dobrawa Biadun. - To zasadniczo zmienia możliwości jakie ma sąd - dodaje.

Po wielu dniach m.in. twierdzenia, że środowisko medyczne źle rozumie intencje i zapisy Kodeksu karnego, zapowiedziach zmiany projektu na etapie Sejmu i w końcu przyjęcia go wraz z kontrowersyjnymi zapisami, rząd zareagował. Rada Ministrów przyjęła dziś autopoprawkę do projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks karny przedłożoną przez ministra sprawiedliwości. 

Chodzi o projekt zmian jaki rząd skierował do Sejmu 10 maja 2019 r. Lekarz, który ratując zdrowie i życie pacjenta nieumyślnie spowodowałby jego śmierć, nie mógłby uniknąć kary. Zostałby potraktowany jak zwyczajny przestępca. To samo tyczy się np. pielęgniarek, położnych, ratowników, diagnostów i innych osób zaangażowanych w proces leczenia. 

Łagodniejsze zapisy

Nie zdecydowano się na wyłączenie pracowników medycznych wprost w przepisach spod sankcji - wynika z naszych informacji. Jak informuje KPRM, autopoprawka zawiera propozycję nadania nowego brzmienia art. 155 Kodeksu karnego, który określa karę za nieumyślne spowodowanie śmierci człowieka, zgodnie z postulatami m.in. Naczelnej Rady Lekarskiej oraz Naczelnej Izby Pielęgniarek i Położnych.

- Obecnie za nieumyślne spowodowanie śmierci człowieka grozi kara pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat. Taką samą sankcję Kodeks karny przewiduje np. za kradzież sklepową, sfałszowanie legitymacji szkolnej albo zniszczenie mienia. Dlatego wydaje się, że właściwe byłoby usytuowanie tych granic w przedziale: od 6 miesięcy do 8 lat pozbawienia wolności - informuje kancelaria premiera. Rozwiązanie takie zapewni szerszą możliwość orzekania kar pozbawienia wolności w rozmiarach umożliwiających warunkowe zawieszenie wykonania kary oraz poprzestanie na karze wolnościowej (może to być grzywna lub kara ograniczenia wolności). Rozwiązanie to pozwoli również osiągnąć nadrzędny cel, jakim jest poprawa ochrony życia ludzkiego z uwzględnieniem wątpliwości jakie przedstawili partnerzy społeczni.

Przypomnijmy, że w znowelizowanej i czekającej na podpis prezydenta ustawie zagrożenie to zostało ustanowione w granicach od roku do lat 10, co nie pozwalałby sądom na warunkowe zawieszanie kar. 

Przyjęty dziś zapis to:

Art. 2c. W ustawie z dnia 13 czerwca 2019 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. …) w art. 1 pkt 55 otrzymuje brzmienie: „55)​ art. 155 otrzymuje brzmienie: „Art. 155. Kto nieumyślnie powoduje śmierć człowieka, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.”.

- Obniżenie dolnej granicy wymiaru kary powoduje, że mamy do czynienia z występkiem a nie zbrodnią - tłumaczy zapisy mecenas Dobrawa Biadun. - To zasadniczo zmienia możliwości jakie ma sąd. Przykładowo stosując nadzwyczajne złagodzenie kary dla sprawcy czynu zagrożonego karą pozbawienia wolności od 6 miesięcy sąd może wymierzyć grzywnę albo karę ograniczenia wolności. Zaproponowana poprawka gwarantuje zatem, że stosując nadzwyczajne złagodzenie kary sąd nie zastosuje kary pozbawienia wolności (co było możliwe w wersji przed poprawkami) - wyjaśnia prawniczka.

Kolejne poprawki dotyczą m.in. nadania nowego brzmienia art. 65 Kodeksu karnego – chodzi o nowe zasady wymiaru kary, środków karnych oraz środków związanych z poddaniem sprawcy próbie wobec niektórych sprawców popełniających przestępstwo w związku z okolicznościami wskazującymi na zorganizowany i zaplanowany charakter działalności przestępczej. Propozycja ta wymierzona jest w zwalczanie najcięższej przestępczości zorganizowanej i służy podejmowaniu wobec tej kategorii sprawców adekwatnych środków służących do realizowania funkcji ochronnej prawa karnego. Wychodzi ona z założenia, że sprawcy należący do tej kategorii nie powinni być traktowani tak jak inni sprawcy, niemający ścisłych związków z przestępczością zorganizowaną.

AK

Zobacz również: