Novartis wzmacnia onkologię transakcją za 1,5 mld USD. Chodzi o nową klasę payloadów ADC

Novartis zawarł umowę przejęcia brytyjskiej spółki Myricx Bio za maksymalnie 1,5 mld USD. Transakcja ma wzmocnić portfel onkologiczny koncernu o dwa wiodące programy koniugatów przeciwciało-lek oraz platformę payloadów NMTi. Technologia oparta na inhibitorach N-mirystoilotransferazy ma odpowiadać na ograniczenia obecnych klas payloadów ADC, w tym inhibitorów TOPO-1, ale jej potencjał potwierdzają na razie dane przedkliniczne. Finalizacja transakcji, pod warunkiem uzyskania wymaganych zgód, spodziewana jest w drugiej połowie 2026 roku.

Novartis poinformował o zawarciu umowy przejęcia Myricx Bio, prywatnej brytyjskiej spółki biotechnologicznej rozwijającej koniugaty przeciwciało-lek, czyli ADC. Zgodnie z warunkami umowy szwajcarski koncern zapłaci 1,1 mld USD z góry oraz do 400 mln USD w płatnościach uzależnionych od osiągnięcia określonych kamieni milowych.

Zamknięcie transakcji planowane jest na drugą połowę 2026 r. Warunkiem pozostaje spełnienie zwyczajowych wymogów zamknięcia, w tym uzyskanie wymaganych zgód regulacyjnych.

Myricx Bio rozwija ADC wykorzystujące payloady oparte na inhibitorach N-mirystoilotransferazy, określanych skrótem NMTi. Novartis opisuje tę platformę jako potencjalnie pierwszą w swojej klasie i projektowaną z myślą o ograniczeniach obecnie stosowanych klas payloadów ADC, w tym inhibitorów TOPO-1. Spółka rozwija dwa wiodące programy NMTi-ADC ukierunkowane na antygeny B7-H3 i HER2, a dostępne dane mają na razie charakter przedkliniczny.

Koniugaty przeciwciało-lek, czyli ADC, łączą przeciwciało monoklonalne z lekiem cytotoksycznym. Przeciwciało rozpoznaje określony antygen lub receptor na komórce nowotworowej, a związany z nim payload ma zostać dostarczony do wnętrza tej komórki. O skuteczności ADC decyduje jednak nie tylko wybór celu molekularnego, ale także konstrukcja całej cząsteczki: stabilność łącznika, sposób uwalniania ładunku oraz mechanizm działania payloadu.

Novartis wskazuje, że ADC stały się ważnym elementem leczenia nowotworów, ale dalszy rozwój tej klasy terapii wymaga payloadów o nowych mechanizmach działania. Jednym z istotnych ograniczeń pozostaje oporność na obecnie stosowane klasy ładunków, w tym inhibitory TOPO-1. Technologia Myricx Bio ma znaczenie jako platforma NMTi-ADC, oparta na inhibitorach N-mirystoilotransferazy i projektowana z myślą o odmiennym mechanizmie działania payloadu.

Novartis pozyskuje także szerszą platformę payloadów NMTi, która mogłaby zostać wykorzystana w kolejnych konstrukcjach ADC. Na tym etapie jest to jednak technologia rozwojowa: jej potencjał potwierdzają dane przedkliniczne, a warunkiem ewentualnego zastosowania w leczeniu pacjentów pozostaje potwierdzenie skuteczności i bezpieczeństwa w badaniach klinicznych.

N-mirystoilotransferaza, czyli NMT, to enzym uczestniczący w prawidłowym funkcjonowaniu wybranych białek wewnątrz komórek. Procesy zależne od NMT mają znaczenie dla wzrostu, podziału i przeżycia komórek nowotworowych. Payload oparty na inhibitorach NMT, rozwijany przez Myricx Bio w ramach platformy NMTi-ADC, ma zaburzać te mechanizmy po dostarczeniu ładunku do komórki nowotworowej.

Według Novartis dane przedkliniczne wskazują na aktywność payloadów NMTi w modelach guzów litych, także w modelach opornych na inhibitory TOPO-1. To uzasadnia dalszy rozwój platformy, ale nie przesądza jeszcze o jej wartości klinicznej. Dopiero badania z udziałem pacjentów pokażą, czy inhibitory NMT mogą stać się nową klasą payloadów stosowanych w koniugatach przeciwciało-lek.

W ramach umowy Novartis ma pozyskać dwa wiodące programy ADC Myricx Bio, ukierunkowane na cele B7-H3 i HER2. Oba programy mają potencjał zastosowania w wielu typach guzów litych, ale znajdują się nadal na etapie rozwoju przedklinicznego.

Jeżeli technologia NMTi zostanie zwalidowana klinicznie, mogłaby zostać wykorzystana także wobec kolejnych celów molekularnych i w innych konstrukcjach ADC. To jednak nadal scenariusz rozwojowy, zależny od wyników badań z udziałem pacjentów.

W kolejnych generacjach ADC samo precyzyjne dostarczenie leku do komórki nowotworowej może nie wystarczyć. Kluczowe będzie także to, czy payload zachowa aktywność w sytuacji, gdy nowotwór przestaje odpowiadać na dotychczas wykorzystywane mechanizmy działania.

Na obecnym etapie wartością programu są hipoteza biologiczna, platforma technologiczna i dane przedkliniczne. Dla pacjentów ewentualne znaczenie tej akwizycji pozostaje odległe i będzie zależeć od dalszego rozwoju klinicznego. Novartis zastrzega, że nie ma gwarancji, iż potencjalne aktywa ADC zostaną zgłoszone do rejestracji, dopuszczone do sprzedaży albo okażą się komercyjnie skuteczne.

Rozstrzygające będą wyniki badań klinicznych. Dopiero one pozwolą ocenić, czy payload NMTi może poszerzyć zastosowanie ADC w guzach litych i odpowiedzieć na ograniczenia obecnych klas ładunków, w tym oporność obserwowaną wobec niektórych dotychczasowych mechanizmów działania.