Nowy kierunek w Ministerstwie Zdrowia: nominacje dla dyrektorki-pielęgniarki i dyrektora-lekarza. Jak zmiany wpłyną na politykę zdrowotną?

Wśród spadających dronów na plan dalszy odeszły zeszłotygodniowe nominacje na wiceministrów w Ministerstwie Zdrowia, a są one dość historyczne. Zostali powołani nie związani z żadną polityką: dyrektorka-pielęgniarka i dyrektor- lekarz. Zmiany podsumowuje w felietonie Anna Gołębicka, członkini Rady Narodowego Funduszu Zdrowia.

Katarzyna Kęcka bywała i na konferencjach, i na Zespołach Trójstronnych, ale nie fraternizowała się nigdy z nikim za bardzo. Bardzo pracowita. Próbowała się przebić z tematem niewykorzystywanych kompetencji zawodów medycznych. Nikogo jednak to za bardzo nie interesowało. Trzeba byłoby naruszyć kilka stref komfortu, może komuś się narazić. Od niej pierwszy raz usłyszałam termin „szuflandia” czyli robię kurs i dokument wkładam do szuflady. Niby mam kurs, ale realnie to nie umiem tego robić, a poza wszystkim to po co wychodzić przed orkiestrę, jeszcze dołożą pracy i odpowiedzialności. We własnym szpitalu, żeby nie oderwać się od ziemi brała dyżury pielęgniarskie.

Tomasz Maciejewski. Zaimponował mi mówiąc, że żeby nauczyć się zarządzania, warto przeczytać ze zrozumieniem Stary i Nowy Testament. I nie jest to wcale religijna propaganda, tylko sposób myślenia o świecie. Odważnie, pokornie i nie pod publikę. Eksperyment z „zatrudnijmy tych, którzy nie wiedzą, że się „nie da”, a nuż dadzą radę, jakoś się nie udał. Tak zwany „rynek” sprawnie rozmienił nominatów na drobne. A w tym systemie nie można dać się rozmienić na drobne.

Dziś bez sprawnego integrującego wszystkie dane, transparentnego systemu informatycznego nie ruszymy. Nie jeden wygodny fotel trzeba tu będzie przesunąć, a przewaga tej ekipy jest taka, że na „fałszywych proroków” i „wujków dobra rada” nie dadzą się nabrać. A przyjemniej na to wygląda.  

Autorka: Anna Gołębicka